Saturday, October 21, 2017

#ദിനസരികള്‍ 192

കെ കരുണാകരന്‍ എന്ന പേരു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ മലയാളികളുടെ മനസ്സിലേക്ക് അദ്ദേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര തന്നെ അലയടിച്ചെത്തും.ഈച്ചരവാരിയരുടെ കണ്ണുനീരും തട്ടില്‍ രാജന്റെ കൊലപാതകവും അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലങ്ങളിലെ നക്സല്‍ വേട്ടയും ചാരക്കേസും മക്കള്‍ രാഷ്ട്രീയവുമടക്കം തുടങ്ങി എത്രയെത്ര വിവാദങ്ങള്‍.നാലുതവണ കേരളത്തിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രിയായ ശ്രീ കെ കരുണാകരനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മകളില്‍ ഈ വിവാദങ്ങളൊക്കെയും ജ്വലിച്ചു നില്ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും നിലയ്ക്കല്‍ സംഭവത്തില്‍ അദ്ദേഹമെടുത്ത നിലപാട് മതേതര കേരളത്തിന് മറക്കുക വയ്യ.
            1983 മാര്‍ച്ച് 23 ന് നിലയ്ക്കലില്‍ കേരള ഫാമിംഗ് കോര്‍പ്പറേഷന്റെ കൈവശമുള്ള സ്ഥലത്തുനിന്ന് പഴക്കമുള്ള കരിങ്കല്ലിന്റെ ഒരു കുരിശു കണ്ടെത്തുകയുണ്ടായി.നിലയ്ക്കല്‍ മഹാദേവ ക്ഷേത്രത്തിന് വിളിപ്പാടകലെ , ഏകദേശം ഇരുന്നൂറു മീറ്റര്‍ ദൂരത്തിലാണ് ഈ കുരിശു കണ്ടെത്തിയത്.എ ഡി അമ്പത്തിരണ്ടില്‍ സെന്റ് തോമസ് കേരളത്തില്‍ വന്നപ്പോള്‍ സ്ഥാപിച്ച ഏഴരപ്പള്ളികളിലെ അരപ്പള്ളിയാണ് നിലയ്ക്കലിലേതെന്നും ആയതിന്റെ കുരിശാണ് കണ്ടെത്തിയതെന്നുമായിരുന്നു കൃസ്ത്യാനികളുടെ വാദം. ആ വാദത്തില്‍ ഉറച്ചു നിന്നുകൊണ്ട് കൃസ്ത്യാനികള്‍ അവിടെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ നടത്തുവാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ തീവ്രഹിന്ദുവാദികള്‍ ശക്തമായ പ്രതിഷേധവുമായി രംഗത്തെത്തി. സംഘര്‍ഷങ്ങളോളമെത്തിയ ആ പ്രതിഷേധത്തിന് നേതൃത്വം നല്കിയത് ക്രൈസ്തവ സഭയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ദീപികയില്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകനായി ജീവിതം തുടങ്ങി പിന്നീട് ആറെസെസ്സിന്റെ മുഴുവന്‍ സമയ പ്രവര്‍ത്തകനായി മാറിയ കുമ്മനം രാജശേഖരന്റേയും ചെങ്കോട്ടുകോണം സത്യാനന്ദ സരസ്വതിയുടേയും നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു. മുതലെടുപ്പിന്റെ മുഴുവന്‍ സാഹചര്യങ്ങളേയും ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് അയ്യപ്പന്റെ പൂങ്കാവനം എന്നറിയപ്പെടുന്ന പതിനെട്ടുമലകളുടെ അടുത്തെവിടേയും പള്ളി പണിയാനോ കുരിശു നാട്ടുവാനോ അനുവദിക്കില്ല എന്നായിരുന്നു ഹൈന്ദവസംഘടനകള്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചത്.

            ഈ സംഘര്‍ഷത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്കായിരുന്നു , കുരിശു കണ്ടെത്തിയ സ്ഥലത്തു പള്ളി പണിയുന്നതിനു വേണ്ടി രണ്ടേക്കര്‍ (മൂന്ന്??) സ്ഥലം അനുവദിച്ചുകൊണ്ട് മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന ശ്രീ കെ കരുണാകരന്‍ ഉത്തരവിടുന്നത്. സര്‍ക്കാറിന്റെ കൈവശമുള്ള കേരള ഫാമിംഗ് കോര്‍പ്പറേഷന്റെ സ്ഥലത്തുനിന്നുമാണ് ഈ രണ്ടേക്കര്‍ വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. അതോടെ സര്‍ക്കാറിനെതിരേയും മുഖ്യമന്ത്രിയെ തടയുക എന്നതിലേക്കുമൊക്കെ സംഘപരിവാര്‍ സംഘടനകള്‍ ചെന്നെത്തി. പിന്നീട് എം പി മന്മഥന്റെ മധ്യസ്ഥതയില്‍ രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തി പ്രശ്നത്തിന് ഇരുവിഭാഗങ്ങളും പരിഹാരം കണ്ടെത്തി എങ്കിലും ആറെസെസ്സ് അടക്കമുള്ള ഹൈന്ദവസംഘടനകളുടെ എതിര്‍പ്പുകളെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് നിലയ്ക്കലില്‍ പള്ളി പണിയുന്നതിന് വേണ്ടി രണ്ടേക്കര്‍ സ്ഥലം വിട്ടുകൊടുക്കാനുള്ള കരുണാകരന്റെ തീരുമാനം ചരിത്രമായി. മതേതരത്വത്തിന്റെ പുണ്യത്തിന് ഉദാഹരണമായി കേരളം കാണുന്ന ശബരിമലയുടെ അന്തസത്തക്ക് നിരക്കാത്ത നിലപാടുകളായിരുന്നു ആറെസ്സെസ്സും മറ്റു ഹൈന്ദവ സംഘടനകളും ചേര്‍‌ന്നെടുത്തത്.മതേതരത്വം പുലരുന്ന ശബരിമലയുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളെ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുകയായിരുന്നു കരുണാകരന്‍ ചെയ്തത്.അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം നടപ്പിലായില്ല എങ്കിലും ഒരു ഭരണാധികാരി പുലര്‍‌ത്തേണ്ട വിശാലമായ കാഴ്ചപ്പാടിന് ഉദാഹരണമായി നിലയ്ക്കലില്‍‌ സര്‍ക്കാര്‍ ഭൂമി വിട്ടുകൊടുക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം നിലകൊള്ളുന്നു.

Friday, October 20, 2017

#ദിനസരികള്‍ 191


രാഷ്ട്രീയ കേരളം ഒറ്റ സ്വരത്തില്‍ നിലപാട് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണ് കലാലയ രാഷ്ട്രീയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ചപ്പാടുകളില്‍ കോടതിയുടെ ഇടപെടലുകള്‍ ഗുണപരമായി മാറാത്തത് ? ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തില്‍ രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ പ്രസക്തിയും പ്രാധാന്യവും കോടതികള്‍ വളരെ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതല്ലേ? വിദ്യാര്‍ത്ഥി സംഘടനകളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും കാമ്പസുകളില്‍ അതിക്രമങ്ങള്‍ നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനെ ശക്തമായി നേരിടുകയും നിയമനടപടികള്‍ സ്വകരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിനു പകരം നിരോധിക്കുക എന്ന ഏകാധിപത്യപരമായ സമീപനം സ്വീകരിക്കുന്നത് ശരിയായ വീക്ഷണമാണെന്ന് കരുതരുത്.രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തേയും വര്‍ത്തമാനത്തേയും മനസ്സിലാ‍ക്കാനും ആയതിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ ഭരണഘടനയെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിനും തയ്യാറാകേണ്ടതിനു പകരം ജൂഡീഷ്യറിയുടെ കടന്നുകയറ്റമാണ് നടക്കുന്നതെങ്കില്‍ ജനങ്ങള്‍ കോടതികള്‍‌ക്കെതിരെ തിരിയേണ്ട സാഹചര്യം രൂപപ്പെട്ടുവരും.അതിനിടവരുന്നത് ഇന്ത്യ പോലയുള്ള ഭരണഘടന നിലനില്ക്കുന്ന , ജനാധിപത്യ രാജ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഭൂഷണമല്ല. വിദ്യാര്‍ത്ഥി രാഷ്ട്രീയം നിരോധിച്ച കോടതി വിധി മറികടക്കാനുള്ള നിയമനിര്‍മാണം അനിവാര്യമാണ്.രാഷ്ട്രീയം കളമൊഴിഞ്ഞ കാമ്പസുകള്‍ ലഹരി മാഫിയ, ക്രിമിനല്‍ സംഘങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവയുടെ പിടിയിലാണ്. 18 വയസ്സ് തികഞ്ഞ വോട്ടവകാശമുള്ള വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് സംഘടനാ സ്വാതന്ത്ര്യവും പ്രതിഷേധമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും നിഷേധിക്കുന്നത് പരിധി വിട്ടുള്ള ജുഡീഷ്യല്‍ ആക്ടിവിസമാണ്.പരമമായ അധികാരം നിയമനിര്‍മാണ സഭകള്‍ക്കാണ്.അതില്‍ ഭരണഘടനാ ലംഘനമുണ്ടോ എന്നു മാത്രമാണ് കോടതികള്‍ പരിശോധിക്കേണ്ടതെന്നു പറയുന്നത് കേരള നിയമസഭയുടെ കാവല്‍ക്കാരന്‍ ശ്രീ പി ശ്രീരാമകൃഷ്ണനാണ്.

