Saturday, July 29, 2017

#ദിനസരികള്‍ 108


ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം പലസ്തീന്‍ ഐക്യദാര്‍ഡ്യസമ്മേളനം ഉത്ഘാടനം ചെയ്തുകൊണ്ട് സഖാവ് പി എ മുഹമ്മദ് , സന്ദര്‍ഭവശാല്‍ സദ്ദാംഹുസൈനെക്കുറിച്ച് പറയുകയുണ്ടായി. തൂക്കുമരത്തിലേക്ക് നിര്‍ഭയം നടന്നു കയറിയ ആ ഭരണാധികാരിയെ കൊന്നുകളയുന്നതിനുവേണ്ടി അമേരിക്ക പ്രചരിപ്പിച്ച നുണക്കൂമ്പാരങ്ങളൊന്നാകെ ഇടിഞ്ഞുപൊളിഞ്ഞുപോയിയെന്നും അദ്ദേഹത്തിനെ തിരെ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ട ഒരാക്ഷേപം പോലും അമേരിക്കക്ക് തെളിയിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നും പി എ മുഹമ്മദ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുകയുണ്ടായി. ഒരു ഭരണാധികാരി തങ്ങളുടെ ഇച്ഛക്കു വഴങ്ങുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഏതുവിധേനയും അയാളെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന അമേരിക്കയുടെ താല്പര്യങ്ങളാണ് ഇറാക്കിലും സംഭവിച്ചത്. സദ്ദാം ഹുസൈന്റെ കൊലപാതകത്തെ ന്യായീകരിക്കുവാന്‍ അമേരിക്ക നിരത്തുന്ന ഓരോ കാരണങ്ങളും അസംബന്ധവും അസത്യവും അപലപനീയവുമാണെന്ന് സിസെക്ക് ,  Iraq : The Borrowed Kettle എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ പറയുന്നുണ്ട്. ഇല്ലാത്ത ആരോപണങ്ങള്‍ നിരത്തി , തങ്ങള്‍ക്ക് ഭീഷണിയാകുന്ന ഒരു നേതാവിനെ ഉന്മൂലനം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞെങ്കിലും തക്കതായ ഒരു കാരണം ലോകമനസാക്ഷിക്കുമുമ്പില്‍ വെക്കുവാന്‍ അമേരിക്കക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നു കൂടി സിസെക്ക് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ആദ്യം അമേരിക്ക വാദിച്ചത് , സദ്ദാംഹുസൈന്റെ കൈവശം വിനാശകാരികളായ ആയുധങ്ങളുണ്ടെന്നാണ്. പിന്നീടത് രാസായുധങ്ങളാണെന്ന് വാദിക്കപ്പെട്ടു. രാസായുധങ്ങള്‍ കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയാതെ വന്നതോടെ അമേരിക്ക അടുത്ത നുണക്കുടുക്ക പൊട്ടിച്ചു. അത് വേള്‍ഡ് ട്രേഡ് സെന്റര്‍ ആക്രമണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അല്‍‌ഖൈദയെ സദ്ദാം സഹായിച്ചു എന്നായിരുന്നു. പക്ഷേ രണ്ടായിരത്തമൂന്ന് സെപ്റ്റംബറില്‍ , പ്രസിഡന്റ് ജോര്‍ജ്ജ് ബുഷിന് , ഇക്കാര്യത്തിലും സദ്ദാമിന് ബന്ധമൊന്നുമില്ല എന്ന് സമ്മതിക്കേണ്ടിവന്നുവെന്ന് സിസെക്ക് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. അമേരിക്കയിലെ എഴുപതുശതമാനം ജനങ്ങളേയും ട്രേഡ് സെന്റര്‍ ആക്രമണവുമായി സദ്ദാമിന് ബന്ധമുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിപ്പിച്ച അതേ ഭരണകൂടം തന്നെയാണ് തിരിച്ചും പ്രഖ്യാപിച്ചത് എന്നോര്‍ക്കണം.  പിന്നീട് ഉന്നയിച്ച ആരോപണം , ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും സദ്ദാമിന്റെ ഇറാക്ക് , അയല്‍രാജ്യങ്ങള്‍‌ക്കൊക്കെ വലിയ ഭീഷണിയാണെന്നും അവരുടെ സുരക്ഷ ഇറാക്കുമൂലം അസ്ഥിരപ്പെടുന്നുവെന്നുമായി. ഇങ്ങനെ ലോകമനസ്സാക്ഷിക്കുമുന്നില്‍ സദ്ദാംവധത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നതിന് കൃത്യമായ ഒരു കാരണവും നിരത്താനായില്ല എങ്കിലും സദ്ദാമിനെ തൂക്കിലേറ്റുക എന്ന ഉദ്ദേശം അമേരിക്ക നടപ്പിലാക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.

