Thursday, December 11, 2008

ഹിന്ദുമതവും ചില വസ്തുതകളും സംഘപരിവാറും

വര്‍ഗീയരാഷ്ടീയത്തിന്റെ പാഞ്ചജന്യം മുഴക്കി സംഘപരിവാര്‍ സംഘടനകള്‍ കൊളുത്തിവിട്ട അഗ്നിശലാകകളില്‍ കത്തിയെരിഞ്ഞത് ഇന്ത്യയിലെ രണ്ട് സംസ്ഥാനങ്ങളാണ്. രാജ്യമൊട്ടാകെ ഇതിന്റെ അലയൊലികള്‍ മുഴങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ഗുജറാത്തില്‍, അയോദ്ധ്യയില്‍ ബാബറിമസ്ജിദിനുപകരം ക്ഷേത്രം നിര്‍മിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന “നിരപരാധികളായ” കര്‍സേവകര്‍ മടങ്ങിവന്ന ട്രെയിനിനു തീവച്ചു എന്നായിരുന്നു സംഘപരിവാര്‍ ആരോപിച്ചിരുന്നതെങ്കില്‍ ഒറീസയിലാകട്ടെ മതപരിവര്‍ത്തനമാണ് കൃസ്ത്യാനികളെ ആക്രമിക്കുവാന്‍ അവര്‍ കാരണമായിപറഞ്ഞത്. ഈ അക്രമണങ്ങളും അവയുടെ കാരണങ്ങളും സംഘപരിവാറിന്റെ വിശദീകരണത്തില്‍ വ്യത്യസ്തമാണെങ്കിലും മതസംരക്ഷണമാണ് തങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന മൂല്യബോധമെന്ന ആശയമാണ് അവര്‍ അനുയായികള്‍ക്ക് നല്കുന്നത്. വംശീയവിദ്വേഷത്തിലൂടെ ചരിത്രത്തില്‍ സ്ഥാനം തേടുന്ന ഏതൊരു ഫാസിസ്റ്റ് സംഘടനയും പറയുന്നത് തന്നെയാണ് ഇത്.

ഹിന്ദുമതത്തിനുവേണ്ടി എന്ന വാദം ഉയര്‍ത്തി സാധാരണവിശ്വാസികളെ തങ്ങളുടെ കൊടിക്കീഴില്‍ അണിനിരത്തുവാനാണ് ഈ വര്‍ഗീയ സംഘടനകള്‍ ലക്ഷ്യം വക്കുന്നത്. അതിനായി കൃസ്തുമതം, മുസ്ലീംമതം, തുടങ്ങിയ സെമിറ്റിക് മതങ്ങള്‍ ഒഴിച്ചുള്ള മുഴുവന്‍ മതവിഭാഗങ്ങളും ഹിന്ദുമതത്തിലെ ആശയാദര്‍ശങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവയാണെന്നുള്ള തെറ്റായ ആശയമാണ് സംഘ് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് ഹിന്ദുമതത്തിലെ നിയമസംഹിതകളേയും സൈദ്ധാന്തികവും പ്രായോഗികവുമായ അനുഷ്ഠാനക്രമങ്ങളേയും പിന്‍പറ്റിക്കൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യയില്‍ ഇതരമതങ്ങള്‍ ഉരുവം കൊണ്ടതെന്നാണ് അവര്‍ വാദിക്കുന്നത്. ഈ ചിന്താരീതി ഒട്ടൊക്കെ നമ്മുടെ ജനങ്ങള്‍ക്കിടയിലും ബുദ്ധിജീവികളുടെയിടയിലും സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നതാണ് വസ്തുത.

