Monday, June 18, 2018

#ദിനസരികള് 432- നൂറു ദിവസം നൂറു പുസ്തകം – അഞ്ചാം ദിവസം.‌




||ബര്‍ട്രന്റ് റസ്സല്‍ വി.ബാബുസേനന്‍ ||
           
            ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കാലം.അന്നൊരിക്കല്‍ തന്റെ വലതു കൈയ്യില്‍ പിടിമുറുക്കിയ ഒരാരാധകനോട് ഒ.വി. വിജയന്‍ വേദനയുണ്ട് അമര്‍ത്തരുത് എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ ഇനി നിങ്ങള്‍ ഈ കൈകള്‍ വെട്ടിക്കളഞ്ഞുകൊള്ളൂ.ഇതുകൊണ്ടു ചെയ്യാനുള്ള ഏറ്റവും മഹത്തായ കാര്യം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു എന്നായിരുന്നുവത്രേ ആരാധകന്റെ മറുപടി.ബര്‍ട്രന്റ് റസ്സലിന്റെ ജീവചരിത്രം എഴുതിയ വി ബാബുസേനനെ എന്നെങ്കിലും നേരിട്ടു കാണുകയാണെങ്കില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകളില്‍ കടന്നു പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇതേരീതിയില്‍ത്തന്നെ ഞാന്‍ സംസാരിക്കുംബര്‍ട്രന്റ് റസ്സല്‍ എന്ന ജീവിചരിത്ര പുസ്തകമെഴുതിയ നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ രണ്ടുകൈകളും വെട്ടിക്കളഞ്ഞുകൊള്ളൂ. ആ കൈകള്‍ കൊണ്ട് ചെയ്യാനുള്ളത് ചെയ്തുകഴിഞ്ഞുവെന്ന്.കേവലം ഒരു പുസ്തകത്തെ വെറുതെ പുകഴ്ത്തിപ്പറയുന്നതല്ല മറിച്ച്, അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ത്തന്നെ മലയാളത്തിലുണ്ടായിട്ടുള്ള ജീവചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഒട്ടും പിന്നിലല്ലാത്ത ഒരു സ്ഥാനം ഈ പുസ്തകത്തിനും ലഭിക്കുമെന്ന കാര്യത്തില്‍ എനിക്കു സംശയമൊന്നുമില്ല.ബര്‍ട്രന്റ് റസ്സല്‍ എന്ന മഹാമനീഷിയുടെ ആത്മാവിനെതൊട്ടു നില്ക്കുന്ന ഒന്നാണ് ഈ പുസ്തമെന്ന് ഇതിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഏതൊരാളും സമ്മതിരിക്കാതിരിക്കുകയില്ല.
            ആയിരത്തിയെണ്ണൂറ്റി എഴുപത്തിരണ്ട് മെയ് പതിനെട്ടിന് ജനിച്ച ബര്‍ട്രന്റ് ആര്‍തര്‍ വില്യം റസ്സല്‍ ആയിരത്തിതൊള്ളായിരത്തിയെഴുപത് ഫെബ്രുവരി രണ്ടാംതീയതിയാണ് മരിക്കുന്നത്.അജ്ഞേയവാദിയെന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന റസ്സലിന്റെ വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസങ്ങളെന്തുതന്നെയായാലും അദ്ദേഹം ഒരു വിശ്വപൌരനായിരുന്നു എന്ന് സംശയലേശമെന്യേ നമുക്ക് പറയാം.ഈ പുസ്തകത്തിലെ ലോകശാന്ത്യര്‍ത്ഥം ഘട്ടം ഒന്ന് രണ്ട് മൂന്ന് എന്നീ അധ്യായങ്ങളില്‍ ലോകജനതയുടെ ക്ഷേമത്തിനുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്ന റസ്സലിനെ നമുക്കു കാണാം.പ്രധാനമന്ത്രി മാക്‍മില്ലനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒച്ചപ്പാടുണ്ടാക്കിയ ഒരു പരാമര്‍ശത്തില്‍ അണ്വായുധമുക്തമായ ഒരു ലോകത്തെ സ്വപ്നം കാണുന്ന റസ്സലിനെ നമുക്ക് കാണാം എല്ലാ യഹുദന്മാരേയും കൊല്ലണമെന്ന് ഹിറ്റ്ലര്‍ നിശ്ചയിച്ചപ്പോള്‍ അയാള്‍ ഒരു വില്ലനാണെന്ന് നമ്മളെല്ലാവരും പറഞ്ഞു.പക്ഷേ കെന്നഡിയും മാക്‍മില്ലനും യഹൂദന്മാരെ മാത്രമല്ല ശേഷിച്ച നമ്മെയെല്ലാം കൊല്ലണമെന്ന് നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു.അതുകൊണ്ട് അവര്‍ രണ്ടുപേരും ഹിറ്റ്ലറെക്കാളും ഭയങ്കരന്മാരാണ്.കൂട്ടത്തോടെ ആളുകളെ കൊന്നൊടുക്കുന്ന ആയുധങ്ങള്‍ നിര്‍മിക്കണമെന്ന ആശയം തന്നെ അത്യന്തം നിന്ദ്യമാണ്.അത് ഉള്‍‌ക്കൊള്ളാന്‍ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ ഒരു സ്ഫുലിംഗമെങ്കിലും ഉളളിലുള്ള ഒരാള്‍ക്കും സാധ്യമല്ലതന്നെഹിറ്റ്ലറെക്കാള്‍ ക്രൂരന്മാര്‍ എന്ന പ്രയോഗത്തോട് നമുക്ക് വിപ്രതിപത്തി തോന്നിയേക്കാമെങ്കിലും ആത്യന്തികമായി മനുഷ്യസ്നേഹത്തിലും ലോകസമധാനത്തിലും വിശ്വസിക്കുന്ന അതിനുവേണ്ടി ഏത് അധികാരസ്ഥാനത്തേയും വെല്ലുവിളിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെ നാം കാണാതിരുന്നുകൂട.