            അന്ന് , ആ അധിനിവേശത്തിന് ഒത്താശ പാടിയവരൊക്കെ പിന്നീട് സദ്ദാമിനെതിരെയുള്ള നീക്കങ്ങള്‍ തെറ്റായിപ്പോയിയെന്ന് സമ്മതിക്കുകയുണ്ടായി. അധിനിവേശത്തിനെതിരെ തന്റെ ജീവിതംതന്നെ പകരം കൊടുത്ത് സമരം ചെയ്ത സദ്ദാംഹുസൈന്‍ എന്ന ഭരണാധികാരിയുടെ ഓര്‍മകള്‍ പോലും നമ്മെ ആവേശഭരിതരാക്കും.

Friday, July 28, 2017

#ദിനസരികള്‍ 107

ചങ്ങലയേയും പര്‍ദ്ദയേയും താരതമ്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് രണ്ടും അടിമയെ തളച്ചിടാനും നിയന്ത്രിക്കാനും വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഉപകരണമാണെന്ന നിരീക്ഷണത്തോടെയാണ് ഹമീദ് ചേന്ദമംഗലൂര്‍ , പര്‍ദ്ദ ഒരു വിചാരം എന്ന ലേഖനം ആരംഭിക്കുന്നത്.അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു. അടിമയുടെ മനസ്സില്‍ ചങ്ങല എന്ന ആശയം ഉദിക്കാത്തതുപോലെ സ്ത്രീയുടെ മനസ്സില്‍   ഒരിക്കലും പര്‍ദ്ദ എന്ന ആശയം ഉദിച്ചിരിക്കില്ല.സ്ത്രീയെ തളക്കാനും നിയന്ത്രിക്കാനും ഉത്കടമായി ഇച്ഛിച്ച പുരുഷന്റെ കണ്ടുപിടുത്തമാണ് പര്‍ദ്ദ എന്നോ ബുര്‍ഖ എന്നോ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ വേഷവിധാനം. തങ്ങളെത്തന്നെ ബന്ധിയാക്കിയിടുന്ന പര്‍ദ്ദ എന്ന ആശയം സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സില്‍ ഉണ്ടായതല്ല എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിരീക്ഷണം കണിശവും നിശിതവുമാണ്.പിതൃമേധാവിത്വ സാമൂഹികക്രമം അനുവര്‍ത്തിച്ചു പോന്നിരുന്ന ഒരു ഒരു മൂല്യവ്യവസ്ഥിതിയുടെ ചിന്തയില്‍ നിന്ന് രൂപം കൊണ്ട പര്‍ദ്ദ എന്ന പെണ്‍ വസ്ത്രത്തിന് പില്ക്കാലത്ത് ചില സമൂഹങ്ങളില്‍ മതത്തിന്റെ പരിവേഷം ചാര്‍ത്തപ്പെടുകയും മതമുദ്ര കൈവരികയും ചെയ്തു എന്ന ആശയം കൂടി അദ്ദേഹം പങ്കുവെക്കുന്നുണ്ട്.
            സ്ത്രീയുടെ മേല്‍ പുരുഷന് സര്‍വ്വാധികാരങ്ങളുമുണ്ടെന്നുള്ള ഒരു കാഴ്ചപ്പാടിനെ ഉപജീവിച്ചാണ് മറ്റു സ്വത്തുക്കളെപ്പോലെതന്നെ സ്ത്രീയും ഒരു സ്വകാര്യസമ്പാദ്യമാണെന്ന സങ്കല്പം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വരുന്നത്.എന്നാല്‍ മറ്റുസ്വത്തുക്കളെക്കാള്‍ എളുപ്പത്തില്‍ കളങ്കപ്പെടാന്‍ (എന്താണീ കളങ്കപ്പെടല്‍ എന്നത് കുലങ്കഷമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്യേണ്ട മറ്റൊരു വിഷയമാണ്.) സാധ്യതയുള്ള ഒന്നാണ് സ്ത്രീ എന്ന ചിന്ത പിതൃമേധാവിത്തസമൂഹത്തില്‍ രൂഢമൂലമായതിനെത്തുടര്‍ന്ന് സ്ത്രീയെ നിയന്ത്രിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ പല രീതികളും ഉടലെടുത്തു. നെറ്റിയിലെ കുങ്കുമപ്പൊട്ടുമുതല്‍ പര്‍ദ്ദവരെയുള്ള നിയന്ത്രണോപാധികള്‍ മതത്തിന്റേയും മറ്റ് അനുശാസനങ്ങളുടേയും പിന്തുണയോടെ രംഗത്തു വരുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്.സ്ത്രീ അനുഭവിക്കേണ്ടുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങള്‍ക്ക് പരിധികള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങള്‍ എന്നതിലുപരി പുരുഷന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ക്ക് പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുക എന്നത് ഒരു ഉത്തരവാദിത്തമായി അടിച്ചേല്പിക്കപ്പെട്ടു.എല്ലാ നീക്കങ്ങള്‍ക്കും മതപരമായ ഒരു പരിവേഷം ചാര്‍ത്തിക്കൊടുക്കാന്‍ മതങ്ങള്‍ക്ക് രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.