            കാറ്റും വെയിലും തട്ടാതെ കണ്ണാടിമാളികയില്‍ പോറ്റിപ്പുലര്‍ത്തുന്ന വിശിഷ്ടജീവികളായി നമ്മുടെ ന്യായാധിപര്‍ മാറരുത്.സമൂഹത്തില്‍ നടക്കുന്നത് എന്താണെന്ന വ്യക്തമായ ബോധം അവര്‍ക്കുണ്ടാകണം.നമ്മുടെ  വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ പ്രമാദമായ കൊലപാതകങ്ങള്‍ക്കു പോലും സാക്ഷ്യം വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.  എന്നു മാത്രമല്ല അവിടെ നടക്കുന്ന ബഹുവിധമായ ചൂഷണങ്ങള്‍ നടക്കുന്നുണ്ട്. അവയെക്കുറിച്ചൊക്കെ കോടതിക്ക് ധാരണയുണ്ടാകണം.എങ്കില്‍ മാത്രമേ ഭരണഘടനയുടെ വ്യാഖ്യാനം യാന്ത്രികമാകാതെ രാജ്യത്തിനും ജനാധിപത്യത്തിനും സഹായകമായ രീതിയില്‍ മാറ്റിത്തീര്‍ക്കാന്‍ കഴിയുകയുള്ളു.വെല്ലുവിളിയുടെ സ്വരമല്ല കോടതികള്‍ സ്വീകരിക്കേണ്ടത്.പൊതുസമൂഹത്തിന് വളരെയേറെ താല്പര്യമുള്ള ഈ കേസില്‍ സര്‍ക്കാറിന്റെ നിലപാട് എന്താണെന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ടുവേണം വിധി പറയേണ്ടത്. അതല്ലാതെ വിദ്യാര്‍ത്ഥി രാഷ്ട്രീയത്തിനെതിരെ മുന്നില്‍ നില്ക്കുന്ന മാനേജു മെന്റുകോളേജുകളുടെ മാത്രം ഭാഗം കേട്ടുകൊണ്ടായിരിക്കരുത്.അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാല്‍ അത് സമൂഹത്തെ പിന്നോട്ടടിക്കാനേ ഉപകരിക്കൂ.

Thursday, October 19, 2017

#ദിനസരികള്‍ 190


സംഗീതമില്ലാതെ ജീവിതമുണ്ടോ ? അത്രയേറെ പ്രാധാന്യം കണ്ടറിഞ്ഞതുകൊണ്ടു തന്നെയായിരിക്കണം സരസ്വതിയുടെ സ്തനദ്വയങ്ങളില്‍ ഒന്ന് സംഗീതമാണെന്ന് പ്രാചീനാചാര്യന്മാര്‍ വിധിച്ചത്.ഏതാണ് കൂടുതല്‍ മധുരം എന്ന് പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്ന , കൂടിപ്പിണഞ്ഞും വിട്ടകന്നും ജീവിതത്തിന്റെ രസനിഷ്യന്ദികളായ സുമൂഹൂര്‍ത്തങ്ങളെ ഉത്തരോത്തരം ആനന്ദത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന രണ്ടു മഹാപ്രവാഹങ്ങള്‍.. അവയില്‍ സംഗീതത്തിന് ഒരല്പം മേല്‍‍‌ക്കൈയുണ്ടോ ? നിഷ്കൃഷ്ടമായി പറയുക വയ്യ. സാഹിത്യരൂപങ്ങളിലൊന്നിലെങ്കിലും കൈവെക്കാത്ത എത്രയോ പേരുണ്ട്. പക്ഷേ പടുപാട്ടെങ്കിലും മൂളാത്ത കഴുതയില്ല എന്നല്ലേ കവിവാക്യം? കവി കടന്നുകാണുന്നവനായതുകൊണ്ട് (നാനൃഷി കവി) വിശ്വസിക്കുക.മൂകം കരോതി വാചാലം , പംഗും ലംഘയതേ ഗിരിം എന്ന് ഗീതയുടെ വന്ദനശ്ലോകത്തില്‍ പറയുന്നതുപോലെ സംഗീതത്തേയും കുറിച്ച് പറയാവുന്നതാണ്.മൂകനെ വാചാലനാക്കുന്നു, മുടന്തനെ മലകയറ്റുന്നു.
സംഗീതമെന്ന അനാദിയായ പ്രവാഹത്തിന്റെ ഒരു കൈവഴിയാണ് നമ്മുടെ സ്വന്തമായ കര്‍ണാട്ടിക് രീതി.സപ്തസ്വരങ്ങളെന്ന ഏഴക്ഷരങ്ങളുടെ ആരോഹണ അവരോഹണങ്ങളില്‍ തീര്‍ക്കപ്പെടുന്ന നാദപ്രപഞ്ചം ആരെയാണ് ആകര്‍ഷിക്കാതിരിക്കുക.കാലുഷ്യങ്ങളുടെ തിരിമുറിയാത്ത പെയ്ത്തില്‍ വീണ് ഒലിച്ചു പോകുന്നതില്‍ നിന്ന് നമ്മെ തടഞ്ഞു നിറുത്തുന്ന തടയണയാണ് കര്‍ണാടസംഗീതം.എത്രയോ മഹത്തുക്കളുടെ അനിതരസാധാരണമായ ജീവിതങ്ങള്‍ പകരം നല്കി സംഭരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന അനഘങ്ങളായ മുത്തുകളുടെ പാരാവാരം.അവയെ വീണ്ടും വീണ്ടും പാടിപ്പാടി തലമുറകളെ ആനന്ദത്തിലേക്ക് ആനയിക്കുന്ന എത്രയോ വാഗ്ഗേയകാരന്മാര്‍, ഉപാസകര്‍.ത്യാഗരാജര്‍ , മുത്തുസ്വാമി ദീക്ഷിതര്‍ , ശ്യാമശാസ്ത്രികള്‍ ,പുരന്ദരദാസര്‍ , മുത്തയ്യാ ഭാഗവതര്‍ , ചെമ്പൈ , അന്നമാചാര്യ , സദാശിവ ബ്രഹ്മേന്ദ്രന്‍ , സ്വാതിതിരുനാള്‍ , ഇരയിമ്മന്‍ തമ്പി, എം ഡി രാമനാഥന്‍.. സംഗീതസാമ്രാട്ടുകളായ എത്രയോ പേര്‍.എത്രയോ കൃതികള്‍. കേട്ടാലും കേട്ടാലും മതിവരാത്തവ. പഞ്ചരത്നകൃതികളുടെ മനോഹാരിതയെ എങ്ങനെയാണ് നമുക്ക് വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് അവതരിപ്പിക്കാനാകുക? എന്ദരോ മഹാനുഭാവുലു എന്ന് തലകുനിക്കുകയല്ലാതെ നാം വേറെന്തു ചെയ്യാന്‍ഉപനിഷത്തുകളില്‍ ആത്മാവിനക്കുറിച്ച് പറയുന്നപോലെ വാക്കുകളാല്‍ അവയെ വര്‍ണിക്കുക അസാധ്യംതന്നെ.
സംഗീതത്തിന്റെ രസതന്ത്രം മനുഷ്യനെ കൂടുതല്‍ക്കൂടുതല്‍ മനുഷ്യനാകാന്‍ സഹായിക്കുന്നു. വിദ്വേഷങ്ങളില്ലാത്ത , ഭയകൌടില്യ ലോഭങ്ങളില്ലാത്ത ഒരു ജീവിതം നയിക്കാന്‍ കെല്പു നല്കുന്നു.സംഗീതമഹാപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ തിരുനടയില്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും ശിരസ്സുനമിച്ചുകൊണ്ടു സ്മരിക്കട്ടെ
എന്ദരോ മഹാനുഭാവുലന്തരികി വന്ദനമു
എന്ദരോ മഹാനുഭാവുലന്തരികി വന്ദനമു
എന്ദരോ മഹാനുഭാവുലന്തരികി വന്ദനമു



Wednesday, October 18, 2017

#ദിനസരികള്‍ 189


ആര്യ! മുൻപരിചയങ്ങൾ നൽകിടും
ധൈര്യമാർന്നു പറയുന്നു മദ്ഗതം,
കാര്യമിന്നതയി! കേൾക്കുമോ കനി-
ഞ്ഞാര്യമാകിലുമനാര്യമാകിലും?
പാരമുള്ളിലഴലായി, ജീവിതം
ഭാരമായി, പറയാതൊഴിക്കുകിൽ
തീരുകില്ല, ധരയിൽ ഭവാനൊഴി-
ഞ്ഞാരുമില്ലതുമിവൾക്കു കേൾക്കുവാൻ.
ആഴുമാർത്തിയഥവാ കഥിക്കിലീ-
യൂഴമോർത്തിടുമതന്യഥാ ഭവൻ,
പാഴിലോതിടുകയോ വിധിക്കു ഞാൻ
കീഴടങ്ങി വിരമിക്കയോ വരം?
തന്നതില്ല പരനുള്ളു കാട്ടുവാ-
നൊന്നുമേ നരനുപായമീശ്വരൻ
ഇന്നു ഭാഷയതപൂർണ്ണമിങ്ങഹോ
വന്നുപോം പിഴയുമർത്ഥശങ്കയാൽ!
മുട്ടുമെന്നഴലറിഞ്ഞിടായ്കിലു
തെറ്റിയെൻ ഹൃദയമാര്യനോരുകിൽ
ചെറ്റുമേ പൊറുതിയില്ല പിന്നെ ഞാൻ
പറ്റുകില്ലറിക മണ്ണിൽ വിണ്ണിലും
നളിനി. ഇടക്കിടക്ക് വായിക്കാറുള്ളവയുടെ പട്ടികയിലാണ് കുമാരനാശാന്റെ ഈ ഖണ്ഡകാവ്യത്തിന്റെ സ്ഥാനം.ദിവാകരനെക്കാള്‍ നളിനിയോട് ഇഷ്ടം. എന്നു മാത്രവുമല്ല , ദിവാകരന്‍ കുറച്ച് ജാഡകാണിച്ചുവോ എന്ന് സംശയവുമുണ്ട്.ഒന്നുറപ്പ്. അത്ര പരിശുദ്ധനൊന്നുമല്ല ദിവാകരന്‍. നളിനിയുടെ മുമ്പിലെ പ്രകടനം അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാന്‍‌ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.സന്നവാസനനഹോ മറന്നു മുന്നമുള്ളതഖിലം എന്ന് ആശാന്‍ നളിനിയെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അങ്ങനെ എല്ലാം മറന്നവനായിരുന്നോ ഈ യുവയോഗി? അല്ലെന്നു തെളിവുണ്ട്. എട്ടാമത്തെ ശ്ലോകത്തിലെ പുരപുഷ്പവാടിയെക്കുറിച്ച് ദിവാകരന്‍ സ്മരിക്കുന്നില്ലേ ? അതു സൂചിപ്പിക്കുന്നത് , ഭൂതകാലത്തെയാകമാനം ദഹിപ്പിച്ചവനല്ല ഈ യോഗി എന്നുതന്നെയല്ലേ ? പക്ഷേ ദിവാകരന്‍ അഭിനയിക്കുന്നത് എല്ലാം മറന്നവനായിട്ടാണ്. കേവലം അഞ്ചോ പത്തോ കൊല്ലത്തിനകം തന്റെ കളിക്കൂട്ടുകാരിയെ മറക്കുക എന്നുപറഞ്ഞാല്‍ത്തന്നെ അതിലൊരു അസ്വാഭാവികതയില്ലേ ? നളിനി കാണിക്കുന്ന തീവ്രത ദിവാകരനില്ലെന്നു ചിന്തിക്കുന്നതാണ് ശരിയെന്നു തോന്നുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ എന്തുകൊണ്ടാണ് ദിവാകരനെപ്പോലെ ഒരു കഥാപാത്രത്തെ ആശാന്‍ സൃഷ്ടിച്ചുവെച്ചത് ? ചിത്തമാം വലിയ വൈരി കീഴമര്‍ന്നത്തല്‍ തീര്‍ന്ന യമി എന്നൊക്കെ പാവം ആശാന്‍ പറയുമ്പോഴും അതിനൊന്നും വിശ്വസനീയമായ ഒരടിത്തറയില്ല എന്നുതന്നെയാണ് എനിക്കു തോന്നുന്നത്. ഇതുകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് ദിവാകരന്‍ അത്ര സാധുവല്ല എന്ന്.എന്തായാലും നളിനിയുടെ പക്ഷത്തു നിന്നുകൊണ്ട്  ഈ കൃതി ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി കേരളം വായിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.