            ക്യൂബന്‍ പ്രതിസന്ധിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അദ്ദേഹം നടത്തിയ ഇടപെടലുകള്‍ വിഖ്യാതമാണല്ലോ. ലോകശാന്ത്യര്‍ത്ഥം ഘട്ടം മൂന്ന് എന്ന അധ്യായത്തില്‍‌ ഇക്കാര്യങ്ങള്‍ വസ്തുതാപരമായി വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്.തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നില്ക്കന്ന രാഷ്ട്രമല്ല ക്യൂബ എന്ന തിരിച്ചറിവ് അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് കെന്നഡിയെ പ്രകോപിതനാക്കുകയും ബാറ്റിസ്റ്റയെ നിഷ്കാസനം ചെയ്തുകൊണ്ട് അധികാരത്തില്‍ വന്ന ക്യൂബയിലെ ഫിഡല്‍ കാസ്ട്രോയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഗവണ്‍‌മെന്റ് അമേരിക്കയുടെ മനസ്സില്‍ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്ത സാഹചര്യത്തിലാണ് ഒരു ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ സാധ്യതയൊരുക്കിക്കൊണ്ട് അമേരിക്കയും സോവിയറ്റു യൂണിയനും മുഖാമുഖം വന്നത്.യുദ്ധമെന്നുറപ്പിച്ച ഒരു ഘട്ടത്തോളമെത്തിയ പ്രസ്തുതപ്രതിസന്ധിയെ തരണം ചെയ്യാന്‍ റസ്സല്‍ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങള്‍ ശ്ലാഘനീയമാണ്.നിരന്തരം അമേരിക്കയുടേയും സോവിയറ്റിന്റേയും നേതൃത്വവുമായി ബന്ധപ്പെടുകയും ലോകമനസ്സാക്ഷിയെ ക്യൂബന്‍ പ്രതിസന്ധി പരിഹരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത അദ്ദേഹം,ആ വാര്‍‌ദ്ധക്യത്തിലും പ്രതിസന്ധി അവസാനിച്ചതിനു ശേഷമേ വിശ്രമിച്ചുള്ളു.ക്യൂബയിലേക്ക് റഷ്യ കപ്പലുകളയക്കുന്നില്ല എന്ന തീരുമാനമെടുത്തതോടെയാണ് ക്യൂബന്‍ ക്രൈസിസിന് അയവുണ്ടായത്.ഈ തീരുമാനത്തില്‍ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ക്രൂഷ്ചേവിനെ റസ്സല്‍ മുക്തകണ്ഠം പ്രശംസിക്കുകയുണ്ടായി. തികഞ്ഞ കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധനായിരുന്ന റസ്സലിനെ മാധ്യമങ്ങളും അമേരിക്കയും കൂടി കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരനാക്കുന്നതാണ് പിന്നീട് നാം കണ്ടതെന്നത് ഇതിനോടൊപ്പം കൂട്ടിവായിക്കേണ്ട വലിയ തമാശയാണ്.
            ലെനിനുമായി അഭിമുഖം നടത്താനുള്ള ഒരു അവസരം റസ്സലിനു ലഭിക്കുന്നുണ്ട്.ആ സമയത്ത് , മുതലാളിത്ത രാജ്യങ്ങളുമായി സോവിയറ്റു റഷ്യ വ്യാപാരബന്ധം തുടങ്ങുന്ന കാലത്ത് മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥിതിയുടെ സ്വാധീനം കമ്യൂണിസ്റ്റു വ്യവസ്ഥിതിയുടെ കെട്ടുറപ്പിനെ ബാധിക്കുകയില്ലേ എന്നൊരു സംശയം ഉന്നയിച്ചു.രണ്ടുകൊല്ലം മുമ്പുവരെ ലോകത്തിന്റെ ശത്രുതയെ അതിജീവിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന് താനോ തന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകരോ കരുതിയതല്ല.മുതലാളിത്ത രാജ്യങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള അസൂയയും അവരുടെ വിഭിന്നങ്ങളായ താല്പര്യങ്ങളും തങ്ങളുടെ പ്രചാരണത്തിന്റെ ശക്തിയുമാണ് ഞങ്ങളെ ഇവിടെവരെയെത്തിച്ചത്.ചോദ്യകര്‍ത്താവിന്റെ സംശയം അതുകൊണ്ട് അസ്ഥാനത്താണ്.ലെനിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം കൂടി നോക്കുക - അദ്ദേഹം ആരാണെന്നറിയാതെയാണ് ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിരുന്നതെങ്കില്‍ അദ്ദേഹം ഒരു മഹാപുരുഷനാണെന്ന് എനിക്കു തോന്നുകയേയില്ലായിരുന്നു.അഭിപ്രായത്തില്‍ കടുംപിടുത്തക്കാരനായ ഇടുങ്ങിയ തരത്തില്‍ യാഥാസ്തിതികനായ ഒരു മനുഷ്യനെയാണ് ഞാന്‍ കണ്ടത്.അദ്ദേഹത്തിന് കരുത്തു പകരുന്നത് സത്യസന്ധതയും ധൈര്യവും മാര്‍ക്സിയന്‍ തത്ത്വസംഹിതയിലുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസവുമാണെന്നാണ് എനിക്കു തോന്നുന്നത്( പേജ് 160 )
            ഞാന്‍ അവസാനിപ്പിക്കട്ടെ!ഒരു പാടുരസകരമായ സംഭവവികാസങ്ങളെ അണിനിരത്തിക്കൊണ്ടാണ് വി ബാബുസേനന്‍ ഈ പുസ്തകം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയിട്ടുള്ളത്. ശിഷ്യനും പ്രസിദ്ധ തത്വചിന്തകനുമായ വിറ്റ്ഗെന്‍സ്റ്റീനുമായുള്ള റസ്സലിന്റെ ഇടപെടലുകള്‍ വായനക്കാരെ രസിപ്പിക്കുകതന്നെ ചെയ്യും.  മഹാനായ ഒരു മനുഷ്യനെ അടുത്തറിയാനുതകുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒന്നാകാന്‍ ഈ ജീവചരിത്രത്തിന് കഴിഞ്ഞുവെന്നതുതന്നെ രചയിതാവിന് ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യമുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യമാണ്.പ്രസ്തുതഗ്രന്ഥം വായിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രേരണയുണ്ടാക്കാന്‍ ഈ കുറിപ്പിനു കഴിഞ്ഞുവെങ്കില്‍ എന്ന് ഞാനും അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചുപോകുന്നു.

