#ദിനസരികള്‍ 366

ഭാരതാംബേ

നിന്റെ തിരുമുറ്റത്ത്

ഒരു കുരുന്നു പൂവിനെ

വെള്ളവിരിച്ച്

അലങ്കരിച്ച്

കണിവെച്ചിരിക്കുന്നു

വന്നു കാണുക

കണിക്കാലമല്ലേ

കണ്ണന്റെ നിറമല്ല അവള്‍ക്ക്

കരുവാളിപ്പിന്റെ നീലയാണ്

കണ്ണന്റെ താളമല്ല അവള്‍ക്ക്

അമ്മേയമ്മേയെന്ന വിങ്ങലാണ്

കണ്ണന്റെ പീലിയില്ല

അല്ലെങ്കില്‍ തലതന്നെ തകര്‍ന്നവള്‍

എവിടെയാണ് പീലി ചൂടുക?

വന്നു കാണുക

നിന്റെ മുറ്റത്ത്

ഇവളെ കണി വെച്ചിരിക്കുന്നു

ആവോളം സന്തോഷിക്കുക

നോക്കൂ ഞാന്‍ കരയുന്നില്ല

പതം പറച്ചിലിന്റേയും

വിതുമ്പലുകളുടേയും ഇടയില്‍

മകളേ മകളേ എന്നു വിളിക്കുന്നില്ല

കാരണം ഈ കുരുന്നിനെ

പറിച്ചെടുത്തവന്റെ

തിരുനെറ്റി തുളച്ചുകൊണ്ട്

ഒരു തീയുണ്ട പാഞ്ഞുപോകുന്നതുവരെ

ഞാനിവളുടെ അച്ഛനാകുന്നില്ലല്ലോ.

ഭാരതാംബേ

നിന്റെ മക്കള്‍

കണി വെച്ചിരിക്കുന്നു

വന്നു കണ്ടു നിറയുക.