Tuesday, October 17, 2017

#ദിനസരികള്‍ 188


ടിപ്പു സുല്‍ത്താന്‍ . ക്ഷേത്രധ്വംസകന്‍. ഹിന്ദുമതവിശ്വാസികളെ വാള്‍മുനയില്‍ നിറുത്തി മതം മാറ്റിയവന്‍. ടിപ്പു സുല്‍ത്താനെക്കുറിച്ച് കേട്ടതൊക്കെ ഇങ്ങനെയുള്ള കഥകളായിരുന്നു. മലബാറിലെ ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ കൊള്ളയടിച്ചതിനു ശേഷം തകര്‍ത്തു തരിപ്പണമാക്കി.ഇതരമത വിശ്വാസികളെ മതം മാറ്റി.അതിനു തയ്യാറാകാത്തവരുടെ സ്വത്തുവകകള്‍ കണ്ടുകെട്ടി.ടിപ്പുവിന്റെ പടയോട്ടത്തില്‍ തകര്‍ത്തുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പട്ടികതന്നെ നിലവിലുണ്ട്.ടിപ്പു സുല്‍ത്താനേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ഹൈദരാലിയേയും പ്രതിക്കൂട്ടില്‍ നിറുത്തുന്ന വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ക്ക് പലരും അടിസ്ഥാനമാക്കുന്നത് ലോഗന്റെ മലബാര്‍ മാന്വലാണ്.ഇതരമതവിശ്വാസികളോട് പ്രത്യേകിച്ച് ഹിന്ദുക്കളോട് ഹൈദരലിയും ടിപ്പു സുല്‍ത്താനും ചെയ്തുകൂട്ടിയ ക്രൂരതകള്‍ വിശദമാക്കുന്ന തിരുവിതാംകൂര്‍ സ്റ്റേറ്റ് മാന്വല്‍ പോലെയുള്ള  പുസ്തകങ്ങള്‍ വേറെയുമുണ്ട്.ഏതായാലും ജനങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ ടിപ്പുവിന്റെ പക്ഷപാതിത്വങ്ങളാണ് കൂടുതലായും നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന കാര്യത്തില്‍‌ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല. അതു വളര്‍‌ത്തിയെടുക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ചില കേന്ദ്രങ്ങളില്‍‌ നിന്ന് ബോധപൂര്‍വ്വമായി ഇടപെടലുകളും ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട്.
            ഇവിടെയാണ് ശൃംഗേരി മഠാധിപതിയുമായി ടിപ്പുസുല്‍ത്താന്‍ പുലര്‍ത്തിപ്പോന്ന സൌഹാര്‍ദ്ദത്തെക്കുറിച്ച് നാം ചിന്തിക്കേണ്ടത്. ടിപ്പുവിന്റെ സാമ്രാജ്യമായ മൈസൂരില്‍‌ത്തന്നെയുള്ള ഹിന്ദുക്കളോട് അസഹിഷ്ണുത കാണിക്കാതിരിക്കുകയും എന്നാല്‍ മലബാര്‍‌ പോലെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലെ ഹിന്ദുക്കളെ മതംമാറ്റി മാപ്പിളയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ആക്ഷേപിക്കപ്പെടുകയും അതേ ടിപ്പു സുല്‍ത്താന്‍ ശ്രീ ശ്രീ സച്ചിദാനന്ദഭാരതി സ്വാമിയാരുമായി നടത്തിയ കത്തിടപാടുകള്‍ ഡോ കെ കെ എന്‍ കുറുപ്പിന്റെ ടിപ്പുവും ശൃംഗേരി മഠാധിപതിയും എന്ന ലേഖനത്തില്‍ കാണാം. പ്രസ്തുത ലേഖനത്തില്‍ അദ്ദേഹം , മലബാറിലെ പല ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ക്കും ഭുമി ഇനാം അനുവദിച്ചുകൊടുത്ത ഒരു പാരമ്പര്യം ടിപ്പുവിന് അവകാശപ്പെടാന്‍ കഴിയും .ഇതു നികുതി സംബന്ധിച്ച ഒരിളവുമാത്രമാണെന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കുവാനും കഴിയും.എന്നാല്‍ ചിക്കമംഗലൂര്‍ ജില്ലയിലെ ശൃംഗേരി താലൂക്കിലെ അധിപതിയായ ശ്രീ സച്ചിദാനന്ദഭാരതി സ്വാമിയാരുമായി 1785 മുതല്‍ 1799 വരെയുള്ള കാലം ടിപ്പു കര്‍ണാടക ഭാഷയില്‍ നടത്തിയ എഴുത്തുകുത്തുകള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മതസൌഹാര്‍ദ്ദവും സാഹോദര്യവും വ്യക്തമാക്കുന്നു എന്ന് എഴുതുന്നുണ്ട്.കത്തുകളില്‍ ചിലത് അദ്ദേഹം മലയാളീകരിച്ച് ലേഖനത്തില്‍ ഉള്‍‌പ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.

            മൈസുരില്‍ നിന്നും മലബാറിലേക്കെത്തുമ്പോഴേക്കും സുല്‍ത്താനും കൂട്ടരും മതവാദികളായി എന്നു പറയുന്നതില്‍ എത്രമാത്രം സത്യമുണ്ടെന്ന് വസ്തുനിഷ്ഠമായി അന്വേഷിക്കേണ്ടതാണ്. ബ്രിട്ടീഷ് പക്ഷപാതികളായ ലോഗനെപ്പോലെയുള്ളവരെ അവലംബിക്കുമ്പോള്‍ ടിപ്പുവിന്റെ നന്മകളെക്കുറിച്ചും മതേതരനിലപാടുകളെക്കുറിച്ചുമുള്ള വിവരങ്ങള്‍ ലഭിക്കുക അസാധ്യമാണ്.ടിപ്പുവിനെ മോശക്കാരനാക്കുക എന്ന ഒരുദ്ദേശവും ഇതിനു പിന്നില്‍ ഉണ്ടാകാം.ടിപ്പുവിനോട് അക്കാലത്തെ ഹിന്ദുക്കള്‍ വിധേയത്വമുണ്ടായാല്‍ അത് തങ്ങള്‍ക്ക് തിരിച്ചടിയാകും എന്നു ഭയപ്പെട്ട ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍‌ ടിപ്പു അവരെ മതപരമായി ഉപദ്രവിക്കുന്നുവെന്നും ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ തകര്‍ക്കുന്നുവെന്നും വ്യജപ്രചാരണം നടത്തിയത് ലോഗനടക്കമുള്ളവര്‍ ഏറ്റുപാടിയതാണ് എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത് കുറച്ചുകൂടി വസ്തുനിഷ്ഠമായിരിക്കും.മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ജനങ്ങളെ വിഘടിപ്പിക്കുക എന്ന നയത്തിന് കേള്‍വി‌പ്പെട്ട ഇംഗ്ലീഷുകാരുടെ പ്രചാരണത്തില്‍ ജനത വീണുപോകുന്നത് സ്വാഭാവികം. ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ തകര്‍ത്ത് കൂടുതല്‍ വിശ്വാസ്യത ഉണ്ടാക്കാന്‍ ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞതോടെ ടിപ്പുസുല്‍ത്താനും കൂട്ടരും യഥാര്‍ത്ഥ മതവൈരികളായി മാറി.മാത്രവുമല്ല , പടയാളികളായ നായന്മാര്‍ ഹിന്ദുക്കളായിരുന്നുവെന്നതും അവരോട് ടിപ്പു പെരുമാറിയിരുന്നത് കരുണയുടെ തരിമ്പുമില്ലാതെയായിരുന്നുവെന്നതും മതപരമായിക്കൂടി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാ കാം.ഏതായാലും ടിപ്പുവിന്റെ പടയോട്ടത്തോട് അനുബന്ധിച്ചുണ്ടായിരിക്കുന്ന പ്രചാരണങ്ങളില്‍ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നയതന്ത്രം ശരിക്കും പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നത് തര്‍ക്കമറ്റ സംഗതിയാണ്. 