പ്രസാധകര്‍- എഴുത്തുകാരന്‍ , വില 200 രൂപ, ഒന്നാം പതിപ്പ് സെപ്റ്റംബര്‍ 2002


Sunday, June 17, 2018

#ദിനസരികള് 431- നൂറു ദിവസം നൂറു പുസ്തകം – നാലാം ദിവസം.‌





||ഗ്രാംഷിയന്‍ വിചാരവിപ്ലവം ഇ.എം.എസ്, പി ഗോവിന്ദപ്പിള്ള||
            ഉപജീവനത്തിനും കുടുംബം പുലര്‍ത്താനും ഞാന്‍ പതിനൊന്നാം വയസ്സില്‍ പണിക്കുപോയിത്തുടങ്ങി. ഞായറാഴ്ച ഉള്‍‌പ്പെടെ എല്ലാ ദിവസവും പത്തുമണിക്കൂറെങ്കിലും പണിയെടുക്കണം.മാസം ഒമ്പതു ലിറ ശമ്പളംദിവസം പ്രതി ഒരു കിലോ റൊട്ടി വാങ്ങാന്‍ അത് തികയും.എന്നെക്കാള്‍ ഭാരം വരുന്ന റജിസ്റ്ററുകളും മറ്റും ചുമക്കലായിരുന്നു പണി.പല രാത്രികളിലും ആരുമറിയാതെ ഞാന്‍ കരയും.അത്രക്കു വേദനയായിരുന്നു ദേഹമാസകലം. ഈ വരികള്‍ ഇറ്റലിയില്‍ മുസോളിനിയുടെ ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടം 1926 ല്‍ തടവിലാക്കിയ വിശ്വവിഖ്യാതനായ മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് ചിന്തകന്‍ അന്തോണിയോ ഗ്രാംഷി, തന്റെ ബാല്യകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മകളില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയതാണ്.ദാരിദ്ര്യത്തിന്റേയും കഷ്ടപ്പാടുകളുടേയും ഈ ദുരിതകാണ്ഡത്തിലൂടെയുള്ള യാത്രയാകണം, ഗ്രാംഷിയെ വിശക്കുന്നവന്റെ ഓരം ചേര്‍ന്നു നില്ക്കുവാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകുക.ഇറ്റലിയിലെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് മുന്നേറ്റത്തിന് - അതും ഫാസിസത്തിന്റെ വലകള്‍ ഏറ്റവും ശക്തമായി സമൂഹത്തിലാകമാനം വിരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സങ്കീര്‍ണമായ സാഹചര്യത്തിലും ഗ്രാംഷി നല്കിയ ഗണനീയമായ സംഭാവന ഒരു കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരനും വിസ്മരിക്കുന്നതിന് സാധ്യമല്ല.അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇ .എം എസും പി ഗോവിന്ദപ്പിള്ളയും എഴുതിയ ഗ്രാംഷിയന്‍ വിചാരവിപ്ലവം എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രസക്തി എടുത്തുപറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.
            ഒന്ന് - ധന്യജീവിതം. രണ്ട് ആസ്ഥാനശിലകള്‍ , മൂന്ന് പ്രമേയങ്ങള്‍ , നാല് അനുബന്ധങ്ങള്‍ എന്നിങ്ങനെ നാലുഭാഗങ്ങളായി നിരവധി അധ്യായങ്ങളെ ഉള്‍‌പ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് ഈ പുസ്തകം വികസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.അതില്‍ രണ്ടാംഭാഗം വരെ  ഗ്രാംഷിയുടെ വ്യക്തിജീവിതത്തേയും ആശയപരിസരങ്ങളെക്കുറിച്ചും വിശദമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നതിനാല്‍ പ്രസ്തുത അധ്യായങ്ങളെ ഓരോന്നായി പരിശോധിച്ചു പോകുന്നത് ഗ്രാംഷിയെക്കുറിച്ച് ഒരു ധാരണയുണ്ടാകാന്‍ സഹായകരമാകുമെന്ന് കരുതുന്നു.
            ധന്യജീവിതം എന്ന ഒന്നാം ഭാഗത്തിലെ ഒന്നാമത്തെ അധ്യായത്തിന് ഗ്രാംഷിയുടേയും കുറിപ്പുകളുടേയും കഥ എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്നു.ഈ തലച്ചോറിനെ ഇനിയൊരു ഇരുപതുവര്‍ഷത്തേക്ക് പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ അനുവദിക്കരുത് എന്ന നിര്‍‌ദ്ദേശത്തോടെ മുസ്സോളിനിയുടെ ഫാസിസ്റ്റ് ഗവണ്‍‌മെന്റ് കോടതിയില്‍ ഹാജരാക്കിയ ഇറ്റാലിയന്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയുടെ ജനറല്‍ സെക്രട്ടറിയായിരുന്ന അന്തോണിയോ ഗ്രാംഷിയെ ഇരുപതു വര്‍ഷത്തേക്കാണ് ജയിലിലേക്ക് അയച്ചത്.ജയിലില്‍ ഗ്രാംഷി ഓരോ നിമിഷവും മരണത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ലോകനേതാക്കള്‍ അദ്ദേഹത്തെ മോചിപ്പിക്കുവാന്‍ മുസ്സോളിനിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ജയില്‍ ശിക്ഷയുടെ പത്തുകൊല്ലങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അദ്ദേഹത്തെ മോചിപ്പിച്ചുവെങ്കിലും ജയിലിലെ കൊടിയ പീഢനങ്ങളുടെ ഫലമായി ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം 1937 ല്‍ തന്റെ നാല്പത്തിയാറാമത്തെ വയസ്സില്‍ അദ്ദേഹം ലോകത്തോടു വിട പറഞ്ഞു.
            ജയിലിലടച്ചതുകൊണ്ടും ആ തലച്ചോറിനെ മരവിപ്പിക്കുവാന്‍ ഫാസിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നതിന്റെ സാക്ഷ്യപത്രമാണ് 2848 പേജുകളിലായി അദ്ദേഹം എഴുതിയ കുറിപ്പുകള്‍. ഇറ്റലിയിലെയെന്നല്ല , ലോകമാസകലമുള്ള മുഴുവന്‍ മാര്‍ക്സിസ്റ്റു മുന്നേറ്റങ്ങളുടേയും അടിസ്ഥാനപ്രമേയങ്ങളെക്കുറിച്ചും വെല്ലുവിളികളെക്കുറിച്ചും ഗ്രാംഷി തന്റെ കുറിപ്പുകളില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നു.