സ്വാതന്ത്ര്യുപൂര്‍വ്വഭാരതത്തിലാണ് നാം ഹിന്ദുമതത്തിലെ ഈ സവര്‍ണചിന്തയുടെ വേരുകള്‍ തേടേണ്ടത്. അക്കാലത്ത് ഇതര മതവിഭാഗങ്ങളെ മ്ലേച്ഛമെന്നധിക്ഷേപിക്കുന്ന ഒരു വര്‍ണവ്യവസ്ഥയായിരുന്നു നിലനിന്നിരുന്നത്. ഹിന്ദുമതത്തോടൊപ്പം തന്നെ തലയെടുപ്പുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും ഭാരതീയ മതങ്ങള്‍ ഉണ്ട് എങ്കില്‍ അവയെ തങ്ങളുടെ ഭാഗമാക്കിമാറ്റുക അല്ലെങ്കില്‍ അങ്ങനെയാണെന്ന് വരുത്തിത്തീര്‍ക്കുക എന്ന തന്ത്രവും അക്കാലത്തെ സവര്‍ണചിന്ത സ്വീകരിച്ചിരുന്നു.

സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരഭാരതത്തിലാകട്ടെ ഇതരമതങ്ങളെ ഹിന്ദുമതത്തിലെ ഉപജാതികളാക്കി മാറ്റിക്കൊണ്ട് ഈ സവര്‍ണചിന്താരീതികള്‍ക്ക് നിയമപരമായ സാധുത നല്കുകയാണ് നമ്മുടെ രാഷ്ടീയനേതൃത്വം ചെയ്തത്. അതോടെ വിശ്വാസപരമായോ സൈദ്ധാന്തികമായോ ആശയപരമായോ ഹിന്ദുമതവുമായി യാതൊരു ബന്ധവും പുലര്‍ത്താതിരുന്ന നിരവധി പ്രാദേശികമതങ്ങള്‍ ഹിന്ദുമതത്തില്‍പ്പെട്ട ഉപവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ മാത്രമായി മാറി.അതോടൊപ്പം തന്നെ അവരുടെ ദൈവസങ്കല്പങ്ങളിലേക്ക് ആടയാഭരണവിഭൂഷണങ്ങളണിഞ്ഞ് സവര്‍ണദൈവങ്ങള്‍ കയറിക്കൂടുകയും അതാതുമതങ്ങളുടെ തനതുദൈവങ്ങള്‍ പുറന്തള്ളപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇന്നും ഹിന്ദുമതവിഭാഗങ്ങളെന്ന് നാം കരുതിപ്പോരുന്ന ഈ പ്രാദേശികമതങ്ങളില്‍ അല്പമെങ്കിലും അവശേഷിക്കുന്ന വിശ്വാസസംഹിതകളെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ അവ ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ ഭാഗമല്ലെന്നും സര്‍വ്വാത്മനാ സ്വതന്ത്രമതങ്ങളാണെന്നും നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം.അതിനുമുമ്പ് ഹിന്ദുമതത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു സാമാന്യധാരണ ഉണ്ടാകണം.

ഒരു ചെറിയ ലേഖനത്തില്‍ ഹിന്ദുമതത്തെക്കുറിച്ച് വിശദമായി എഴുതുക അസാധ്യമാണ്. ആര്യവൈദികമതത്തിന്റെ ദാര്‍ശനിക ആശയങ്ങളെ പിന്‍പറ്റിയാണ് ഹിന്ദുമതത്തിലെ അടിസ്ഥാനസങ്കല്പങ്ങള്‍ ഉരുവം കൊണ്ടത്. വേദങ്ങളുടെ അപ്രമാദിത്വത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നുവെങ്കിലും വേദാന്തമായ ഉപനിഷത്തുകളോടാണ് ചിന്താപരമായി ഹിന്ദുമതത്തിന് കൂടുതല്‍ കടപ്പാടുള്ളത്. വൈദികമതത്തെപ്പോലെ തന്നെ സകാരനായ , പ്രപഞ്ചനിയന്താവായ ഒരു ഈശ്വരസങ്കല്പം ഹിന്ദുമതത്തിനും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അടിസ്ഥാനഗ്രന്ഥങ്ങളായ പ്രസ്ഥാനത്രയത്തില്‍-ബ്രഹ്മസൂത്രം, ഉപനിഷത്തുകള്‍, ഭഗവത്ഗീത- പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടാവായ ഒരു ഈശ്വരനെ മാനിച്ചിരുന്നില്ല. താന്‍ തന്നെ പ്രപഞ്ചനിയന്താവായി, നിയാമകനായി മാറുന്ന “അത്ഭുതകരമായ” തത്ത്വചിന്തയാണ് അവര്‍ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുത്തത്. “സര്‍വ്വം ഖല്വിദം ബ്രഹ്മ” എന്ന പൊതുബോധത്തില്‍ നിന്ന് “അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി” എന്ന സാക്ഷാത്കാരത്തിലേക്കുള്ള ഒരു പ്രയാണമായിരുന്നു അവര്‍ക്ക് മതം.സൃഷ്ടിയും സൃഷ്ടാവും താന്‍തന്നെയാണ് എന്ന ബോധം ഉദിക്കുന്നതോടെ ഒരു വ്യക്തി സ്വയംപൂര്‍ണനാവുന്നു.അദ്വൈതചിന്തയായിരുന്നു ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ കാതല്‍. ശങ്കരാചാര്യരാണ് ഹിന്ദുമതത്തിന് ശക്തമായ യുക്തിബോധം നല്കി ആശയക്രോഡീകരണം നടത്തി അദ്വൈതചിന്ത സ്ഥാപിച്ചെടുത്തത്.