Monday, October 16, 2017

#ദിനസരികള്‍ 187


തോപ്പില്‍ ഭാസി എഴുതിയ നിങ്ങളെന്നെ കമ്യൂണിസ്റ്റാക്കി നാടകത്തിന് സിവിക് ചന്ദ്രന്‍ നിങ്ങളാരെ കമ്യൂണിസ്റ്റാക്കി എന്ന പേരില്‍ ഒരു പ്രതിനാടകമെഴുതി.പ്രസ്തുത നാടകത്തിന് കണിയാപുരത്തിന്റെ മറുപടി നിന്റെ തന്തയെ കമ്യൂണിസ്റ്റാക്കി എന്ന മറ്റൊരു നാടകമായിരുന്നു എന്നത് ചരിത്രമാണ്.നാടകമോ പ്രതിനാടകങ്ങളോ അല്ല ഇവിടെ വിഷയം. മറിച്ച് വര്‍ത്തമാനകാലത്തെ പുതിയ തലമുറ വളരെ ലളിതമായി ഉന്നയിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനികള്‍ സിവിക്കിന്റെ ചോദ്യത്തിലും കണിയാപുരത്തിന്റെ മറുപടിയിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നുള്ളതുകൊണ്ടാണ് അക്കഥയിവിടെ സൂചിപ്പിച്ചത്. ആ ചോദ്യം നിങ്ങളിവിടെ എന്താണ് ചെയ്തത് ?” എന്നാണ്.
            അത്തരമൊരു ചോദ്യം ഉന്നയിക്കാന്‍ വളരെ എളുപ്പമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് ഗാന്ധി ഇവിടെ എന്താണ് ചെയ്തത് എന്ന് ആര്‍ക്കും ചോദിക്കാം. എന്നാല്‍ ഗാന്ധി ഇവിടെ ചെയ്തതെന്താണെന്ന്  അറിയണമെങ്കില്‍ വൈദേശികാധി പത്യത്തിനുകീഴില്‍ ഇന്ത്യ എന്തൊക്കെ പ്രയാസങ്ങളാണ് അനുഭവിച്ചതെന്നും അക്കാലങ്ങളിലെ സാമൂഹ്യ രാഷ്ട്രീയ -  സാമ്പത്തിക ജീവിതം എങ്ങനെയായിരുന്നുവെന്നും ഒരു ജനതയെ അവര്‍ ചൂഷണം ചെയ്യുകയും അവരില്‍ നിന്ന് ഉള്ളതൊക്കെയും കവര്‍‌ന്നെടുത്ത് മനുഷ്യരുടേതായ ഒരവകാശവുമില്ലാ തെയാക്കി മാറ്റിയതെങ്ങനെയെന്നുമൊക്കെ പറയേണ്ടിവരും.വെള്ളക്കാരന്റെ കോയ്മക്കെതിരെ ആദ്യമായി ആയുധമെടുത്തവന്റെ വീര്യം അനന്തരതലമുറകളിലേക്ക് കെടാതെ പകര്‍ന്നു കിട്ടിയതെങ്ങനെ എന്നു പറയേണ്ടിവരും.സ്വാതന്ത്ര്യസമരങ്ങളുടെ തീക്ഷ്ണശലാകകളില്‍ സ്വയമുരുകി പാകപ്പെട്ട ഒരു ജനത എങ്ങനെയാണ് അവസാനം പരിധിയില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ശുദ്ധവായു ശ്വസിച്ചതെന്ന് പറയേണ്ടിവരും. പക്ഷേ ഇതൊക്കെ കേള്‍ക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനും ആര്‍ക്കുനേരം ? ഉത്തരങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ചോദ്യങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുക എന്ന യാന്ത്രികമായ പ്രക്രിയയില്‍ സ്വയം രസിക്കുന്ന ഒരു തലമുറയായി നാം മാറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ?
            കേരളത്തില്‍ , നവോത്ഥാനകാലത്തിന്റെ നേതാക്കന്മാര്‍ നേരിട്ട വൈഷമ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചറിയണമെങ്കില്‍ അക്കാലങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചരിത്രപരമായ ധാരണ ഉണ്ടായാല്‍ മാത്രം പോര , മറിച്ച് വൈകാരികമായ ഒരൈക്യപ്പെടല്‍ കൂടി നമുക്കുണ്ടാകണം.എന്നാല്‍ മാത്രമേ മാറു മറയ്ക്കാതെ പാടത്തു പണിക്കിറങ്ങുന്ന അടിയാത്തിയുടെ സങ്കടം നമുക്കു മനസ്സിലാകൂ.കുടിവെള്ളം കോരിക്കുടിച്ചാല്‍ കെട്ടിയിട്ടു തല്ലുന്ന ഒരു കാലത്തിന്റെ , മണ്ണില്‍ കുഴിയുണ്ടാക്കി ആ കുഴിയില്‍ ഇലവെച്ച് കരിക്കാടി കുടിച്ചിരുന്ന ഒരു വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ ,ഉയര്‍ന്ന ജാതിയില്‍‌പ്പെട്ട പുരുഷന് കീഴടങ്ങുന്നതാണെന്ന് സന്മാര്‍ഗ്ഗമെന്നും അങ്ങനെയല്ലാത്തവരെ കൊന്നു കളയേണ്ടതാണെന്നുമുള്ള കല്പനകളെ പിന്താങ്ങേണ്ടിവന്ന ഒരു നിസ്വവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ സങ്കടങ്ങളെ നമുക്കു സ്വാംശീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞാലേ അക്കാലങ്ങളിലെ കൊടിയ അനാചാരങ്ങളില്‍ പലതും നമുക്കുതന്നെ ബോധ്യപ്പെടുകയുള്ളു. കുഞ്ഞിനെ മുലയൂട്ടണമെങ്കില്‍ മുലക്കരം നല്കണമെന്ന തീട്ടൂരത്തിന് പകരമായി തന്റെ മുലകള്‍ തന്നെ അറുത്തെടുത്തു നല്കിയ ഒരമ്മയുടെ വേദന , അവരുടെ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ആഴം നമുക്ക് എന്നെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുമോ?
            ജാതി അടിസ്ഥാനമാക്കി നിലനിന്നിരുന്ന കൊടിയ അനാചാരാങ്ങളുടെ കഥ എത്രയെങ്കിലുമുണ്ട്.ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത അധികാരകേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മറ്റ് ഉന്നതകുലജാതന്മാരുടേയും ഗര്‍വ്വുകളെ പതിയെപ്പതിയെ സമൂഹത്തില്‍ രൂപപ്പെട്ടു വന്ന നവോത്ഥാനമൂല്യങ്ങള്‍ ചോദ്യം ചെയ്തുതുടങ്ങി.അടിമവ്യാപാരം നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തില്‍ ജനിച്ച അയ്യാ വൈകുണ്ഠസ്വാമികളില്‍ ആരംഭിച്ച ആ നവോത്ഥാനമുന്നേറ്റം ചട്ടമ്പിസ്വാമികളിലൂടെ , നാരായണഗുരുവിലൂടെ പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു. മനുഷ്യപക്ഷത്തുനിന്നുകൊണ്ട് അവര്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച മൂല്യബോധങ്ങളെ രണ്ടുകൈയ്യും നീട്ടി സ്വീകരിക്കാന്‍ കേരളജനത തയ്യാറായി.എത്രയെത്ര അതിരഥന്മാരെ അക്കാലത്ത് കേരളം കണ്ടു.അയ്യങ്കാളി , സഹോദരന്‍ അയ്യപ്പന്‍ ,ബ്രഹ്മാനന്ദ ശിവയോഗി , പണ്ഡിറ്റ് കറുപ്പന്‍ , വാഗ്ഭടാനന്ദന്‍ ,ശുഭാനന്ദ ഗുരുദേവന്‍ , ടി കെ മാധവന്‍ , വി ടി ഭട്ടതിരിപ്പാട് , എം ആര്‍ ബി  ,കെ കേളപ്പന്‍, കെ പി കേശവമേനോന്‍, പി കൃഷ്ണപിള്ള , എ കെ ജി,  ഇ. എം.എസ് തുടങ്ങിയ മഹാന്മാരായ നേതാക്കന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍‌ കേരളം ഇളകി മറിഞ്ഞു.മനുഷ്യന്‍ എന്ന പദത്തിന് എക്കാലത്തേയുംകാള്‍ തിളക്കമുണ്ടായി.ബ്രാഹ്മണികമൂല്യങ്ങളെ അട്ടിമറിച്ചുകൊണ്ട് ജനകീയ മുന്നേറ്റങ്ങളുണ്ടായി. ജാത്യാചാരങ്ങളെ കെട്ടുകെട്ടിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതോടെ ഉപജീവനത്തിനുള്ള വകകളുണ്ടാക്കി അടിസ്ഥാനവര്‍ഗ്ഗത്തെ സഹായിക്കുക എന്ന ചരിത്രപരമായ ദൌത്യം ഏറ്റെടുത്തത് ഇ. എം. എസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ആദ്യ കമ്യൂണിസ്റ്റ് മന്ത്രിസഭയായിരുന്നു.ആയിരക്കണക്കിന് ഏക്കറുകള്‍ കൈവശം വെച്ചു പോന്നിരുന്ന ജന്മിമാരുടെ കോട്ടകളെ തകര്‍ത്തുകൊണ്ട് പണിയെടുക്കുന്നവന് ഭൂമി എന്ന കാഴ്ചപ്പാടു നിലവില്‍ വന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി സ്വന്തമായി ഭൂമിയില്ലാതെ കുടിയാനായി കഴിഞ്ഞവര്‍ക്ക് ഭൂമികിട്ടി.കേരളത്തിന്റെ മുഖച്ഛായ തന്നെ മാറ്റിയ ഭൂപരിഷ്കരണനയം നടപ്പിലായി. പതുക്കെ കേരളസമൂഹം എല്ലാ വിധ അനാചാരങ്ങളേയും അതിജീവിച്ച് നവോത്ഥാനമൂല്യങ്ങളുടെ മൂശയില്‍ ഉരുകി പുതിയ ജനതയായി പരുവംകൊണ്ടു.
            ഇന്ന് ആ മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ മുഴുവന്‍ സദ്ഫലങ്ങളും അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടു മുന്നോട്ടു വന്ന പുതിയ തലമുറയിലെ സന്തതികള്‍ പിതൃമാടങ്ങള്‍ക്കു സമീപം നിന്നുകൊണ്ട് പുച്ഛച്ചിരിയോടെ നിങ്ങളെന്താണ് ചെയ്തത് എന്ന ചോദ്യമുന്നയിക്കുന്നു. ഒരിക്കല്‍ കേരളത്തിന്റെ മണ്ണില്‍ നിന്നും നാം ഒറ്റക്കെട്ടായി നിന്നു കൊണ്ട് ആട്ടിയോടിച്ച വര്‍ഗ്ഗീയ ശക്തികള്‍ , മതജാതി ഭ്രാന്തന്മാര്‍  ആ ചോദ്യത്തിന് അകമ്പടി സേവിക്കുന്നു. സാമൂഹ്യപരിഷ്കര്‍ത്താക്കളെ , യുക്തിചിന്തയുടെ പ്രകാശങ്ങള്‍ തെളിയിച്ചവരെ കമ്യുണിസ്റ്റുകളെ ഒക്കെ അവര്‍ ആക്ഷേപിക്കുന്നു.ഏതേതുമൂല്യങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടിയാണോ ഒരു ജനത ഒന്നടങ്കം ജീവന്‍ പണയപ്പെടുത്തി അടരാടാനിറങ്ങിയത് , അതേ മൂല്യങ്ങളെ തച്ചുതകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.