            1904 ല്‍ അച്ഛന്‍‌ ജയിലില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിനു ശേഷം തൂറിനിലെ സര്‍വ്വകലാശാലയില്‍ പഠനം തുടര്‍ന്ന ഗ്രാംഷിയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വിപ്ലവസ്വപ്നങ്ങള്‍ കടന്നു വന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് വിപ്ലവകാരിയുടെ വളര്‍ച്ച എന്ന രണ്ടാം അധ്യായത്തില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത്.തൊഴിലാളികളുടെ സമരങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകൊണ്ട് കമ്യൂണിസ്റ്റു പ്രവര്‍ത്തനം ശക്തിപ്പെടുത്തിയ ഗ്രാംഷി പഠനമുപേക്ഷിച്ച് മുഴവന്‍ സമയ പ്രവര്‍ത്തകനായി മാറി.ഒക്ടോബര്‍ വിപ്ലവത്തിന്റെ മിന്നുന്ന വിജയം ആ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് ആക്കംകൂട്ടി.തൊഴിലാളി സമരങ്ങളെ നയിച്ചിരുന്ന ഫാക്ടറി കൌണ്‍സിലുകളുമായി നിരന്തരം ബന്ധപ്പെട്ട ഗ്രാംഷി കൌണ്‍സിലുകളെ സോവിയറ്റുകള്‍ക്ക് പകരമായാണ് കണ്ടത്.1919 ല്‍ ഓര്‍ഡിന്‍ നോവോ എന്ന പത്രം ആരംഭിച്ചുകൊണ്ട് കൌണ്‍സിലുകളുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ കൂടുതല്‍ ശക്തമാക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞു.ഈ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ സ്വാഭാവികമായും അധികാരികളേയും ഫാക്ടറി ഉടമകളേയും അദ്ദേഹിത്തിന് എതിരാക്കി.അതേ സന്ദര്‍ഭത്തിലാണ് ബെനിറ്റോ മുസോളിനി തന്റെ ഫാസിസ്റ്റു പടപ്പുറപ്പാടിന് കോപ്പുകൂട്ടിതുടങ്ങിയതും.കമ്യൂണിസ്ററ് മുന്നേറ്റങ്ങളെ ചെറുക്കാന്‍ മുസോളിനിയും കരിങ്കുപ്പായക്കാരും മുന്നിട്ടിറങ്ങിയതോടെ 1922 ഒക്ടോബര്‍ മുപ്പതുമുതല്‍ ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണത്തിന് തുടക്കമായി. ഫാസിസത്തിന് എതിരായ പോരാട്ടത്തില്‍ വേണ്ടിവന്നാല്‍ ബൂര്‍ഷ്വാ ജനാധിപത്യ ശക്തികളുമായിപ്പോലും യോജിച്ചുകൊണ്ട് വിപുലമായ ഐക്യമുന്നണി രൂപീകരിക്കണമെന്ന ആശയം അക്കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം രൂപപ്പെടുത്തിയിരുന്നതായി ഗ്രന്ഥകാരന്മാ‍ര്‍ പറയുന്നു. രണ്ടാം അധ്യായത്തില്‍ ഇറ്റലിയിലെ സവിശേഷമായ ഒരു കാലക്രമത്തേയും ഒരു വ്യക്തി എന്ന നിലയില്‍ ഗ്രാംഷിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ഘട്ടത്തേയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.
            പീഢനകാലം പുഷ്കലകാലം എന്നാണ് മൂന്നാം അധ്യായത്തിന്റേ പേര്.സ്വന്തം പ്രസ്ഥാനത്തിനുള്ളില്‍ത്തന്നെ ആശയപരമായ കലാപത്തിന് ഗ്രാംഷി മുന്നിട്ടിറങ്ങി. പുറത്ത് ഫാസിസ്റ്റുകളോടും അകത്ത് സ്വയംനവീകരണാര്‍ത്ഥവുമായി നടന്ന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഗ്രാംഷിയുടെ ആരോഗ്യത്തെ കാര്യമായി ബാധിച്ചു.ഫാസിസത്തെ നേരിടാന്‍ പഴയ അടവുകള്‍ പോര എന്ന ഗ്രാംഷിയുടെ നിലപാട് അന്നത്തെ സെക്രട്ടറി ബോര്‍ഡിഗെക്കു ബോധ്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.എന്നാല്‍ 1924 ല്‍ ഗ്രാംഷിയുടെ നിലപാടുകള്‍ക്ക് അംഗീകാരമെന്ന നിലയില്‍ പാര്‍ട്ടി സെക്രട്ടറി സ്ഥാനം അദ്ദേഹത്തെ തേടിവന്നു.ഗ്രാംഷിയുടേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നേറ്റങ്ങളിലേയും അപകടത്തെ മുന്‍കൂട്ടിക്കണ്ട മുസോളിനി 1926 ല്‍ അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റു ചെയ്യുകയും ജയിലലടക്കുകയും ചെയ്തു.ഇറ്റലിയിലെ സോവിയറ്റ് സ്ഥാനപതി കാര്യാലയത്തില്‍ ഗ്രാംഷിയുടെ ഭാര്യ ജൂലിയയുടെ ജ്യേഷ്ഠത്തി താത്യാന ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. അവര്‍ മുഖാന്തിരമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുറിപ്പുകള്‍ ലോകം കണ്ടത്. ലോകകമ്യൂണിസ്റ്റു പ്രസ്ഥാനം എന്നെന്നും അവരോടു കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
            ഒന്നാം ഭാഗത്തിലെ അവസാന അധ്യായമായ അന്ത്യരംഗങ്ങളില്‍ ഗ്രാംഷിയുടെ ഒരു എഡിറ്ററുടെ കുറിപ്പ് ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നത് ജയിലില്‍ അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ചെ പിഢനങ്ങളെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. –“ സാധാരണയിലേറെ രൂക്ഷമായിരുന്ന ആ വര്‍ഷത്തെ പൊള്ളുന്ന ഇറ്റാലിയന്‍ റോമില്‍ നിന്നും തുരി ദി ബാരിയിലേക്കുള്ള ഒരു പേക്കിനാവുപോലെ ഭീകരമായിരുന്നു.കന്നുകാലി ലോറിയായിരുന്നു വാഹനം.അതിന്റെ അഴികളില്‍ ഇരുമ്പുചങ്ങല കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ നിവര്‍ന്നു നില്ക്കാനോ കിടക്കാനോ പോലും ഗ്രാംഷിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.റെയില്‍വേ കടത്തുകളില്‍ ചിലപ്പോള്‍ മണിക്കൂറുകളോളം , ചിലപ്പോള്‍ ദിവസങ്ങളോളം കാത്തുകെട്ടിക്കിടക്കും.രണ്ടാഴ്ചയിലേറെ നീണ്ട ആ യാത്ര പണ്ടേ ദുര്‍ബലനും വികലാംഗനുമായ ഗ്രാംഷിയുടെ ആരോഗ്യത്തെ പാടേ തകര്‍ത്തു കളഞ്ഞു.റോം വിടുന്നതിന് മുമ്പേ രോഗം കൂടിയിരുന്നത് അറിയിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും ഒരു വിധ വൈദ്യ സഹായവും നല്കിയിരുന്നില്ല.യാത്രാമധ്യേ ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം നീരുകെട്ടി പൊട്ടിയൊലിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.തുരി ദി ബാരിയിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും ഗ്രാംഷി തളര്‍ന്നും തകര്‍ന്നും വീഴ്ചയിലായി.നാല്പത്തിയാറാമത്തെ വയസ്സില്‍ 1937  ഏപ്രില്‍ 27 ന് റോമിലെ ഒരു ആശുപത്രിയില്‍ അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.