ഹിന്ദുമതത്തെ പിന്തുടര്‍ന്ന് വന്ന ബ്രാഹ്മണികമതമാവട്ടെ നിരാകാരനായ ഈശ്വരന് പകരം സകാരനായ നിരവധി ഈശ്വരന്മാരെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് മുന്നോട്ട് വന്നത്. അതേസമയം ഹിന്ദുമതം യുക്തിഭദ്രമാണെന്ന ബോധം സമൂഹത്തില്‍ ശക്തമായി നിലനിന്നിരുന്നതിനാല്‍ അവയുടെ ആശയങ്ങളെ പൂര്‍ണമായും തള്ളിക്കളഞ്ഞുമില്ല. ഒരേ സമയം വൈരുദ്ധ്യത്തില്‍ അധിഷ്ഠിതമായ രണ്ട് സങ്കല്പങ്ങളെ സമവായത്തിലെത്തിച്ചുകൊണ്ടാണ് ബ്രാഹ്മണികമതം നിലനിന്നത്. ക്രമേണ പ്രായോഗികമായി പിന്തുടരാന്‍ വിഷമമുള്ള ഹിന്ദുമത ആശയങ്ങള്‍ ലുപ്തപ്രതിഷ്ഠമാവുകയും, വിശേഷാധികാരാവകാശങ്ങള്‍ കൈവശം വയ്ക്കുന്ന ഒരുപറ്റം സവര്‍ണദൈവങ്ങളുടെ കൈകളിലേക്ക് ബ്രാഹ്മണികമതം പൂര്‍ണമായും എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു. അതോടെ ഹിന്ദുമതം അതിന്റെ അടിസ്ഥാന ആശയങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം മണ്ണടിയുകയും ചെയ്തു.

അതേസമയം തന്നെ സവര്‍ണ മതങ്ങള്‍ക്ക് സമാന്തരമായി നിരവധി മതങ്ങള്‍ നിരവധി തലത്തിലുള്ള ആരാധനാരീതികളുമായി ഉദയം ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഹിന്ദുമതത്തില്‍ നിന്ന് വിഭിന്നമായ വിശ്വാസസംഹിതകള്‍ ആവിഷ്കരിച്ച സെമിറ്റിക് മതങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ ഈ മതവിഭാഗങ്ങളും സവിശേഷമായ രീതിവിശേഷങ്ങളുമായാണ് നിലനിന്നിരുന്നത്. വൈദികമതത്തിനുതന്നെ സമാന്തരമായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ചാര്‍വ്വാകം ഇത്തരത്തില്‍ പ്രത്യേക പരിഗണന അര്‍ഹിക്കുന്ന മതമാണ്. അവര്‍ പ്രപഞ്ചത്തിന് ഒരു സ്രഷ്ടാവിനെയോ വേദങ്ങളുടെ അപ്രമാദിത്ത്വത്തെയോ അംഗീകരിച്ചിരുന്നില്ല.എങ്കിലും പിന്നീട് വന്ന ഓരോ ഹിന്ദുമതവ്യാഖ്യാതാക്കളും -അഥവാ വിമര്‍ശകര്‍ പോലും – ചാര്‍വ്വാകമതത്തെ ഹിന്ദുമതവിശ്വാസങ്ങളുടെ ഭാഗമായോ അഭിപ്രായഭേദമായോ മാത്രമാണ് പരിഗണിച്ചത്. പക്ഷപാതജന്യമായ അത്തരം സങ്കല്പങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് ഇന്നും നമ്മെ നയിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഈ മതങ്ങളൊക്കെയും ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ നാം പ്രതികരിക്കാത്തതും.