            ആരും നിര്ബന്ധിക്കുന്നില്ല എന്നും സ്ത്രീകള്സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരമാണ് പര്ദ്ദ ധരിക്കുന്നത് എന്നുമുള്ള വാദമുഖങ്ങള്ധാരാളമായി ഉന്നയിച്ചു കേള്ക്കാറുണ്ട്. സ്ത്രീകളില് പലരും സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരംതന്നെയാണ്  പര്ദ്ദ ധരിക്കുന്നത് എന്നത് ഭാഗികമായി സത്യവുമാണ്. പക്ഷേ സ്ത്രീകളുടെ ഇഷ്ടം രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കുന്നതിനു പിന്നില്പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന കുശാഗ്രബുദ്ധികളുടെ ഇടപെടലുകളെക്കുറിച്ചു കൂടി നാം ചര്ച്ച ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. ഇടപെടല്ഏതൊക്കെ തരത്തിലും തലത്തിലുമാണ് നടപ്പിലാക്കി എടുത്തത് എന്നറിയണമെങ്കില്സ്ത്രീ പുരുഷ ബാന്ധവം ആരംഭിച്ച കാലത്തോളം നാം കുഴിച്ചു ചെല്ലേണ്ടതുണ്ട്.പുരുഷന്ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളെന്ന പേരില്നിര്മ്മിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന നിയമാവലികളെ അഭൌതികമായി കരുതുകയും അത് നടപ്പിലാക്കേണ്ടത് തങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണെന്ന് ചിന്തിക്കുകയും ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാലത്തോളം സ്ത്രീകള്അടിമകളായിത്തന്നെ തുടരുകതന്നെ ചെയ്യും.

Thursday, July 27, 2017

#ദിനസരികള്‍ 106


മതേതരമൂല്യങ്ങളോട് വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത പ്രതിബദ്ധത പുലര്‍ത്തിപ്പോരു‍ന്ന എം.പി.വീരേന്ദ്രകുമാര്‍, തന്റെ രാമന്റെ ദുഖം എന്ന പുസ്തകത്തിലെ മതന്യൂനപക്ഷങ്ങള്‍ നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളി എന്ന ലേഖനത്തില്‍ ഇങ്ങനെ എഴുതി.ബാബറി മസ്ജിദിന്റെ തകര്‍ച്ച മുസ്ലിങ്ങളെ മാത്രം വേദനിപ്പിച്ച സംഭവമല്ല.അവിടെ തകര്‍ന്നത് ഇന്ത്യയുടെ നീതിപീഠമാണ്; ഭരണഘടനയാണ്; നമ്മള്‍ ഊട്ടിവളര്‍ത്തിയ സംസ്കാരമാണ്.ആ തകര്‍ച്ചയില്‍ ദുഖിക്കുന്നവര്‍ക്കു മാത്രമേ ഇന്ത്യയെ ഒന്നിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളു. ഇക്കാലം ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒന്നിച്ചു നില്ക്കുക എന്ന കടമയെക്കുറിച്ച് വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ നിലപാട് ശ്ലാഘനീയമാണ്.കാരണം മസ്ജിദിനെ തകര്‍ത്ത ഫാസിസ്റ്റ് കക്ഷി ഇന്ന് ഇന്ത്യ ഭരിക്കുകയാണ്. മതേതരമനസ്സ് വളരെച്ചെറിയ ഒരു ന്യൂനപക്ഷമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ഭൂരിപക്ഷ ന്യൂനപക്ഷ വര്‍ഗ്ഗീയതകള്‍ പരസ്പരം പാലൂട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആശയപരമായി ഭിന്ന ധ്രുവങ്ങളില്‍ നിന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ അപ്രസക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് ഇന്ത്യയില്‍ ഇന്ന് മതപക്ഷവും മതേതരപക്ഷവും എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു പക്ഷം മാത്രമേ ഉള്ളു എന്ന ദുസ്ഥിതി സംജാതമായിരിക്കുന്നു. ഇവിടെയാണ് വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ ഒന്നിച്ച് നില്ക്കുന്ന എന്ന ആഹ്വാനത്തിന്റെ പ്രസക്തിയും പ്രാധാന്യവും നാം തിരിച്ചറിയുന്നത്.
            സോഷ്യലിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളെ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന വീരേന്ദ്രകുമാറിന്റെ മതേതരനിലപാടുകളെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് ആശങ്കയൊന്നുമില്ല. എന്നിരുന്നാലും കൂടുതല്‍ ആര്‍ജ്ജവത്തോടെ ആ നിലപാടുകളെ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കാനും ദേശീയതലത്തിലും കേരളത്തിലും ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ കൂട്ടായ്മകള്‍ക്ക് നേതൃത്വപരമായ പങ്കുവഹിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയുന്ന ഒരു സാഹചര്യമാണ് നിലവില്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്.ബീഹാറില്‍ അവസരവാദപരമായ നിലപാടു സ്വീകരിച്ച് , അധികാരത്തിന് വേണ്ടി പരിവാരകുടുംബത്തിലേക്ക് ചേക്കേറിയ നിതീഷ് കുമാറിന്റെ നീക്കത്തോടുകൂടി , ജെ ഡി യുവിന്റേയും അതുവഴി ആ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നേതാക്കളുടേയും മുഖത്തേറ്റ കറ കഴുകിക്കളയണമെങ്കില്‍ നിതീഷല്ല ജെ ഡി യു എന്ന് തെളിയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