            ഗ്രാംഷിയന്‍ ചിന്തയിലെ മൌലിക സങ്കല്പനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ആസ്ഥാന ശിലകള്‍ എന്ന രണ്ടാംഭാഗത്തിലെ ഒന്നാം അധ്യായമായ പഴയ പദങ്ങള്‍ പുതിയ പരികല്പനകള്‍ പരിശോധിക്കുന്നത്.അധികാരം കൊണ്ടും ബലപ്രയോഗം കൊണ്ടും നിലനില്കുന്ന പൊളിറ്റിക്കല്‍ സൊസൈറ്റി , പൊതുസമ്മതി കൊണ്ടു നിലനില്ക്കുന്ന സിവില്‍ സൊസൈറ്റി, ആശയപരമായ മേല്‍‌ക്കോയ്മ നിലനിറുത്തിക്കൊണ്ടു പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഹെജിമനി ,പ്രത്യയശാസ്ത്രം അഥവാ ഐഡിയോളജി എന്നിവയെക്കുറിച്ചെല്ലാം ഈ അധ്യായം വിശദമായി പരിശോധിക്കുന്നു.കേട്ടു പോന്ന അര്‍ത്ഥങ്ങളെയല്ല ഇവയിലെ മിക്ക പദങ്ങളും ഗ്രാംഷിയിലേക്കെത്തുമ്പോള്‍ സ്വീകരിക്കുന്നത്.നവീനമായ ഒരാശയപരിസരത്തെ ആവാഹിക്കുന്ന ഒന്നായി അതുമാറുന്നുവെന്ന് ഗ്രന്ഥകാരന്മാര്‍ പറയുന്നു.
            ഗ്രാംഷിയന്‍ പരികല്പനകളിലെ ഹെജിമെനിയെ മേല്‍‌ക്കോയ്മ എന്ന് ഭാഷാന്തരം നടത്താവുന്നതാണ്.  അതാകട്ടെ ഏതെങ്കിലും വിധത്തില്‍ അടിച്ചേല്പിക്കുന്ന ആധിപത്യം പോലെയുള്ള ഒന്നല്ല ആശയപരമായ സ്വാധീനവും പ്രേരണയുമടങ്ങുന്ന ആന്തരികമായ മുന്‍‌കൈ എന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലാണ് ഹെജിമെനി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്.”(ടി.പുസ്തകത്തില്‍ നിന്ന് ) പൌരസമൂഹത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പും കെട്ടുറപ്പും പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ഹെജിമനിയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ രാഷ്ട്രീയ സമൂഹത്തിന്റെ കെട്ടുറപ്പിനും നിലനില്പിനും ആധാരം ഹിംസ അല്ലെങ്കില്‍ ബലപ്രയോഗമാണ്.( ടി. പുസ്തകം പേജ് 33).ഹെജിമനി പൌരസമൂഹത്തിലും രാഷ്ട്രസമൂഹത്തിലും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഗ്രാംഷി തുടരുന്നു.     ഒരു വര്‍ഗ്ഗമോ ഒരു വര്‍ഗ്ഗസഖ്യമോ മറ്റൊരു വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റേയോ വര്‍ഗ്ഗസഖ്യത്തിന്റേയോ മേല്‍ ഹിംസ മുഖേന സ്ഥാപിക്കുന്ന ആധിപത്യത്തിന്റെ ഘടനയാണല്ലോ മാര്‍ക്സിസപ്രകാരം ഭരണകൂടം.അങ്ങനെ ഹിംസയാണ് അടിത്തറയെങ്കിലും സിവില്‍ സൊസൈറ്റിയില്‍ ഭരണവര്‍ഗ്ഗത്തിന് ചെലുത്താന്‍ കഴിയുന്ന പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ഹെജിമനി കൂടിയുണ്ടെങ്കിലേ അതിന് ഭദ്രത കൈവരൂ.അതുകൊണ്ട് ഭരണകൂടം മൌലികമായി ഹിംസയില്‍ അധിഷ്ടിതമാണെങ്കിലും പൌരസമൂഹത്തില്‍ പ്രത്യശാസ്ത്രപരമായ ഹെജിമനി പുലര്‍ത്താന്‍ കഴിയാത്ത പക്ഷം അതു തകരും.അതുകൊണ്ട ഭരണകൂടത്തെ തകര്‍ത്ത് മറ്റൊരു വര്‍ഗ്ഗത്തിന് അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കണമെങ്കില്‍ ആദ്യം പൌരസമൂഹത്തില്‍ ഹെജിമെനി അഥവാ മേല്‍‌ക്കോയ്മ നേടണം.( ടി. പുസ്തകം )
            ഗ്രാംഷിയുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രം എന്ന സങ്കല്പനത്തെപ്പറ്റി അടുത്ത അധ്യായം വിശദമായി ചര്‍ച്ച ചെയുന്നുണ്ട്. ചരിത്രപരമായി ആവശ്യമായ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങള്‍ക്ക് മനശാസ്ത്രപരം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന സാധുതയുണ്ട്.ബഹുജനങ്ങളെ ഒത്തൊരുമിപ്പിക്കുകയും മനുഷ്യര്‍ക്ക് മുന്നേറ്റവും സ്വന്തം അവസ്ഥയും സമരവും മറ്റും മനസ്സിലാക്കാനും ഉതകുന്ന അവബോധം നേടാന്‍ ആവശ്യമായ അരങ്ങ് സൃഷ്ടിക്കുന്നതും പ്രത്യയശാസ്ത്രമാണെന്ന് ഗ്രാംഷി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ഗ്രാംഷിയുടെ ഹെജിമെനി പോലെ തന്നെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് പ്രത്യയശാസ്ത്രവും. ഒരു പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കുറിപ്പില്‍ ഇവയെ വിശദമാക്കുവാന്‍ കഴിയില്ലെന്നതുകൊണ്ടും ലേഖനം   നീണ്ടുപോകുമെന്നുള്ളതുകൊണ്ട് അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്.