ഹിന്ദുമതത്തിലെ ഉപവര്‍ഗങ്ങളായി കണക്കാക്കിപ്പോരുന്ന ന്യൂനപക്ഷമതവിഭാഗങ്ങള്‍ എണ്ണത്തില്‍ തന്നെ ഏറെയുണ്ട്. ചാര്‍വ്വാകരെപ്പോലെ തന്നെ ഹിന്ദുമതത്തില്‍ നിന്നും വ്യതിരിക്തമായ വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളാണ് ഇവരും വച്ചുപുലര്‍ത്തുന്നത്. മറ്റു സംഘടിതമതങ്ങളെപോലെ കേന്ദ്രീകൃതമായ ഒരു ആരാധനരീതിയല്ല ഇവര്‍ അനുവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. പ്രാദേശികമായി തങ്ങള്‍ ജീവിക്കുന്ന സമൂഹത്തിലെ തൊഴില്‍മേഖലയുമായി ഇഴചേര്‍ന്നുകിടക്കുന്നതാണ് ഇവരുടെ വിശ്വാസങ്ങള്‍. അദ്വൈതചിന്തയിലെ പ്രപഞ്ചനിരാസമോ നീതിബോധമോ അല്ല, ഇഹലോകത്തില്‍ തങ്ങളെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളാണ് ഈ “അവര്‍ണമത”വിഭാഗങ്ങളിലെ ആരാധനക്രമത്തെ പരുവപ്പെടുത്തിയത്.

ഹിന്ദുമതത്തില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ പ്രാദേശികമായ വിശ്വാസ സംഹിതകളുള്ള മതവിഭാഗങ്ങളാണ് ബക്കുഡ, ചക്കിമീയന്‍, ചെറുമര്‍, കവറ, കുഡുംബന്‍, പരവര്‍, പതിയാന്‍, കുറവര്‍, വേട്ടുവന്‍, പുലയന്‍, മോഹര്‍, പടന്ന, കാട്ടുനായ്ക്കന്‍, ഇരുളര്‍, കാടര്‍, കുറിച്യര്‍, കാട്ടുനായ്ക്കര്‍, കുറുമര്‍, പണിയര്‍ തുടങ്ങിവ. ഹിന്ദുമതത്തിലെ സാലങ്കാരസവര്‍ണദൈവങ്ങളല്ല , മറിച്ച് പാടത്ത് കൃഷി സംരക്ഷിക്കുകയും വേട്ടയാടിക്കൊന്ന പന്നിമാംസത്തിന്റെ പങ്കുപറ്റുകയും അതിന് പ്രതിഫലമായി വീടും നാടും കാത്തുപോരികയും ചെയ്യുന്ന പണിയാളരുടെ ദൈവങ്ങളാണ് ഈ വിശ്വാസികളെ രക്ഷിച്ചുപോരുന്നത്. മഹാവിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാവ്, സരസ്വതി (ശിവന്‍ എന്ന ദൈവത്തെ ഇവിടെ പരാമര്‍ശിക്കാത്തത് ബോധപൂര്‍വ്വമാണ്.ദ്രാവിഡദൈവമായിരുന്ന ശിവന്‍ എങ്ങനെ സവര്‍ണദൈവമായി എന്നത് മറ്റൊരുവിഷയമാണ്) എന്നൊന്നുമുള്ള ഗംഭീരങ്ങളായ നാമധാരികളല്ല, മറിച്ച് കാളി, കൂളി, വരാളി, പോച്ചമ്മ എന്നൊക്കെയുള്ള സാധാരണപേരുകളാണ് ഇവര്‍ക്കുള്ളത്. ജനനം, വിവാഹം, മരണം, മരണാന്തരജീവിതം തുടങ്ങി ജീവിതത്തിന്റെ സര്‍തലങ്ങളേയും സ്പര്‍ശിക്കുന്ന മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ക്കൊക്കെയും തനതായ ആചാരക്രമങ്ങളാണ് ഇവര്‍ പിന്തുടരുന്നത്. ഇവക്കൊന്നും തന്നെ ഹിന്ദുമതവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാതിരുന്നിട്ടും ആ മതത്തിലെ ഉപജാതികളായി മാത്രം പരിഗണിക്കപ്പെട്ടുപോന്നതിനു പിന്നിലെ രാഷ്ട്രീയം കൂടുതല്‍ പഠനം അര്‍ഹിക്കുന്നു. ഹിന്ദുമതവിഭാഗങ്ങളായി നിലനിര്‍ത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ മതത്തിന്റേയും ദേശീയതയുടേയും പേരില്‍ വളരെ വേഗം ഇവരെ സംഘടിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയും എന്നു കണ്ടറിഞ്ഞ സൂക്ഷ്മബുദ്ധി ആരുടേതാണ്? ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം തേടേണ്ടത് സ്വാതന്ത്ര്യപ്രാപ്തിക്കു ശേഷമുള്ള കുറച്ചു വര്‍ഷങ്ങളിലെ രാഷ്ടീയ- സാംസ്കാരിക നേതൃത്വത്തിലാണ്.ജാതിയുടേയും മതത്തിന്റേയും സംസ്കാരത്തിന്റേയും പേരില്‍ വോട്ടു നേടാന്‍ അവര്‍ വിതച്ചതില്‍ നിന്ന് ഇന്ന് കൊയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് സംഘപരിവാറാണെന്ന് മാത്രം.