            കേരളത്തിലാകട്ടെ വര്‍ഗ്ഗീയതയെ ചെറുക്കാനും തടഞ്ഞു നിറുത്തുവാനും യു ഡി എഫ് കൂട്ടായ്മക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് വ്യക്തമാണ്. വീരേന്ദ്രകുമാറിനെപ്പോലെ നിശിതമായ രാഷ്ട്രീയനിലപാടുകളുള്ള ഒരു വ്യക്തിക്ക് ആശയപരമായോ ആദര്‍ശപരമായോ ഒരു കെട്ടുറപ്പുമില്ലാതെ ഇളകിയാടിക്കളിക്കുന്ന ആ കൂട്ടായ്മ ജയില്‍വാസത്തിന് തുല്യവുമായിരിക്കും.ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ആ കൂടാരത്തില്‍ എല്ലാം സഹിച്ച് കഴിയേണ്ട സാഹചര്യത്തിന് അവസാനം കുറിക്കേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു. ഇടതുപക്ഷത്തോടൊപ്പം ചേര്‍ന്ന് മതേതരമുന്നേറ്റങ്ങള്‍ക്ക് ചുക്കാന്‍ പിടിക്കേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു. എത്ര ദുര്‍ബലമാണെങ്കിലും മതേതരത്ത്വത്തിന് വേണ്ടി ശബ്ദിക്കുന്നവരെല്ലാം ഒന്നിച്ചു നില്ക്കേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു.  വീരേന്ദ്രകുമാറിനും അദ്ദേഹം നേതൃത്വം കൊടുക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയകക്ഷിക്കും ഇനിയും വൈകാതെ ശരി തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ കഴിയട്ടെ എന്നാശംസിക്കുന്നു , ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

Wednesday, July 26, 2017

#ദിനസരികള്‍ 105


അനിവാര്യമായിരുന്നോ മഹാസഖ്യത്തിന്റെ പതനം ? സാഹചര്യങ്ങള്‍ വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍ ബീഹാറിലെ ചാണക്യനെന്ന് മാധ്യമങ്ങള്‍ പാടിപ്പുകഴ്ത്തിയ നിതീഷ് കുമാറിനെ അവിശ്വസിക്കേണ്ടിവരുന്നത് , മതേതരത്വത്തെപ്രതി അദ്ദേഹത്തിനുളള പ്രതിബദ്ധതയുടെ പേരിലാണ്. പതിനേഴു വര്‍ഷക്കാലം എന്‍ ഡി എയുടെ കൂടാരത്തിലായിരുന്ന നിതീഷും കൂട്ടരും , നരേന്ദ്രമോഡി എന്ന ഒരൊറ്റ വ്യക്തിയോടുള്ള അഭിപ്രായവ്യത്യാസം കാരണമാണ് ആ സഖ്യം ഉപേക്ഷിച്ചത്. മതേതരത്ത്വത്തോടുള്ള ആവേശമായിരുന്നില്ല നിതീഷിന്റെ നീക്കങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നിലെന്ന് അന്നേ വ്യക്തമായിരുന്നു. എങ്കിലും കോണ്‍ഗ്രസ്സും ജെ ഡിയുവും ആര്‍‌ജെഡിയുമടങ്ങുന്ന മഹാസഖ്യത്തിന് 243 സീറ്റില്‍ 178 സീറ്റ് ലഭിച്ച് അധികാരത്തിലേക്കെത്തിയപ്പോള്‍ ബീഹാര്‍ ഒരു പുതിയ പ്രതീക്ഷയുടെ തുരുത്താവുകയായിരുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ മതേതരത്വ നീക്കങ്ങള്‍ക്ക് ചുക്കാന്‍ പിടിക്കാന്‍ ആ സഖ്യത്തിന് കഴിയുമെന്ന് ധരിച്ചവര്‍ ധാരാളമുണ്ടായിരുന്നു.