            നിങ്ങള്‍ എന്തു ചെയ്തു എന്ന ചോദ്യത്തിന് കേരളം ഒറ്റക്കെട്ടായി മറുപടി പറയേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു. കുപ്രചാരണങ്ങളുടെ കുത്തൊഴുക്കിലേക്ക് നാം നമ്മെ സ്വയം വലിച്ചെറിയാന്‍ അനുവദിക്കരുത്. ചരിത്രം പഠിച്ചുകൊണ്ടും പഠിച്ച ചരിത്രം പറഞ്ഞുകൊണ്ടും മാത്രമേ നമുക്ക് പ്രതിരോധം തീര്‍ക്കുവാന്‍ കഴിയുകയുള്ളു.അതുകൊണ്ട് ചരിത്രത്തെ പടച്ചട്ടയാക്കിമാറ്റിക്കൊണ്ട് മുന്നോട്ടുകുതിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തെ നാം നിര്‍മ്മിച്ചെടുക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ കുഴികുത്തി കഞ്ഞികുടിക്കേണ്ട  സാഹചര്യങ്ങളെ നാം വീണ്ടും അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവരികതന്നെ ചെയ്യും.

Sunday, October 15, 2017

#ദിനസരികള്‍ 186


ആരായിരുന്നു നമുക്ക് കടമ്മനിട്ട ? ആഭിജാത്യത്തിന്റെ വെള്ളികെട്ടിയ അധികാരദണ്ഡുകളുടെ ലാവണ്യസിദ്ധാന്തങ്ങളെ മുറുക്കാന്‍ തുപ്പലൊലിക്കുന്ന കടവാ ഏങ്കോണിപ്പിച്ച് അദ്ദേഹം പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു തള്ളി.പകരം കറ്റ കല്ലിലടിച്ചുതിര്‍‌ത്തെടുക്കുന്നവന്റേയും കണ്ടത്തില്‍ പോത്തിനു പുറകില്‍ വെയിലുകൊള്ളുന്നവന്റേയും ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ടവന്റേയും അടിച്ചമര്‍ത്ത പ്പെട്ടവന്റേയും സൌന്ദര്യബോധത്തെ പകരം വെച്ചു. അവന്റെ കിതപ്പുകളും കുതിപ്പുകളും സ്വപ്നങ്ങളും നിരാശകളും കടമ്മനിട്ടയുടെ താളമായി മാറി.വിയര്‍ക്കുന്നവന്റേയും വിശക്കുന്നവന്റേയും ഓരം ചേര്‍ന്ന് നടന്ന ഈ കവി മലയാളിയുടെ ഭാവുകത്വങ്ങളെ പുതുക്കിപ്പണിതത് രാജവീഥിയിലൂടെ ആനപ്പുറത്ത് എഴുന്നള്ളിയല്ല , മറിച്ച് നാട്ടിന്‍പുറങ്ങളിലെ ഊടുവഴികളിലൂടെ വെയിലും മഴയുമേറ്റു നടന്നാണ്. നെല്ലിന്‍ തണ്ടു മണക്കും വഴികള്‍  എള്ളിന്‍ നാമ്പു കുരുക്കും വയലുകള്‍ , എണ്ണം തെറ്റിയ ഓര്‍മകള്‍ വീണ്ടും കുന്നിന്‍ ചെരുവില്‍ മാവിന്‍ കൊമ്പില്‍ ഉണ്ണികളായി ഉറങ്ങിയെണീക്കുമ്പോഴാണ് കവി കവിതയെ കണ്ടെത്തുന്നത്. ഈ സവിശേഷതയെ ഇ എം എസ് വിശേഷിപ്പിച്ചത് ജനകീയ സംസ്കാരങ്ങളില്‍ നിന്ന് ജീവന്‍ കണ്ടെത്തിയ കവിത എന്നാണ്.
            അധീശവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ അധിനിവേശങ്ങളോടേറ്റ് തോറ്റമ്പി കഴുത്തോളം ആഴ്ത്തപ്പെട്ടവന്‍ അവസാനശ്വാസത്തിനായി പിടയുന്നതുപോലെയാണ് കടമ്മനിട്ട കവിതയിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തുന്നത്.ആ കവിത ഉരുവം കൊള്ളുന്നത് ദിഗ്വിജയത്തിന്റെ പടപ്പാട്ടുപാടിയല്ല , ജീവിക്കുന്നതിന് അനുവദിക്കണം എന്ന പ്രാഥമികമായ ആവശ്യത്തിന് വേണ്ടിയാണ്.കാട്ടാളനും കുറത്തിയും കിരാതനുമൊക്കെ തങ്ങളുടെ അവസാനശേഷിയുമെടുത്ത് പ്രതിരോധത്തിനായി ഇറങ്ങുന്നതും അതേ അവകാശം സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് വേണ്ടിതന്നെയാണ്.പ്രതികാരമല്ല അവരുടെ മുഖമുദ്ര.എല്ലാം കവര്‍‌ന്നെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടും വീണ്ടും വീണ്ടും ആര്‍ത്തിയുടെ കൈയ്യുകള്‍ തേടിയെത്തി പിച്ചിപ്പറിക്കുന്നതിനെതിരെയാണ് ആ പാട്ടുകള്‍ കോട്ടകളാകുന്നത്. കുറത്തി ആട്ടത്തറയിലേക്ക് വന്നു കേറുന്നത് വെറുതെയിരിക്കുന്ന കരനാഥന്മാരോട് യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിക്കാനല്ല, മറിച്ച് തങ്ങള്‍ക്കുള്ളതെല്ലാം അപഹരിച്ചെടുക്കുകയും തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ - തന്റെ വംശത്തിന്റെ തായ്‌വേരുകളെ- പ്പോലും മാന്തിയെടുക്കുകയും ചെയ്ത അധികാരത്തിന്റെ കെട്ട നീതികളില്‍ വശംകെട്ട് മറ്റൊരു വഴിയുമില്ലാതെയായിട്ടാണ്.
            നിങ്ങളെന്റെ കറുത്ത മക്കളെ ചുട്ടുതിന്നുന്നോ ?
            നിങ്ങളവരുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ ചുഴന്നെടുക്കുന്നോ ?
            നിങ്ങള്‍ ഞങ്ങടെ കുഴിമാടം കുളം തോണ്ടുന്നോ ? എന്ന ചോദ്യം കുറത്തി ഉയര്‍ത്തുന്നതുതന്നെ സഹനത്തിന്റെ നെല്ലിപ്പടിയില്‍ നിന്നുകൊണ്ടാണ്.
            കടമ്മനിട്ടയുടെ നീതിബോധം ഒരിക്കലും കണ്ണുകെട്ടിയ ദേവതയായിരുന്നില്ല.അത് വിവിധകാരണങ്ങളാല്‍ പാര്‍ശ്വവല്‍ക്കരിക്ക പ്പെട്ടവരോട് കൂടുതല്‍ക്കൂടുതല്‍ ഒട്ടിനിന്നു.അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളുടെ നേര്‍ക്ക് നിയമത്തിന്റെ സര്‍വ്വവലയങ്ങളേയും ഭേദിച്ച് ആര്‍ത്തലച്ചുവരുന്ന ചൂഷിതരുടെ കൂട്ടായ്മയെയാണ് ഈ കവിക്ക് കൂടുതല്‍ പഥ്യമായി തോന്നിയത്.അതുകൊണ്ടാണ്
            മുലപറിച്ചു വലച്ചെറിഞ്ഞീ പുരമെരിക്കും ഞാന്‍
            മുടി പറിച്ചു നിലത്തടിച്ചീ കുലമടക്കും ഞാന്‍ എന്ന കുറത്തിയെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കുന്നത്. അധികാരിവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ നീതി ദേവതക്ക് വിസ്തരിക്കാന്‍ നിന്നുകൊടുത്തുകൊണ്ട്  പക്ഷപാതിത്വങ്ങള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങുന്നതിന് പകരം ഏറെക്കാലമായി അടിച്ചമര്‍‌ത്തപ്പെട്ടവരുടെ പക്ഷത്തുനിന്നുള്ള നീതിയാണ് നടപ്പിലാക്കേണ്ടത് എന്ന ചിന്ത കടമ്മനിട്ട മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്.  
            എല്ലുപൊക്കിയ ഗോപുരങ്ങള്‍ കണക്കു ഞങ്ങളുയര്‍ന്നിടും
            കല്ലുപാകിയ കോട്ടപോലെയുണര്‍ന്നു ഞങ്ങളു നേരിടും
            കുപ്പമാടക്കുഴിയില്‍ നിന്നും സര്‍പ്പവ്യൂഹമൊരുക്കി
            നിങ്ങടെ നേര്‍ക്ക് പത്തിയെടുത്തിരച്ചുവരുന്നതിനയാണ് ഈ കവി സ്വപ്നം കാണുന്നത്.അടിമവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ ഈ മുന്നേറ്റത്തിലാണ് കവിയുടെ പ്രതീക്ഷ.
            നിസ്വപക്ഷത്തു നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന അതേ നീതിബോധം തന്നെയാണ് ഉലകിന്റെ മുഖത്തു താറടിക്കാന്‍ ഒരു കുറ്റിച്ചൂലും ഒരു കുടം താറുമായി വരുന്നവനും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്.ശ്രേണീബദ്ധമായ അധികാരഘടനകളുടെ ഉപരിലോകങ്ങളില്‍ വിരാജിക്കുന്നവരുടെ ലോകം എത്ര വര്‍ണങ്ങളാല്‍ അലങ്കരിക്ക പ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും ദരിദ്രന്റെ, അവര്‍ണന്റെ , അധസ്ഥിതന്റെ കുപ്പമാടക്കുഴിയിലും കണ്ണുനീരിലുമാണ് ഉറപ്പിച്ചുയര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് കവിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.ആ അധികാരിവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ ലാവണ്യബോധത്തില്‍ കറുപ്പിന് സ്ഥാനമില്ലെന്നും കവിക്കറിയാം.അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ്
            വെണ്‍കളി പൂശിയ വെണ്‍മുകില്‍ ഭിത്തിയില്‍
            കാര്‍മഷികൊണ്ടു കളം വരയ്ക്കും
            അക്കളം പുക്കു ഞാനത്തലിന്‍ വേതാള
            നൃത്തം ചവിട്ടിയലറി നില്ക്കും
            ആവില്ല നിങ്ങള്‍ക്കടക്കുവാനെന്റെയീ
            ഭാവങ്ങളീ മന്നിന്‍ ഭാവമത്രേ എന്ന ഉറപ്പ് കവിക്കുണ്ടാകുന്നത്.