Tuesday, December 9, 2008

യുദ്ധം?

യുദ്ധം?

ഇന്ത്യയുടെ സ്വയംഭരണശേഷിയേയും സുരക്ഷാക്രമീകരണങ്ങളേയും വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ലഷ്കര്‍-ഇ- ത്വയ്ബയോ അല്‍-ഖ്വൈയദയോ നടത്തിയ “വിജയകരമായ” ആക്രമണത്തില്‍ ആഭ്യന്തരമന്ത്രി ശിവരാജ് പാട്ടീല്‍ ഒന്നാം പ്രതിയായി പുറത്തുപോയി. മഹാരാഷ്ട്രയുടെ മുഖ്യമന്ത്രിയും ഉപമുഖ്യമന്ത്രിയും യു.പി.എ ഗവണ്മെന്റിന്റെ മുഖം രക്ഷിക്കല്‍ നടപടിയുടെ ഭാഗമായി രാജി സമര്‍പ്പിച്ചു. ചോദ്യം ഇതാണ്: ആഭ്യന്തരതലത്തില്‍ കുറച്ചു നേതാക്കളുടെ രാജിയും ഇന്ത്യന്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയുടേയും യു.പി. എ അദ്ധ്യക്ഷയുടേയും പാകിസ്ഥാനെ പ്രതിസ്ഥാനത്തു നിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുള്ള പ്രസ്താവനകളും ഗവണ്മെന്റിന്റെ മുഖം രക്ഷിക്കാന്‍ സഹായിക്കുമോ? പ്രത്യേകിച്ചും ലോകസഭ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ആസന്നമായ ഇന്ത്യന്‍ സാഹചര്യത്തില്‍? ഇല്ല എന്നു തന്നെയാണ് ഉത്തരം. എങ്കില്‍ എന്തായിരിക്കും ഇന്ത്യയുടെ അനന്തര നടപടികള്‍?
സാധ്യതകള്‍ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത് ആസന്നമായ ഒരു സൈനിക നടപടിയിലേക്ക് തന്നെയാണ്.
അതിര്‍ത്തികടന്നൊരു നടപടിയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അമേരിക്കയുടെ നിലപാടുകള്‍ പരിശോധിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. മുംബേ ആക്രമണങ്ങളോട് പ്രതികരിച്ചുകൊണ്ട് അക്രമികളെ പിന്തുടര്‍ന്ന് പിടിക്കുന്നതടക്കം ഇന്ത്യ ആലോചിക്കുന്ന ഏതുനടപടിക്കും അമേരിക്കയുടെ സഹകരണമുണ്ടാകും എന്നാണ് പ്രസിഡണ്ട് ബുഷ് പറഞ്ഞത്. അമേരിക്കയുടെ പിന്തുടര്‍ന്ന് പിടിക്കല്‍ എന്താണ് എന്ന് സെപ്തംബര്‍ 11 ലെ ആക്രമണത്തോടെ ലോകം കണ്ടതാണ്. നിയുക്തപ്രസിഡന്റ് ഒബാമ “The United States must continue to strengthen our partnerships with India and nations around the world to root out and destroy terrorist networks. We stand with the people of India, whose democracy will prove far more resilient than the hateful ideology that led to these attacks” എന്നാണ് വാഷിംഗ്ടണ്‍ പോസ്റ്റിനോട് പറഞ്ഞത് (to root out and destroy terrorist networks വേരുമാന്തണമെങ്കില്‍ അതിര്‍ത്തികടക്കണം) .