മഹാസഖ്യത്തില്‍ നൂറ്റി എഴുപത്തിയെട്ടില്‍ എണ്‍പതു സീറ്റുകളുള്ള ആര്‍ ജെ ഡി തങ്ങള്‍ക്ക് അവകാശപ്പെട്ട മുഖ്യമന്ത്രിപദം എഴുപത്തിയൊന്നു സീറ്റുമാത്രമുള്ള ജെ ഡിയുവിന് വിട്ടുകൊടുത്താണ് സഖ്യത്തോടുള്ള തങ്ങളുടെ പ്രതിബദ്ധത തെളിയിച്ചത്. ആര്‍ ജെ ഡി കാണിച്ച ആ മാതൃകയുടെ അന്തസ്സത്ത ഉള്‍‍‌ക്കൊണ്ടുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടുപോകാനും മതേതരമൂല്യങ്ങള്‍ മുറുകെപ്പിടിക്കാനും നിതീഷിന് കഴിഞ്ഞില്ല എന്നത് മഹാസഖ്യത്തിന്റെ തകര്‍ച്ചയിലേക്കെത്തി
            ലാലുവിന്റെ മകനും ഉപമുഖ്യമന്ത്രിയുമായ തേജസ്വി യാദവിനെതിരെ സി ബി ഐ ചുമത്തിയ കേസിന്റെ പേരില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജി പരോക്ഷമായി ആവശ്യപ്പെട്ടതോടുകൂടിയാണ് മഹാസഖ്യം തകരുന്നത്. ഈ സി ബി ഐ കേസ് കേന്ദ്രസര്‍ക്കാറുമായി ചേര്‍ന്ന് നിതീഷ് നടത്തിയ ഒരു നാടകമായിരുന്നോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. കാരണം സംഘപരിവാരത്തിന്റെ പ്രസിഡന്റു സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയായിരുന്ന രാംനാഥ് കോവിന്ദിന് ജെ ഡി യു പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചതോടെ മഹാസഖ്യത്തിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ആശങ്കകള്‍ ഉയരാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. തന്റെ പക്ഷം വ്യക്തമാക്കിയതോടെ ഇനി മഹാസഖ്യവുമായി ചേര്‍ന്ന് പോകാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന സൂചനയാണ് നിതീഷ് നല്കിയത്. ഈയൊരു സാഹചര്യത്തിലാണ് തേജസ്വിക്കെതിരെ സി ബി ഐ പുതിയൊരു കേസു റജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യുന്നത്. അത്തരമൊരു സാഹചര്യം കേന്ദ്രസര്‍ക്കാറുമായിച്ചേര്‍ന്ന് മനപ്പൂര്‍വ്വം സൃഷ്ടിക്കുകയും അതോടൊപ്പം മഹാസഖ്യത്തെ തകര്‍ത്തുകൊണ്ട് ജെ ഡി യുവിനെ എന്‍ ഡി എ ക്യാമ്പിലെത്തിക്കുക എന്ന ദൌത്യമാണ് നിതീഷ് പൂര്‍ത്തിയാക്കിയത്.അതല്ലെങ്കില്‍ സി ബി ഐ എടുത്ത ഒരു കേസിന്റെ പേരില്‍ ജനങ്ങളുടെ പിന്തുണ നേടിയ ഒരു മഹാസഖ്യത്തെ മതേതരമൂല്യങ്ങളെ മുറുക്കെപ്പിടിക്കുന്നവര്‍ തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കില്ലല്ലോ.