കടമ്മനിട്ടയുടെ സൌന്ദര്യബോധം , കേവലമായ വരേണ്യ സൌന്ദര്യബോധമല്ല മറിച്ച് കറുത്തവന് , അധ്വാനിക്കുന്നവന് , വിയര്‍ക്കുന്നവന് ലഭിക്കുന്ന നീതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഉരുവംകൊള്ളുന്നതുകൂടിയാണ്.അല്ലെങ്കില്‍ നിസ്വന് ലഭിക്കുന്ന നീതിയാണ് സൌന്ദര്യം എന്നാണ് കടമ്മനിട്ട ചിന്തിക്കുന്നതെന്നു പറയാം.ആ നീതി നടപ്പിലാകാത്തിടത്തോളം കാലം കാട്ടാളന്‍ നെഞ്ചത്തു പന്തം കുത്തിനില്ക്കും , കുറത്തി മുടി പറിച്ചു നിലത്തടിക്കും , കവി ഉലകിന്റെ വെളുത്ത മുഖത്ത് കറുത്ത ചായമടിക്കും , കിരാതവൃത്തങ്ങളില്‍ നമ്മുടെ വരേണ്യമായ ലാവണ്യബോധങ്ങള്‍ മാറ്റിയെഴുതപ്പെടും. ഈ നീതിബോധത്തെയാണ് ആരായിരുന്നു കടമ്മനിട്ട എന്ന ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരമായി നാം കണ്ടെത്തുക.

Saturday, October 14, 2017

#ദിനസരികള്‍ 185


നീ ദൈവമാണെന്ന് സങ്കല്പിക്കുക
എന്തിനു സങ്കല്പിക്കണം. ഞാന്‍ ദൈവം തന്നെയാണല്ലോ
ശരി നീ തന്നെ ദൈവമെന്നു ഞാനും വിശ്വസിക്കുന്നു.അങ്ങനെ ദൈവമായ നീ ഇക്കാണായ അണ്ഡകടാഹങ്ങളുടെയെല്ലാം ആരംഭത്തില്‍ സൃഷ്ടി എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നാലോചിച്ചുകൊണ്ട് ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഒരു കോണില്‍ ചിന്താമഗ്നമായി നില്ക്കുകയാണ് എന്നും സങ്കല്പിക്കുക.
വെറുതെ സങ്കല്പിച്ചു കളിക്കേണ്ട പ്രായമൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ ? പ്രത്യേകിച്ചും സ്രഷ്ടാവായ ദൈവത്തിനെക്കുറിച്ചൊക്കെയുള്ള സങ്കല്പങ്ങള്‍ കൊണ്ട് എന്തു കാര്യം?
നീയൊന്നടങ്ങ്. എന്നിട്ട് വെറുതെ സങ്കല്പിക്ക്
ചിന്തമഗ്നമായി നില്ക്കാം. പക്ഷേ എവിടെ നില്ക്കും ?”
പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഒരു കോണില്‍ നില്ക്ക്
അതിന് ഒന്നിനേയും ഞാന്‍ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ.. പിന്നെ പ്രപഞ്ചം എവിടെ നിന്നു വന്നു ?”
അതുശരിയാണല്ലോ.. ആ പോട്ട് നീ എവിടെയെങ്കിലും ഒന്ന് നില്ല്.. എന്നിട്ട് ചിന്താമഗ്നനാക്.. ഈ പ്രപഞ്ചം എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് ഉണ്ടാക്കേണ്ടത് എന്നാണ് നീ ചിന്തിക്കുന്നതെന്ന് ഓര്‍ക്കണം.
എന്തുവാഡേയ് .. പറയുന്നതിനൊക്കെ ഒരു വ്യവസ്ഥ വേണ്ടേ.. ആദ്യം ഇല്ലാത്ത ദൈവം ഉണ്ടെന്ന് സങ്കല്പിക്കണം.. ഇല്ലാത്ത ഒരിടത്ത്  നില്ക്കണം , പിന്നെ ഇല്ലാത്ത സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കണം.. ശരിക്കും നിനക്കെന്തു പറ്റീ?”
എനിക്കൊന്നും പറ്റിയില്ല. ഇനി കൂടുതല്‍ വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.ചോദ്യം ഇതാണ്. ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ അല്ലെങ്കില്‍ ഈ ഭൂമിയെ നിനക്ക് പുതിയതായി സൃഷ്ടിക്കാന്‍ ഒരവസരം തന്നാല്‍ നീ എങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കും? ഇതാണ് എന്റെ ചോദ്യം.”
ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ എന്നെ എക്കാലത്തേയും എന്റെ എതിരാളിയായ ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് മാറ്റി നിറുത്തി. സ്രഷ്ടാവിനെക്കുറിച്ച് വിശ്വാസികള്‍ പറയുന്നതുപോലെ സര്‍വ്വശക്തനായ സര്‍വ്വവ്യാപിയായ സര്‍വ്വന്തര്യാമിയായ ഒരു ദൈവമായി ഞാന്‍ രൂപംകൊണ്ടു. നീണ്ടുവളര്‍ന്ന് നാഭിയോളമെത്തുന്ന വെളുത്ത താടി.അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കേശഭാരങ്ങളില്‍ അഭൌതികമായ കാന്തികളുടെ വേലിയേറ്റം.അധികാരദണ്ഡിന്റെ അഗ്രങ്ങളില്‍ നിന്ന് സ്ഫുലിംഗങ്ങള്‍ ഉദ്ഗമിച്ചു. ആഗസ്റ്റേ റോഡിന്റെ ചിന്തകനെപ്പോലെ അപാരമായ ഒരു മൌനത്തിലേക്ക് ഞാന്‍ കൂപ്പുകുത്തി.എത്രനേരം കഴിഞ്ഞുവെന്ന് അറിയില്ല.സുഹൃത്തിന്റെ വിളിയാണ് എന്നെ ഉണര്‍ത്തിയത്
നീ ആലോചിച്ചോ
ആലോചിച്ചു
ശരി പറ...  ഈ ലോകത്തെ എങ്ങനെയായിരിക്കും നീ സൃഷ്ടിക്കുക
പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഞാനൊരു തീരുമെടുത്തിട്ടില്ല. പക്ഷേ ഈ ഭൂമി എങ്ങനെയായിരിക്കണമെന്ന് ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ശരി പറയൂ... ഈ ഭൂമിയെ , നമ്മുടെ ഈ ഭൂമിയെ നീ എങ്ങനെയായിരിക്കും സൃഷ്ടിക്കുക.
ഓ ... അക്കാര്യത്തില്‍ വലിയ ആകാംക്ഷക്ക് കാര്യമൊന്നുമില്ല. ഈ ലോകത്തെ ഇപ്പോള്‍ ഉള്ളതുപോലെത്തന്നെയായിരിക്കും ഞാന്‍ സൃഷ്ടിക്കുക.
ഇപ്പോള്‍ നിശ്ശബ്ദനായത് എന്റെ സുഹൃത്താണ്.
ഏറെ നേരങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അവന്‍ ചോദിച്ചു :-
ഈ ഭൂമിയെ , അതിലെ എല്ലാ നന്മതിന്മകളുമടക്കം , ആധിവ്യാധികളടക്കം , ജനനമരണങ്ങളടക്കം നീ ഇങ്ങനെത്തന്നെ സൃഷ്ടിക്കുമെന്നാണോ പറയുന്നത് ?”
തീര്‍ച്ചയായും. ഈ ഭൂമി ഇപ്പോള്‍ ഉള്ളതുപോലെതന്നെ ഒരു മാറ്റവുമില്ലാതെയായിരിക്കും ഞാന്‍ സൃഷ്ടിക്കുക.ജനനവും മരണവും വിരഹവും വേദനയും രോഗവും ദാരിദ്ര്യവും ഞാന്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ലോകത്തുമുണ്ടാകും.അസൂയയും കുനിഷ്ടുകളും കുശുമ്പുകളുമുണ്ടാവും. പ്രണയം നല്കുന്ന ആനന്ദവും വിരഹം നല്കുന്ന വേദനയുമുണ്ടാകും.നടവഴികളില്‍ കുഴികുത്തി കൂടെയുള്ളവരെ ചതിക്കുന്ന മനുഷ്യരുണ്ടാകും.ജാതിയുടേയും മതത്തിന്റേയും പേരില്‍ കൊന്നൊടുക്കുന്ന ഭ്രാന്തന്മാരുണ്ടാകും.കാലുഷ്യങ്ങളും കലാപങ്ങളുമുണ്ടാകും. യാതനകളും വേദനകളും സഹിച്ച് സമത്വസുന്ദരമായ ഒരു ലോകത്തിനു വേണ്ടി പടപ്പുറപ്പാടു നടത്തുന്നവരുണ്ടാകും. അവരുടെ ചോരയില്‍ നിന്ന് ആഡംബരസൌധങ്ങളെ അലങ്കരിച്ചെടുക്കുന്നവരുമുണ്ടാകും. ദുരന്തങ്ങളില്‍ അന്യനെ കൈപിടിച്ചു നെഞ്ചോടു ചേര്‍‌ക്കുന്നവരുണ്ടാകും.ഒരു പൂവുകൊഴിയുമ്പോള്‍ കൂടെ കരയുന്നവരും ഒരു പൂന്തോട്ടമാകെയും തീയിട്ടു നശിപ്പിക്കുന്നവരുമുണ്ടാകാം. വാസവദത്തമാരും ഉപഗുപ്തന്മാരുമുണ്ടാകും. ഈ ലോകത്ത് ഇപ്പോള്‍ നീ  എന്തൊക്കെ കേള്‍‌ക്കുന്നുവോ എന്തൊക്കെ അനുഭവിക്കുന്നുവോ അതൊക്കെ അതേപടി എന്റെ ലോകത്തും ആവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ടാകും. കാരണം ഇവയൊന്നുമില്ലാതെ അസുലഭമായ മനുഷ്യന്റെ മഹത്വം, ജീവിതത്തിന്റെ മഹത്വം നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞുവെന്ന് വരില്ല.
ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളവര്‍ മരിക്കാതിരിക്കുകയെങ്കിലും വേണ്ടേ ?”
നിന്റെ ചോദ്യം അസ്ഥാനത്താണ്.മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ മരിക്കാന്‍ വിട്ടിട്ട് യാതനകളും വേദനകളും അനുഭവിക്കാന്‍‌ വിട്ടിട്ട് എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവരെ മാത്രം എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയും ? അത്രത്തോളം സങ്കുചിതത്വം എന്നെ തീണ്ടുന്നില്ല . മറ്റൊരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മരണമാണ് മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തെ മഹത്തരമാക്കുന്നതെന്നു കൂടി ഞാന്‍ പറയും..