വ്യക്തമായും ഈ പ്രസ്താവനകള്‍ സൈനികനടപടിയിലേക്കുള്ള സാധ്യത തുറക്കുന്നതാണ്. അതോടൊപ്പം തന്നെ പാകിസ്ഥാനിലെ ദ നേഷന്‍ പത്രത്തോട് യു.എസ്സ് മിലിട്ടറി കമാന്റര്‍ അഡ്മിറല്‍ മൈക്ക് മുല്ലന്‍ പറഞ്ഞത് കൂട്ടിവായിക്കണം:- “രാജ്യത്തിലെ ആഭ്യന്തര സൌകര്യങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ത്യക്കെതിരെ തീവ്രവാദികള്‍ പാകിസ്ഥാന്‍ കേന്ദ്രമാക്കുന്നു എന്ന വസ്തുത നിര്‍വിവാദമാണ്. മുംബൈ ആക്രമണത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലെങ്കിലും ഇതിനെതിരെ പാകിസ്ഥാന്‍ ശക്തമായ നടപടികള്‍ സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കില്‍ സ്ഥിതി നിയന്ത്രണാതീതമാകാന്‍ സാധ്യതകള്‍ ഏറെയാണ്. “ പാര്‍ലമെന്റ് അക്രമണത്തില്‍പ്പോലും പ്രതികരണം വെറും നയതന്ത്രപരമായ അനുശോചനത്തില്‍ ഒതുക്കിയ യു.എസ്സ് ഭരണകൂടം ഇവിടെ പാകിസ്ഥാനെ പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ തന്നെ പ്രതിക്കൂട്ടില്‍ നിര്‍ത്തിയിരിക്കുകയാമണ്. ഇന്ത്യ സന്ദര്‍ശിച്ച യു.എസ് സ്റ്റേറ്റ് സെക്രട്ടറി കോണ്ടലീസ റൈസ് മുംബേ ആക്രമണത്തെ സെപ്തംബര്‍ 11 ലെ ആക്രമണവുമായാണ് ബന്ധപ്പെടുത്തിയതെന്ന് വാഷിംഗ്ടണ്‍ പോസ്റ്റ് റിപ്പോര്‍ട്ടുചെയ്യുന്നു. സൂചനകള്‍ പറയുന്നത് ഇന്ത്യ ഒരു സൈനികനടപടിക്കു മുതിര്‍ന്നാല്‍ അമേരിക്കന്‍ നിലപാട് പ്രതികൂലമാകില്ല എന്നുതന്നെയാണ്.
ഇതോടൊപ്പം പാകിസ്ഥാന്‍ സര്‍ക്കാറിനോട് ഇന്ത്യ വിട്ടുതരാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട കുറ്റവാളിപ്പട്ടിക ഒന്നു പരിശോധിക്കുക. ഹഫീസ് മുഹമ്മത് സെയ്ദ് (ലഷ്കര്‍-ഇ- ത്വയ്ബ), മൌലാന മസൂദ് അസ്ഗര്‍ (ജെയ്ഷെ മുഹമ്മദ്), ദാവൂദ് ഇബ്രാഹിം, ടൈഗര്‍ മേമന്‍, തുടങ്ങിയ ഇരുപത് കുറ്റവാളികളെയാണ് ഇന്ത്യ ആവശ്യപ്പെട്ടത്. ഇരുരാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ ബാലാപാഠങ്ങള്‍ മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരാള്‍ പോലും ഇന്ത്യയുടെ ഈ ആവശ്യങ്ങള്‍ പാകിസ്ഥാന്‍ അംഗീകരിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നില്ല. അപ്പോള്‍ അംഗീകരിക്കില്ല എന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ ഇന്ത്യ ഇത്തരം ഒരാവശ്യം ഉന്നയിച്ചതുതന്നെ നയതന്ത്രതലത്തില്‍ ലോകരാജ്യങ്ങളുടെയിടയില്‍ പാകിസ്ഥാനെ കൂടുതല്‍ ഒറ്റപ്പെടുത്തുക എന്ന ഉദ്ദേശം മാത്രം മുന്‍ നിര്‍ത്തിയാണ്. വിട്ടുതരില്ല എന്ന് പാക് പ്രസിഡന്റ് പറഞ്ഞതോടെ ഇന്ത്യ ആലക്ഷ്യം നേടിക്കഴിഞ്ഞു