            ഒരു മാര്‍ക്സിസ്റ്റിന് സമുഹത്തെ പുരോഗമനോന്മുഖമായി നയിക്കാന്‍ പ്രയത്നിക്കുന്നവന് ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ശുഭാപ്തിവിശ്വാസം ഗ്രാംഷിയില്‍ രൂഢമൂലമായിരുന്നു. നോക്കുക തിരുത്താന്‍ കഴിയാത്ത വിധം സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ച് പശ്ചാത്തപിച്ച് കാലംപോക്കുന്നത് വ്യര്‍ത്ഥം.കമ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ വികാരങ്ങള്‍ക്ക് അടിമപ്പെടാതെ ശാന്തമായി യുക്തിചിന്തയെ മുറുകെപ്പിടിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കണം.എല്ലാം സമ്പൂര്‍ണതകര്‍ച്ചയിലാണെങ്കില്‍ എല്ലാം പുനര്‍ നിര്‍മിക്കണം.ശിഷ്യരെ ആകര്‍ഷിക്കാനുതകുന്നവിധം ഇന്നുമുതല്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയെ വളര്‍ത്തണം.സ്നേഹിക്കണം. അവരെ സംഘടിപ്പിക്കണം.ഒരു പൂതിയ സംഘടനയുടെ ബീജവുമായി അവരെ ഘടകങ്ങളില്‍ അണിനിരത്തണം തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെയാകെ മനസ്സും ഇച്ഛാശക്തിയുമായിത്തീരും വരെ നാം ഉറച്ചുനില്ക്കേണ്ട നിലപാടുതറ ഇതാണെന്നുകൂടിയാണ് ഈ പുസ്തകം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്.

പ്രസാധകര്‍- ചിന്ത , വില 65 രൂപ, മൂന്നാം പതിപ്പ് സെപ്റ്റംബര്‍ 2006


#ദിനസരികള് 430




നൂറു ദിവസം നൂറു പുസ്തകം – മൂന്നാം ദിവസം.
||റെഡ് ഇന്ത്യന്‍സ് അമേരിക്കന്‍ ആദിവാസികളുടെ ദുരിതകാലങ്ങള്‍ - സി വി ഗംഗാധരന്‍||
“ആകാശത്തെ വാങ്ങുകയും വില്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെങ്ങനെ? അല്ലെങ്കില്‍ മണ്ണിന്റെ ചൂടിനെ ? ആ ചിന്ത ഞങ്ങള്‍ക്ക് അപരിചിതമാണ്.അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ നവനൈര്‍മല്യവും വെള്ളത്തിന്റെ വെട്ടിത്തിളക്കവും ഞങ്ങളുടേതല്ലാതിരിക്കെ നിങ്ങള്‍ക്ക് അവ എങ്ങനെ വില്ക്കാന്‍ കഴിയും ?” തങ്ങളുടെ ഭൂമി വാങ്ങിക്കാന്‍ താല്പര്യമുണ്ട് എന്ന അധികാരികളുടെ അറിയിപ്പിനോട് അമേരിക്കയിലെ ആദിവാസികളുടെ പ്രതിനിധിയായ സിയാറ്റില്‍ മൂപ്പനാണ് ഇങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചത്. ഈ ചോദ്യത്തിലെ നിഷ്കളങ്കമായ ഭൌമികതയെ , മാനവികതയെ, തൊട്ടറിയാനുള്ള പാടവം ആധുനികരെന്ന് അഭിമാനിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഇല്ലാതെ പോയി. വില്ക്കുകയും വാങ്ങുകയും വീണ്ടും വില്ക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് ലാഭത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ മാത്രം മൂല്യങ്ങളെ നിശ്ചയിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഈ ചോദ്യമുന്നയിക്കുന്ന ഭാവങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ശേഷിയുണ്ടാകുമോ?എന്നിട്ടും അവര്‍ പറയുന്നു, അവരാണ് പരിഷ്കൃതരെന്ന്, വിദ്യാസമ്പന്നരെന്ന് , ലോകത്തെ മുന്നോട്ടു നയിക്കാനുള്ള അവസാനത്തെ കണ്ണികളെന്ന്. ആ മിഥ്യാഭിമാനത്തിന്റെ പുറത്തുനിന്നുകൊണ്ട് വ്യത്യസ്തമായ ചിന്തകളും ജീവിതരീതികളും പുലര്‍ത്തിയ അമേരിക്കയിലെ ആദിമജനതയോട് യൂറോപ്പില്‍ നിന്നും കുടിയേറിവന്നവര്‍ ചെയ്തുകൂട്ടിയ ക്രൂരതകളുടെ കഥയാണ് സി വി ഗംഗാധരന്‍ , ‘റെഡ് ഇന്ത്യന്‍സ് : ആദിവാസികളുടെ ദുരിതകാലങ്ങള്‍’ എന്ന പുസ്തകത്തിലൂടെ പറയുന്നത്.