            ബീഹാര്‍ നല്കുന്ന പാഠം വ്യക്തമാണ്.അധികാരമുപയോഗിച്ച് ആരേയും വശത്താക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയിരിക്കുന്ന നരേന്ദ്രമോഡിയുടെ പിന്തുണയോടെ ഏതൊരു മൂല്യങ്ങളേയും അട്ടിമറിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന സാഹചര്യത്തില്‍ പ്രതിപക്ഷം കൂടുതല്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥതയും പ്രതിബദ്ധതയുമുള്ള മുഖങ്ങളെ ഇനിയും കണ്ടെത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.  

Tuesday, July 25, 2017

#ദിനസരികള്‍ 104


സുകുമാര്‍ അഴീക്കോട് , കടപുഴക്കി എറിഞ്ഞു കളഞ്ഞെങ്കിലും ജി ശങ്കരക്കുറുപ്പ് എന്ന ജ്ഞാനപീഠപുരസ്കൃതന്‍ മലയാളത്തില്‍ നിന്നും അമ്പേ അസ്തമിച്ചു പോയിട്ടില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശാലമായ നെറ്റിത്തടങ്ങളില്‍ ചില ചുളിവുകള്‍ വീണിട്ടുണ്ടാവാം.ആകാശവിതാനങ്ങളിലേക്കുയര്‍ത്തിയ കണ്ണുകള്‍ ക്ഷണനേരത്തേ ക്ക് സ്വന്തം കാലടികളിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തിയിട്ടുണ്ടാകാം.അതിവിശാലമായ പ്രപഞ്ചങ്ങളിലേക്ക് നൂണ്ടുകയറിയ ഭാവനയുടെ സ്ഫുലിംഗങ്ങള്‍ക്ക് ഒരല്പനേരത്തേക്ക് ഒളി മങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകാം. മനുഷ്യനല്ലേ ? മദയാനയുടെ അപ്രതീക്ഷിതമായ ചിന്നം വിളിയില്‍ ഒന്നു ഞെട്ടിയെന്നുവരാം.പക്ഷേ തന്റെ സ്ഥിതപ്രജ്ഞ ഉടനടി വീണ്ടെടുക്കുവാനും കവി തന്നെയാണ് പ്രജാപതി എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുവാനും അധികമൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല.എന്നുമാത്രവുമല്ല , പലായധ്വം പലായധ്വം രേ രേ ദുഷ്കവി കുഞ്ജരാ എന്നട്ടഹസിച്ച വിമര്‍ശകേസരിയോട് അതിനും എത്രയോ മുമ്പ് പറയാനുള്ള മറുപടി അദ്ദേഹം തയ്യാറാക്കിക്കഴിഞ്ഞു !നോക്കുക
                        ഓടക്കുഴലിതു നീടുറ്റ കാലത്തിന്‍
                        കൂടയില്‍ മൂകമായ് നാളെ വീഴാം
                        വന്‍ചിതലായേക്കാമല്ലെങ്കിലിത്തിരി
                        വെണ്‍ചാരം മാത്രമായി മാറിപ്പോകാം
                        നന്മയെച്ചൊല്ലി വിനിശ്വസിക്കാം ചിലര്‍
                        തിന്മയെപ്പറ്റിയേ പാടൂ ലോകം
                        എന്നാലും നിന്‍‌കൈയിലര്‍പ്പിച്ച മജ്ജന്മ
                        മെന്നാളുമാനന്ദസാന്ദ്രം ധന്യം അതൊരു പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു.കാലത്തെ കടന്നു കാണുന്ന കവിയുടെ പ്രഖ്യാപനം. കവിക്ക് വിമര്‍ശനം ആഘാതമേല്പിച്ചോ , വിമര്‍ശനത്തിന് കവിത ആഘാതമേല്പിച്ചോ എന്നൊന്നും ഇനിയും തിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.സമാന്തരങ്ങളായി രണ്ടും പോകുന്നു എന്നൊരു ഒഴുക്കന്‍ പ്രസ്ഥാവനയില്‍ അതവസാനിപ്പിക്കാം. മലയാളത്തിലെ ഖണ്ഡനവിമര്‍ശനത്തിന് ഉത്തമമാതൃകയായി ശങ്കരക്കുറുപ്പു വിമര്‍ശനം പരിലസിക്കുന്നുവെന്നുപറയുമ്പോള്‍ കവിയെ ഇകഴ്ത്തണമെന്ന ഉദ്ദേശമൊന്നും  എനിക്കില്ല. പക്ഷേ ഒരു കവിയെ കമ്പോടു കമ്പ് , കാമ്പോടു കാമ്പ് പഠിക്കുന്നതെങ്ങനെ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ടി പുസ്തകം ഉത്തരമാണെന്ന് പറയാതെ വയ്യ; മലയാളത്തില്‍ അസ്തമിച്ചു കഴിഞ്ഞ വിമര്‍ശനസരണിക്ക് ഒരന്ത്യോപഹാരം കൂടിയാണ് അഴീക്കോടിന്റെ പുസ്തകം എന്നു കൂടി പറഞ്ഞുവെക്കട്ടെ

            പക്ഷേ കവി വിമര്‍ശകനെ അതിലംഘിക്കുന്നത് എങ്ങനെയാണ് ? ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ കൊള്ളിമീനാട്ടം , അഖിലപ്രപഞ്ചത്തിലും വെളിച്ചം വിതറുന്നപോലെ , പുറത്തേക്കെത്തിനോക്കുന്ന ഒരു ചെഞ്ചോരപ്പൂവ് , മനസ്സിലുദിപ്പിക്കുന്ന പൌര്‍ണമി പോലെ , അതുമല്ലെങ്കില്‍ ഉത്കടവിരഹത്താലുരുകുന്ന നളിനിക്ക് ദിവാകരദര്‍ശനം പോലെ കവി വിമര്‍ശകനെ കടത്തി വെട്ടുവാന്‍ കൊച്ചു കൊച്ചു നിമിഷങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചുവെക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചത്തോളം തന്നെ പരിപൂര്‍ണമായ ആ നിമിഷങ്ങളുടെ ചിറകുകളില്‍ കവി കാലാതിവര്‍ത്തിയി യാത്ര ചെയ്യുന്നു.വിമര്‍ശകനും കൈയ്യടിക്കേണ്ടിവരുന്നത് ഈ നിമിഷങ്ങളെപ്രതിയാകുന്നു.