ഇനിയും, യു.പി.എ ക്കുമുന്നില്‍ ആഭ്യന്തരമായി നിലനില്ക്കുന്ന ലോകസഭ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്ന പ്രതിസന്ധി കൂടി പരിശോധിക്കണം. ഏറെ വിവാദമുയര്‍ത്തിയ ആണവകരാറില്‍ ഒപ്പിട്ടതോടെ സ്വന്തം ജനതക്കുമുന്നില്‍ ഗവണ്മെന്റ് തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടു എങ്കിലും അമേരിക്കയുടെ നല്ല കുട്ടിപ്പട്ടികയില്‍ മോശമല്ലാത്ത സ്ഥാനം നേടാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അമേരിക്കയുടെ ഏഷ്യന്‍ താല്പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ഈ സര്ക്കാറിനെ നിലനിര്‍‍ത്തേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. ആഭ്യന്തരപ്രതിസന്ധികളാല്‍ തീര്‍ത്തും പരിതാപകരമായ നിലയിലെത്തിയ ഈ ഗവണ്മെന്റ് ഒരു പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ നേരിട്ടാല്‍ എന്തുസംഭവിക്കുമെന്ന് മറ്റാരേക്കാളും അമേരിക്കക്കറിയാം. തീവ്രവാദത്തിന് പാക്കിസ്ഥാന്‍ വളക്കൂറുള്ള മണ്ണാണെന്ന് അമേരിക്ക മുമ്പേതന്നെ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുള്ളതുമാണ്. അതിന്റെയര്‍ത്ഥം പാകിസ്ഥാനെ അമേരിക്ക വിശ്വസിക്കുന്നില്ല എന്നാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരു തീവ്രവാദവിരുദ്ധപോരാട്ടം ഏഷ്യന്‍ മേഖലയില്‍ വിജയിക്കണമെങ്കില്‍ ഇന്ത്യ കൂടെ നില്ക്കുകയും തങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കുകയും വേണം. അതിനായി അമേരിക്കക്ക് നിയന്ത്രണമുള്ള ഒരു ഗവണ്‍മെന്റ് അധികാരത്തില്‍ വരണം. മന്‍മോഹന്‍സിംഗിന്റെ ഗവണ്‍മെന്റ് അതിന് പര്യാപ്തമാണെന്ന് അവര്‍ക്കറിയാം. ആയതിനാല്‍ ഒരു യുദ്ധം ഒരുക്കിക്കൊടുക്കുന്ന ദേശാഭിമാനപ്രചോദിതമായ രാഷ്ട്രീയാന്തരീക്ഷത്തില്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ നേരിട്ടാല്‍ വിജയസാധ്യത പതിന്മടങ്ങ് വര്ദ്ധിക്കും എന്ന സാധ്യതയും അവര്‍ പരിഗണിക്കുന്നു.
സാധ്യതകള്‍ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത് ആസന്നമായ ഒരു സൈനിക നടപടിയിലേക്ക് തന്നെയാണ്.