സൂഹൃത്ത് അഗാധമായ ഒരു മൌനത്തിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തി , ഞാനും.

Friday, October 13, 2017

#ദിനസരികള്‍‍ 184


കലാലയങ്ങളെ ഖലാലയങ്ങളാക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് ഗതിവേഗം പകര്‍ന്നുകൊണ്ട് വിദ്യാര്‍ത്ഥി സംഘടനകളെ കാമ്പസുകളില്‍ നിന്ന് പുറത്താക്കിയിരിക്കുകയാണ് കേരള ഹൈക്കോടതി. പൌരന്മാരുടെ അവകാശങ്ങളെ നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഇടപെടലുകള്‍ ഏറെയുണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇക്കാലങ്ങളില്‍ കോടതി കൂടി ജനാധിപത്യവിരുദ്ധമായി ചിന്തിക്കുകയും ഉത്തരവുകള്‍ നല്കുവാന്‍ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നതോടെ നിരന്തരമായ സമരങ്ങളിലൂടേയും സഹനങ്ങളിലൂടേയും ജനത നേടിയെടുത്ത അവകാശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുവാന്‍ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷമായ പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ തന്നെ ഉണ്ടാകേണ്ടത് അത്യാവശ്യമായിരിക്കുന്നു.  നിലവിലിരിക്കുന്ന സര്‍ക്കാറിന്റെ അഭിപ്രായം പോലും പരിഗണിക്കാതെ കവലച്ചട്ടമ്പികളെപ്പോലെ ഏകപക്ഷീയമായി ഉത്തരവുകള്‍ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന പ്രവണത , പക്ഷേ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആരോഗ്യകരമായ നിലനില്പിന് ഭൂഷണമല്ല. യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങളെ കാണാത്ത , ദൂരവ്യാപകപ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഈ വിധിക്കെതിരെ നാം പ്രതികരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
            പൊലീസിനെതിരെ കോടതി അലക്ഷ്യ നടപടിയുടെ ഭാഗമായി ഒരു കോളേജ് നല്കിയ പരാതിയിലാണ് കേരളത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ കാമ്പസുകളേയും ബാധിക്കുന്ന ഈ വിധി ചീഫ് ജസ്റ്റീസ് നവനീതപ്രസാദടങ്ങുന്ന ബഞ്ച് പുറപ്പെടുവിച്ചത്.സംഘടനാപ്രവര്‍ത്തനം നടത്തുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ പുറത്താക്കാനടക്കമുള്ള നടപടികള്‍ക്ക് മാനേജ് മെന്റിന് അനുവാദം നല്ക്കുന്ന കോടതിയുടെ വിധി ഭരണഘടനയുടെ മുഖത്തു നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നതായി.വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ പഠിക്കുവാനുള്ളതാണെന്നും അവിടെ രാഷ്ട്രീയം ആവശ്യമില്ലെന്നും രാഷ്ട്രീയം വേണമെന്നുള്ളവര്‍ക്ക് കോളേജിനു പുറത്തുപോകാമെന്നുമുള്ള കോടതിയുടെ കല്പന അനുചിതവും സാമൂഹ്യബോധമില്ലാത്തതുമാണെന്നു പറയാതെ വയ്യ. കാമ്പസുകളില്‍ നടക്കുന്ന അരാഷ്ട്രീയ പ്രവണതകള്‍ , മാനേജുമെന്റുകളുടെ തോന്ന്യവാസങ്ങള്‍ , മദ്യമയക്കുമരുന്നു മാഫിയകളുടെ വിളയാടങ്ങള്‍ എന്നിവക്കൊക്കെ ഈ വിധി വളം വെച്ചുകൊടുക്കുന്നതാകും. കാമ്പസുകളില്‍ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാനാളില്ലെന്നു വന്നാല്‍ എന്തും ചെയ്യാന്‍ മടിക്കാത്ത മാനേജുമെന്റുകളാണ് ഇവിടെയുള്ളതെന്നത് കോടതി സൌകര്യപൂര്‍വ്വം മറന്നുവോ ? ഇടിമുറികളടക്കമുള്ള പീഢനസംവിധാനങ്ങളുമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന കോളേജുകള്‍ കുട്ടികളെ മര്‍ദ്ദിച്ചു കൊല്ലാന്‍ പോലും ധൈര്യം കാട്ടിയത് കോടതിക്കറിയില്ലേ? സംഘടനാ പ്രവര്‍ത്തനം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന സാമൂഹ്യബോധം പൌരബോധമുള്ള നല്ല ജനതയെ സൃഷ്ടിക്കാനേ ഉപകരിക്കൂ എന്നു കോടതി കാണാതിരുന്നത് ദൌര്‍ഭാഗ്യകരമായിപ്പോയി.
ഈ വിധി പ്രസ്ഥാവിക്കുമ്പോള്‍ കോടതി കാല്‍ കുത്തി നിന്ന ബോധം എന്തായിരിക്കും ? കോളേജുകള്‍ പഠിക്കാനുള്ളവര്‍ക്കുള്ളതാണെന്നു പറയുമ്പോള്‍ എന്തായിരിക്കും കോടതി ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക? പറമ്പു കിളയ്ക്കുന്നവര്‍ കിളച്ചാല്‍ മതി. പാറ പൊട്ടിക്കുന്നവര്‍ അപ്പണിയെടുത്താല്‍ മതി.വിമാനം പറത്തുന്നവര്‍ പറത്തിയാല്‍ മതി.എഴുതുന്നവന്‍ എഴുതിയാല്‍ മതി. ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥനായാല്‍ മതി.വക്കീല്‍ വക്കീല്‍പ്പണി എടുത്താല്‍ മതി.പൂജാരി പൂജാരി ആയാല്‍ മതി. ദളിതന്‍ ദളിതനായാല്‍ മതി.കൊല്ലന്‍ കൊല്ലപ്പണി എടുത്താല്‍ മതി.വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ പഠിച്ചാല്‍ മതി എന്നു പറയാന്‍ കോടതിക്കെന്താണവകാശം? നാളെ ഇതേ ന്യായം പറഞ്ഞ് ആശുപത്രികള്‍ കോടതിയെ സമീപിച്ചാല്‍ നഴ്സുമാരുടെ സമരം നിരോധിക്കുമോ? സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാരുടെ സമരം നിരോധിക്കുമോ? മറ്റു തൊഴിലാളി സംഘടനകളുടെ സമരം നിരോധിക്കുമോ? കിളക്കുന്നവര്‍ കിളച്ചാല്‍ മതി,  അതിനപ്പുറമുള്ള കാര്യങ്ങളിലൊന്നും ഇടപെടേണ്ടതില്ല എന്നു പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ  വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ പഠിച്ചാല്‍ മതിയെന്നും പറയുമ്പോള്‍ അതാണ് ശരിയെന്ന് നാം തലകുലുക്കി സമ്മതിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ നമ്മുടെ ജനാധിപത്യബോധ്യങ്ങളെ തിരുത്തുവാന്‍‌ സമയമായി എന്നാണര്‍ത്ഥം.