കൊളംബസ് ഇന്ത്യയെന്ന് കരുതി അമേരിക്കയെ കണ്ടെത്തിയ നാളുമുതല്‍ തുടങ്ങിയതാണ് അവിടുത്തെ തദ്ദേശീയരായ റെഡ് ഇന്ത്യന്‍സ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആദിമനിവാസികള്‍‍ക്കെതിരെ യൂറോപ്പിന്റെ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളില്‍ നിന്നെത്തിച്ചേരുന്നവര്‍ കാണിച്ചൂകൂട്ടുന്ന ക്രൂരതകളുടെ ചരിത്രവും. യൂറോപ്പാകട്ടെ നരകസമാനമായ അന്തരീക്ഷത്തിലായിരുന്നു ജീവിച്ചുപോയിരുന്നത്. പ്ലേഗും വസൂരിയുമടക്കമുള്ള മഹാമാരികള്‍ നടമാടിയിരുന്ന അക്കാലത്തെ യൂറോപ്പിനെക്കുറിച്ച് ആമുഖത്തില്‍ പറയുന്നു :-“ വസൂരി രോഗം വന്ന് കണ്ണുപോയവരും മുഖം മുഴുവന്‍ വികൃതമാക്കപ്പെട്ടവരും ലണ്ടനിലും പാരീസിലും റോമിലുമെല്ലാം അക്കാലത്ത് സുലഭമായിരുന്നു.ദേഹം മുഴുവന്‍ വ്രണങ്ങളും ത്വക് രോഗങ്ങളുമായി കഴിയുന്നവര്‍ വേണ്ടതിലേറെ.എവിടെത്തിരിഞ്ഞാലും അംഗവിഹീനരും വികൃതരൂപികളുമായ മനുഷ്യര്‍.പല്ലുതേക്കുന്ന സ്വഭാവം തന്നെ അവര്‍ക്കില്ലായിരുന്നു. കുളിയുടെ കാര്യം പിന്നെ പറയുകയും വേണ്ട.രാപ്പകല്‍ ഭേദമെന്യേ കൊള്ളയും കൊലയും തട്ടിപ്പറിയും തെരുവുകളില്‍ അരങ്ങേറി.കെട്ടിടത്തിന്റെ മുകളില്‍ നിന്ന് വലിയ കല്ലുകള്‍ താഴേക്കിട്ട് വഴിയാത്രക്കാരനെ വീഴ്ത്തി പണവും ആഭരണങ്ങളും തട്ടിയെടുക്കുന്ന വീരന്മാരും അക്കാലത്ത് ധാരാളം”. ഈ അവസ്ഥയില്‍ ജീവിച്ചുപോകുന്ന യൂറോപ്പാണ് ലോകത്തിലെ മറ്റു പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് ചെന്നെത്തുകയും അവിടുത്തെ വിഭവശേഷിയെ പരമാവധി ഊറ്റിയെടുത്തുകൊണ്ട് തടിച്ചുകൊഴുക്കുകയും ചെയ്തത് എന്ന കാര്യം നാം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതാണ്.
ഇംഗ്ലീഷുകാരും ഡച്ചുകാരും ഫ്രഞ്ചുകാരും പോര്‍ച്ചുഗീസുകാരും സ്പെയിന്‍കാരുമടക്കമുള്ള കൊള്ളക്കാര്‍ ഗോത്രജനതയെ ആവോളം തമ്മില്‍ത്തല്ലിക്കുകയും മദ്യവും പുകയിലയും നല്കി അവരുടെ കൈവശമുള്ള ഭൂമിയടക്കമുള്ള സമ്പത്തുകളെ തങ്ങളുടെ അധീനതയിലാക്കിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ ആര്‍ത്തിക്കണ്ണുകള്‍ അമേരിക്കയിലെ ഓരോ ഇഞ്ചു സ്ഥലത്തും പതിഞ്ഞു. പ്രകൃതിയോടിണങ്ങി ജീവിച്ചുപോന്നിരുന്ന ഗോത്രവര്‍ഗ്ഗക്കാരുടെ നിലനില്പിനെത്തന്നെ അപായപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ് ആ സമ്പത്തിനെയൊക്കെ അവര്‍ സ്വന്തമാക്കിയെടുത്തത്.അതോടൊപ്പംതന്നെ യൂറോപ്യന്മാര്‍‌ ധാരാളമായി ഇന്ത്യന്‍സിനെ അടിമകളാക്കി വിദേശവിപണികളിലേക്കെത്തിച്ച് വില്പന നടത്തുകയും ചെയ്തുപോന്നിരുന്നു.ഇങ്ങനെ ഏതൊക്കെ തലത്തില്‍ ഈ ആദിമ ജനവിഭാഗത്തെ ചൂഷണം ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമോ ആ വിധത്തിലൊക്കെ പരമാവധി ചൂഷണം ചെയ്തിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എണ്ണൂറോളം ഗോത്രങ്ങളും രണ്ടായിരത്തിലധികം ഭാഷയുമായി അമേരിക്കയാകെ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന ഒരു ജനവിഭാഗം ഇന്നാകട്ടെ കേവലം ഇരുപത്തിയഞ്ചു ലക്ഷത്തില്‍‌താഴെ മാത്രമായി അമേരിക്കയില്‍ ഒതുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞുപോകുന്നു.
തങ്ങളുടേതായ വിശ്വാസങ്ങളോട് അതിരറ്റ പ്രതിപത്തി പുലര്‍ത്തുന്നവരായിരുന്നു റെഡ് ഇന്ത്യന്‍സ്. എന്നാല്‍ അവരുടെ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും അപരിഷ്കൃതമാണെന്ന് ആക്ഷേപിച്ചുകൊണ്ടാണ് കൃസ്ത്യന്‍ മതവിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രചാരകര്‍ അവര്‍ക്കിടയില്‍ പ്രവര്‍ച്ചിപോന്നിരുന്നത്.യൂറോപ്യരുടെ സമ്പത്തിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശമെന്നതുപോലെതന്നെ മതം പ്രചരിപ്പിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയും ഈ ഗോത്രജനവിഭാഗത്തെ പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചു.മതപ്രചാരകരോടുള്ള അവരുടെ സമീപനം വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു സംഭവം ഗ്രന്ഥകാരന്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നുണ്ട് :- ഐഡാഹോവിലെ നെസ്പേഴ്സ് റിസര്‍‌വേഷനിലെ വാലോവാലിയില്‍ സ്കൂളുകള്‍ വേണോ എന്ന സര്‍ക്കാര്‍ പ്രതിനിധിയുടെ ചോദ്യത്തിന് വേണ്ട എന്നാണ് ഗോത്രത്തലവന്‍ ജോസഫിന്റെ മറുപടി.കാരണമന്വേഷിച്ചപ്പോള്‍ ജോസഫ് പറഞ്ഞത് അവര്‍ പള്ളികള്‍ വേണമെന്ന് ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കുമെന്നാണ്.നിങ്ങള്‍ക്ക് പള്ളികള്‍ വേണ്ടേ എന്ന ചോദ്യത്തിന് വേണ്ട എന്നാണ് അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞത്.ദൈവത്തെ ചൊല്ലി കലഹിക്കുവാന്‍ പള്ളിക്കാര്‍ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കും.അതിഷ്ടമല്ല.നെസ്പേര്‍സ് റിസര്‍‌വേഷനിലും മറ്റിടങ്ങളിലും കത്തോലിക്കരും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാരും അതാണ് ചെയ്യുന്നത്.അവര്‍ക്കതൊന്നും വേണ്ട.അവരുടെ വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ ഭൂമിയിലെ കാര്യങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി മാത്രമേ ശണ്ഠകൂടാറുള്ളു.ദൈവത്തെച്ചൊല്ലി അവര്‍ ഒരിക്കലും കലഹിക്കാറില്ല.ജോസഫ് പറഞ്ഞു.”ഒരേ മതത്തിലെ വ്യത്യസ്തവിഭാഗങ്ങള്‍ തമ്മിലുണ്ടാകുന്ന സംഘര്‍ഷങ്ങളെപ്പോലും നിയന്ത്രിക്കാന്‍ കഴിയാത്തവരാണ് ലോകത്താകമാനം സമാധാനമുണ്ടാക്കാന്‍ പ്രയത്നിക്കുന്നത് എന്ന ധ്വനി ഗോത്രത്തലവന്റെ വാക്കുകളില്‍‌ നിന്നും നമുക്ക് വായിച്ചെടുക്കാം.കൃസ്ത്യന്‍ മതത്തിന്