Monday, July 24, 2017

#ദിനസരികള്‍ 103


ആദ്യം ദുരന്തമായും പിന്നീട് പ്രഹസനമായും ചരിത്രം ആവര്‍ത്തിക്കുമെന്ന് ( History repeats itself, first as tragedy, second as farce ) മാര്‍ക്സാണ് പറഞ്ഞത്.അധ്വാനിയായ മനുഷ്യര്‍ അനുഭവിക്കുന്ന വേദനകളില്‍ വ്യസനിച്ച കാള്‍ മാര്‍ക്സ്. ആശയങ്ങളില്‍ നിന്ന് ആശയങ്ങളിലേക്കുള്ള സഞ്ചാരങ്ങളില്‍ , ആ മഹാവ്യസനി , തന്റെ ചിന്തകള്‍ക്കനുരൂപമായി പരിവര്‍ത്തിപ്പിച്ചെടുത്ത മഹാപഥങ്ങള്‍ മനുഷ്യരാശിക്കാകമാനം അഭയമായിരുന്നു.ബുദ്ധനെപ്പോലെ ലോകത്ത് ദുഖമുണ്ടെന്നും ആ ദുഖത്തിന് കാരണമുണ്ടെന്നും മാര്‍ക്സും കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. പക്ഷേ അഷ്ടാംഗമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളുടെ അഭൌതിക സാധ്യതകളല്ല , മറിച്ച് , കല്ലിനെ പരുവപ്പെടുത്തുന്ന ചുറ്റികയാല്‍ തങ്ങളുടെ ചുറ്റുവട്ടങ്ങളെ മാറ്റിപ്പണിയുകയാണ് വേണ്ടത് എന്നായിരുന്നു മാര്‍ക്സ് വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. അരിവാളിനാല്‍ കൊയ്തെടുക്കുന്നവ അരചന്റെ പത്തായപ്പുരയിലേക്കല്ല , അരിയുന്നവന്റെ വിശപ്പാറ്റാനാണ് ചെന്നേത്തണ്ടതെന്നാണ് മാര്‍ക്സ് വിശ്വസിച്ചത്. അതുകൊണ്ടാണ് അരിവാളും ചുറ്റികയും വിശക്കുന്നവന്റെ പ്രതീക്ഷയായത്.
            വിശക്കുന്നവന്റെ പ്രതീക്ഷ എന്ന പ്രയോഗത്തിന് ഇന്ന് മറ്റേതുകാലത്തെക്കാളും പ്രാധാന്യവും പ്രസക്തിയും ഏറെയുണ്ട്.കാരണം വര്‍ഗ്ഗസമരത്തിന്റെ തിട്ടകള്‍ തൂര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രസന്ധിയുടെ വക്കത്താണ് മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗം ചെന്നെത്തിനില്ക്കുന്നതെന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന ബോധ്യം , അവശേഷിക്കുന്ന  തുരുത്തുകളെയെങ്കിലും കാത്തുപോരേണ്ടതാണെന്ന് നമ്മെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുകയാണല്ലോ. ആ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലുകളെ അവഗണിക്കാന്‍തക്ക വിധത്തിലുള്ള അഹങ്കാരം ഇനിയും നാം നേടിക്കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത് നാം ഇപ്പോഴും മനുഷ്യരില്‍ നിന്നും അകന്നിട്ടില്ലെന്നതുകൊണ്ടാണല്ലോ. അതുകൊണ്ട് വെണ്‍ചാമരങ്ങളും ആലഭാരങ്ങളും വീശി അലങ്കാരമായി മാറാനുഴറുന്ന ആശയങ്ങളാല്‍ ചൂഴപ്പെട്ടവരായി ജീവിച്ചുപോകുക എന്നത് അസാധ്യമായ വെല്ലുവിളിയാണ്. താല്പര്യങ്ങളുണ്ടെങ്കില്‍ അത് വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റേതാകണം എന്നാണ് , അതുകൊണ്ട് , സമകാലിക ജീവിതം നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കുകയെന്നത് അത്രയേറെ വിഷമമുള്ള സംഗതിയാണെന്ന് കരുതുകവയ്യ.

            എന്തിനാണ് ഞാന്‍ ആവര്‍ത്തിക്കുകയും അതുവഴി പ്രഹനസമാകുകയും ചെയ്യുന്ന ദുരന്തത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത് ? എന്തിനാണ് ഞാന്‍ വര്‍ഗ്ഗ താല്പര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത് ? എന്തിനാണ് ഞാന്‍ വിശപ്പിനെക്കുറിച്ചും പ്രതീക്ഷകളെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞത് ? വര്‍‌ഗ്ഗേതരതാല്പര്യങ്ങള്‍ തളര്‍ത്തുന്ന മുന്നേറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത് ? സദാസന്ദേഹിയായ ഒരുവന്റെ ആത്മാന്വേഷണങ്ങളെന്ന് പറഞ്ഞ് തള്ളുക. കാരണം ചരിത്രപരമായ മണ്ടത്തരങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കാതിരിക്കുവാനുള്ള ആര്‍ജ്ജവം കാണിക്കാനെങ്കിലും നമുക്ക് കഴിയാതിരിക്കുമോ എന്ന് സന്ദേഹം അസ്ഥാനത്തായിരിക്കട്ടെ.