വഴങ്ങിക്കൊടുക്കാത്തവരുടെയിടയില്‍ വസൂരിരോഗത്തിന്റെ അണുക്കളടങ്ങിയ പുതപ്പുകള്‍ വിതരണം ചെയ്തു് അവരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്തതും ദൈവത്തിന്റെ പേരില്‍ ജീവിതം സമര്‍പ്പിച്ച മിഷണറിമാരായിരുന്നു എന്ന കാര്യം കൂടി ഈ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ നാം ഓര്‍മിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഈ പുസ്തകത്തില്‍ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന കൊടുംക്രൂരതകളെ ഞാനിവിടെ വിവരിക്കുവാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ കണ്ണുകള്‍ നിറയാതെ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഈ പുസ്തകം വായിച്ച് അവസാനിപ്പിക്കുവാന്‍ കഴിയുകയില്ലെന്നിരിക്കേ ഭാഗികമായ ഉദ്ധാരണങ്ങള്‍ക്ക് ഞാന്‍ മുതിരുന്നുമില്ല.ഒരു കാര്യം കൂടി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവസാനിപ്പിക്കട്ടെ.1787 ല്‍ പച്ച് ഗണ്ട്സ് ചിലിയാസ് എന്ന പേരുള്ള ഒരു മൂപ്പന്‍ തന്റെ വര്‍ഗ്ഗക്കാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. “ എന്റെ സ്നേഹിതാ സഹോദരാ എന്നൊക്കെ വിളിച്ച് അവര്‍ നമ്മുടെ കൈപിടിക്കും.എന്നിട്ടാ നിമിഷം തന്നെ നിങ്ങളെ ശരിപ്പെടുത്തും.നിങ്ങളോടും ഏറെ വൈകാതെ അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യും.ഓര്‍ത്തു വെച്ചോളു.ഞാനിന്ന് നിങ്ങള്‍‌ക്കൊരു മുന്നറിയിപ്പ് തരുന്നു.ഇക്കൂട്ടരെ നല്ലവണ്ണം സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളണം. അവരെ വിശ്വസിക്കാന്‍ കൊള്ളില്ല.” നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുമ്പ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ സത്യമായി വന്നതിന്റെ തിക്തഫലം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഒരു ജനത എന്ന് ഈ പുസ്തകം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തും.
--------------------------------------------------------------------------
(ഞാന്‍ ഈ കുറിപ്പിന്റെ ആദ്യം സൂചിപ്പിച്ച സിയാറ്റില്‍ മൂപ്പന്റെ വിഖ്യാതമായ മറുപടി കഥാകൃത്ത് സക്കറിയ മലയാളത്തിലേക്ക് മൊഴിമാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഭൂമി വിറ്റാല്‍ എന്ന പേരില്‍ തോമസ് പാലക്കീലിന്റെ പഠന സഹിതം ഡി സി ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ സുപ്രധാന രേഖകളിലൊന്നായ ഈ പ്രസംഗം ഏവരും വായിച്ചിരിക്കേണ്ട ഒന്നുതന്നെയാണ് ).
Chief Seattle's Letter
"The President in Washington sends word that he wishes to buy our land. But how can you buy or sell the sky? the land? The idea is strange to us. If we do not own the freshness of the air and the sparkle of the water, how can you buy them?
Every part of the earth is sacred to my people. Every shining pine needle, every sandy shore, every mist in the dark woods, every meadow, every humming insect. All are holy in the memory and experience of my people.
We know the sap which courses through the trees as we know the blood that courses through our veins. We are part of the earth and it is part of us. The perfumed flowers are our sisters. The bear, the deer, the great eagle, these are our brothers. The rocky crests, the dew in the meadow, the body heat of the pony, and man all belong to the same family.
The shining water that moves in the streams and rivers is not just water, but the blood of our ancestors. If we sell you our land, you must remember that it is sacred. Each glossy reflection in the clear waters of the lakes tells of events and memories in the life of my people. The water's murmur is the voice of my father's father.
The rivers are our brothers. They quench our thirst. They carry our canoes and feed our children. So you must give the rivers the kindness that you would give any brother.
If we sell you our land, remember that the air is precious to us, that the air shares its spirit with all the life that it supports. The wind that gave our grandfather his first breath also received his last sigh. The wind also gives our children the spirit of life. So if we sell our land, you must keep it apart and sacred, as a place where man can go to taste the wind that is sweetened by the meadow flowers.
Will you teach your children what we have taught our children? That the earth is our mother? What befalls the earth befalls all the sons of the earth.
This we know: the earth does not belong to man, man belongs to the earth. All things are connected like the blood that unites us all. Man did not weave the web of life, he is merely a strand in it. Whatever he does to the web, he does to himself.
One thing we know: our God is also your God. The earth is precious to him and to harm the earth is to heap contempt on its creator.
Your destiny is a mystery to us. What will happen when the buffalo are all slaughtered? The wild horses tamed? What will happen when the secret corners of the forest are heavy with the scent of many men and the view of the ripe hills is blotted with talking wires? Where will the thicket be? Gone! Where will the eagle be? Gone! And what is to say goodbye to the swift pony and then hunt? The end of living and the beginning of survival.
When the last red man has vanished with this wilderness, and his memory is only the shadow of a cloud moving across the prairie, will these shores and forests still be here? Will there be any of the spirit of my people left?
We love this earth as a newborn loves its mother's heartbeat. So, if we sell you our land, love it as we have loved it. Care for it, as we have cared for it. Hold in your mind the memory of the land as it is when you receive it. Preserve the land for all children, and love it, as God loves us.
As we are part of the land, you too are part of the land. This earth is precious to us. It is also precious to you.
One thing we know - there is only one God. No man, be he Red man or White man, can be apart. We ARE all brothers after all."

പ്രസാധകര്‍- ഒലീവ് , വില 80 രൂപ, ഫസ്റ്റ് എഡിഷന്‍ ഏപ്രില്‍ 2014