Sunday, July 23, 2017

#ദിനസരികള്‍ 102


അധ്വാനിക്കാതെ തിന്നുക എന്നതുതന്നെ അശ്ലീലമാണ്. അപ്പോള്‍ ബലമായി പിടിച്ചു പറിച്ചു തിന്നുക എന്നതോ ? അത് വിശേഷിപ്പിക്കാന്‍ വാക്കുകളില്ലാത്ത പ്രവര്‍ത്തിയാണ്.അത്തരം പ്രവര്‍ത്തികള്‍ സംഘടിതശക്തികളുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് ചെയ്യുന്നതെങ്കിലോ? ആ തെമ്മാടിത്തരത്തിന് നോക്കുകൂലി എന്നാണ് പേര്. വിശേഷണങ്ങളും വിശദീകരണങ്ങളും മാറ്റിവെച്ച് നാടന്‍ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ തനി പിടിച്ചു പറി.കേരളത്തില്‍ പലതവണ ഈ വിഷയം വിവാദമായിട്ടുണ്ട്.പക്ഷേ എത്ര വിവാദമായാലും നോക്കുകൂലി വാങ്ങുന്നതില്‍ നിന്ന് ചില തൊഴിലാളികളും സംഘടനകളും പിന്‍വാങ്ങുന്നില്ല എന്നത് ദയനീയമായ വസ്തുതയാണ്. തൊഴിലാളികളുടെ സംഘടിതശക്തി ഇത്തരം അസാന്മാര്‍ഗിക ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത് എത്ര ബോധ്യപ്പെടുത്തിയാലും ഉള്‍‌ക്കൊള്ളാന്‍ തയ്യാറാകുന്നില്ല എന്നത് ചിലര്‍‌ക്കെങ്കിലും അധ്വാനിക്കാതെ തിന്നുതിന്റെ സുഖം മനസ്സിലായതുകൊണ്ടാണോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
            വീട്ടുസാധനങ്ങള്‍ കയറ്റുന്നതിനോ ഇറക്കുന്നതിനോ തൊഴില്‍ നിയമങ്ങള്‍ ബാധകമല്ല എന്ന് അധികാരികള്‍ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടും പഴയ വീട്ടുസാധനങ്ങള്‍ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറ്റിയതിന്റെ പേരില്‍ നോക്കൂകൂലി ആവശ്യപ്പെടുകയു വീട്ടുടസ്ഥരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തത് ആ അടുത്തകാലത്താണ്. പൊതുമാരാമത്ത് ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി കൊണ്ടുവന്ന സാധനങ്ങള്‍ ഇറക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ലോഡൊന്നിന് രണ്ടായിരം രൂപ നോക്കുകൂലി ആവശ്യപ്പെട്ടത് നല്കാത്തതിനെത്തുടര്‍ന്ന് റോഡുപണി നിറുത്തിവെച്ച അവസ്ഥ ഉണ്ടായതും നാം കണ്ടുകഴിഞ്ഞു.ഉദാഹരണങ്ങള്‍ നിരവധിയുണ്ട്. നോക്കൂകൂലി കൊടുക്കാത്തിന്റ പേരില്‍ കൈയ്യേറ്റവും ഭീഷണിപ്പെടുത്തലുമൊക്കെ സാധാരണമാണ്. നോക്കുകൂലിക്കെതിരെ സംഘടനകള്‍ ആണയിടുമ്പോഴും അണികളിലേക്ക് ഇതൊന്നും എത്താറില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. അണികളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ബാധ്യസ്ഥരായ സംഘടനകള്‍ക്ക് അവര്‍‌ക്കെതിരെ ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ പലപ്പോഴും കഴിയാറില്ല.
            തൊഴിലെടുക്കുന്നവര്‍ക്ക് കൂലി എന്നത് അവകാശമാണെന്ന് കരുതുന്ന ഒരു സമൂഹമാണ് നമ്മുടേത്. അവിടെ തര്‍ക്കങ്ങളുണ്ടായാല്‍ തൊഴിലാളിക്ക് സഹായകമായ രീതിയില്‍ നിലപാടെടുക്കുവാനുള്ള ആര്‍ജ്ജവം പൊതുസമൂഹം കാണിക്കാറുണ്ട്. തൊഴിലാളികളെ സംരക്ഷിക്കാനും അവരെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനെതിരെ രംഗത്തിറങ്ങാനും നമ്മുടെ ജനങ്ങള്‍ മടിക്കാതിരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രധാനകാരണം, തൊഴിലാളികളും അവരുടെ തൊഴിലും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ് എന്ന ബോധ്യമുള്ളതുകൊണ്ടാണ്. എന്നാല്‍ പൊതുസമൂഹം തൊഴിലാളികള്‍ക്കു കൊടുക്കുന്ന സംരക്ഷണത്തിന് പകരമായി തൊഴിലാളികള്‍ നോക്കുകൂലി പോലെയുള്ള സാമൂഹ്യവിരുദ്ധ നടപടികളുമായി രംഗത്തിറങ്ങിയാല്‍ ഈ പൊതുസമ്മതി ലഭിക്കയില്ലെന്നു ‍മാത്രവുമല്ല , അത് തൊഴിലാളിക്ക് എതിരായിത്തീരുകയും ചെയ്യും.

            അധ്വാനശേഷിയുടെ മൂല്യമാണ് കൂലി എന്ന് തൊഴിലാളികള്‍ മനസ്സിലാക്കണം. അധ്വാനിക്കാതെ എന്തെങ്കിലും പ്രതിഫലമായി കൈപ്പറ്റുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അത് ചൂഷണമാണെന്നും കൂലിയുടെ നിര്‍വ്വചനത്തില്‍ പെടുന്നതല്ല എന്നും ബന്ധപ്പെട്ടവര്‍ മനസ്സിലാക്കണം.ജോലിയെടുക്കാതെ കൂലി വാങ്ങിക്കുക എന്നത് തൊഴിലാളിക്ക് അലങ്കാരമാണെന്ന് ധരിക്കുന്നത് ആഭാസമാണ്.