ജനതയുടെ അവകാശങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി , പൌരന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി മറ്റാരാണ് സമരം ചെയ്യാണുണ്ടാവുക ? അതാതുരംഗത്തുള്ളവര്‍ അതാതു പണികളെടുത്താല്‍ മതിയെന്ന കല്പനയുടെ മാനദണ്ഡം എന്താണ് ? പൊതുവായ സാമൂഹികാവകാശങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി എങ്ങനെയാണ് ഇനിയും മുന്നിട്ടിറങ്ങുക ? വക്കീല്‍പ്പണി മാത്രമെടുത്തിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്ത്യക്ക് മഹാത്മാഗാന്ധിയെ കിട്ടുകയില്ലായിരുന്നെന്നെങ്കിലും നമ്മുടെ കോടതികള്‍ ഓര്‍ക്കാതെ പോയത് കഷ്ടമാണ്.വിദ്യാഭ്യാസത്തിനൊപ്പം രാഷ്ട്രീയപ്രവര്‍ത്തനവും അഭ്യസിക്കേണ്ടത് ഭരണഘടനയുടെ നിലനില്പിനുതന്നെ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.നല്ല രാഷ്ട്രീയബോധമുള്ള ജനതക്കുമാത്രമേ നമ്മുടെ ഭരണഘടനയുടെ അന്തസ്സ് ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടാകൂ.അതുകൊണ്ട് ജനാധിപത്യത്തിന് ശക്തിപകരുന്ന ഒന്നാണ് കലാലയരാഷ്ട്രീയമെന്ന തിരിച്ചറിവ് കോടതികള്‍ക്ക് ഉണ്ടാകണം.അങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നില്ലെങ്കില്‍ കോടതികളുടെ ഇടപെടലുകളെ മറികടക്കാനാവശ്യമായ നിയമനിര്‍മ്മാണം നടത്താന്‍ ഗവണ്‍മെന്റുകള്‍ തയ്യാറാകുകതന്നെ വേണം.

Thursday, October 12, 2017

#ദിനസരികള്‍ 183


കുതന്ത്രങ്ങളുടെ തമ്പുരാനായ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിക്ക് കാലം കരുതിവെച്ച കുരുക്കാണ് സോളാര്‍ കമ്മീഷന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടും തുടര്‍ന്നുണ്ടാകുന്ന നടപടികളും എന്ന കാര്യത്തില്‍ കേരളത്തിലെ ചിന്തിക്കുന്ന ജനതക്ക് സംശയമില്ല.ഒരു മിനിട്ടില്‍ അറുപതു് ഒപ്പുകള്‍ ഇട്ടിരുന്ന അസാമാന്യനായിരുന്ന ശ്രീ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയുടെ വീരസാഹസികകൃത്യങ്ങള്‍ പാടിനടക്കുന്ന ഭക്തശിരോമണികള്‍ ഇപ്പോഴുമുണ്ടാകാം. എന്നാല്‍ അദ്ദേഹം തനിക്കു ചുറ്റുമായി പണിതുയര്‍ത്തിയിരുന്ന നുണകളുടെ പെരും കോട്ടകളാകെ തകര്‍ന്നു വീണിരിക്കുന്നു എന്നവര്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. അദ്ദേഹം എടുത്തണിഞ്ഞിരുന്ന മുഖം മൂടി വലിച്ചു മാറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. രാജാവ് നഗ്നനാണ് എന്ന് ഒരു കുട്ടിമാത്രമല്ല , ലോകമാകെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി നുണപരിശോധനക്കു തയ്യാറാകാതിരിക്കുകയും സരിത എസ് നായര്‍ തയ്യാറാകുകയും ചെയ്തതോടെ കാര്യങ്ങള്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കു വ്യക്തമായതാണ്. ഈ മുന്‍മുഖ്യന്റെ നിലപാടുകളിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങള്‍ ഒരു കുറിപ്പില്‍ ഒതുക്കാനാവാത്തതാണ്.
            സരിതയെ അറിയാമായിരുന്നോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് അറിയാം എന്നു സത്യസന്ധമായി ഉത്തരം പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിക്ക് ഒരല്പം വിശ്വാസ്യത കൂടുതല്‍ കിട്ടിയേനെ. എന്നാല്‍ അദ്ദേഹം ആദ്യം പറഞ്ഞത് അറിയില്ല എന്നായിരുന്നു.അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാതില്‍ സരിത സ്വകാര്യം പറയുന്ന ചിത്രങ്ങളുമായി മാധ്യമങ്ങള്‍ വന്നപ്പോള്‍ കടപ്ലാമറ്റത്തെ പരിപാടിയില്‍ വെച്ച് സരിതയെ കണ്ടിരുന്നു എന്നും അങ്ങനെ ആരൊക്കെ വരുന്നു അതൊന്നും ഓര്‍ത്തിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്നുമായിരുന്നു ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയുടെ പ്രതികരണം.എന്നാല്‍ സോളാര്‍ കമ്മീഷന്റെ മുമ്പാകെ എത്തുമ്പോള്‍ കുറഞ്ഞത് മൂന്നുതവണയെങ്കിലും താന്‍ സരിതയെ കണ്ടുവെന്ന് ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി സമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്. സരിതയെയെന്നല്ല ആരേയും മുഖ്യമന്ത്രി എന്ന നിലയില്‍ അദ്ദേഹത്തിനു കാണാം. അതില്‍ അസ്വാഭാവികതയൊന്നുമില്ല. എന്നാല്‍ കണ്ടില്ല എന്ന് അസന്നിഗ്ദമായി പറയുകയും അതിനെതിരെയുള്ള തെളിവുകള്‍ പുറത്തുവരികയും ചെയ്തതോടെ കേരള ജനത ഉമ്മന്‍‌ ചാണ്ടിയെ സംശയത്തിന്റെ നിഴലില്‍ നിര്‍ത്താന്‍ തുടങ്ങി.പിന്നീടങ്ങോട്ട് സോളാര്‍ കേസിലേക്ക് വന്നു വീഴുന്ന യു ഡി എഫ് നേതൃത്വത്തിലെ ഉന്നതന്മാരെ കണ്ട് കേരളം നടുങ്ങി.
            സമകാലികലോകം കണ്ട ഏറ്റവും ഉജ്ജ്വലമായ ഒരു സമരത്തിലൂടെ എല്‍ ഡി എഫിന് ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയെക്കൊണ്ട് ജുഡീഷ്യല്‍ അന്വേഷണം നടത്തിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞു.ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി തന്നെ നിയമിച്ച ജസ്റ്റീസ് ശിവരാജന്‍ കമ്മീഷന്‍ മാനഭംഗം , അഴിമതി , അധികാര ദുര്‍വിനിയോഗം എന്നീ കുറ്റങ്ങളില്‍ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിക്കെതിരെ കേസെടുത്ത് അന്വേഷണം നടത്തുവാന്‍ നിര്‍‌ദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.അതോടൊപ്പം തിരുവഞ്ചൂര്‍ രാധാകൃഷ്ണനും ആര്യാടന്‍ മുഹമ്മദും ജോസ് കെ മാണിയും അടുര്‍ പ്രകാശും കെ സി വേണുഗോപാലും പി സി വിഷ്ണുനാഥുമടക്കമുള്ള യു ഡി എഫ് നേതാക്കന്മാരും വിവിധ കുറ്റങ്ങളില്‍ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയുടെ കൂട്ടുപ്രതികളാണ്.ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയുടെ വിശ്വസ്തനായ തമ്പാനൂര്‍ രവി നടത്തിയ ഫോണ്‍ സംഭാഷണമടക്കമുള്ള രേഖകള്‍ പുറത്തുവന്നിട്ടുമുണ്ട്. ഈ കേസില്‍ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയുടെ ഓരോ നിലപാടിനു ചുറ്റും പുകമറകളുണ്ട് എന്ന കാര്യം വ്യക്തമാണ്.പാറ്റൂര്‍ ഭൂമിയിടപാടില്‍ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിക്കെതിരെ ഗൂഢാലോചനക്കുറ്റം ചുമത്തിയിരിക്കുന്നത് ഈ മേഖലയില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവുകള്‍ക്കുള്ള അംഗീകാരമാകട്ടെ !
            ഈ കേസുകളെക്കുറിച്ച് എതിര്‍പ്പുള്ളവരുടെ വാദമുഖങ്ങള്‍കൂടി പരിശോധിച്ചുനോക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും. യു ഡി എഫ് നേതാക്കളുടെ അവസരവാദമുഖത്തിന് ഉദാഹരണമാകും നിലവാരമില്ലാത്ത പകപോക്കലെന്നാണ് ഒരു വാദം. ഇവിടെ എങ്ങനെയാണ് പകപോക്കല്‍  നടത്തുന്നത്? കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയല്ലെന്നും കമ്മീഷന്‍ തെറ്റായ റിപ്പോര്‍ട്ടാണ് തയ്യാറാക്കിയിരിക്കുന്നതെന്നും ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിക്കും കൂട്ടര്‍ക്കും ജനങ്ങളെ ബോധിപ്പിക്കാനുള്ള സുവര്‍ണ അവസരമാണ് കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. കമ്മീഷനെതിരേയും സര്‍ക്കാരിനെതിരേയും അവര്‍ കോടതിയെ സമീപിക്കട്ടെ. ജനാധിപത്യത്തിലും കോടതിയിലും വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ ചെയ്യേണ്ടത് അതാണല്ലോ.അല്ലാതെ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിതന്നെ നിയോഗിച്ച കമ്മീഷന്റെ കണ്ടെത്തലുകളെ എങ്ങനെയാണ് ഒരു ജനകീയ സര്‍ക്കാര്‍ അവഗണിക്കുക? അന്വേഷണം നടക്കുകതന്നെ വേണം. ആരോപണങ്ങളില്‍ സത്യമില്ലെങ്കില്‍പ്പിന്നെ ആരെയാണ് ഭയക്കേണ്ടത് ?
            മറ്റൊന്ന് സരിതയെപ്പോലെയുള്ള എന്ന തുടങ്ങുന്ന യു ഡി എഫ് സംഘത്തിന്റെ പ്രയോഗമാണ്. സരിതയെ വിശ്വാസ്യതയില്ലാത്തവളാക്കാനും ദുര്‍നടപ്പുകാരിയാക്കിമാറ്റുവാനുമുള്ള ഒരു രഹസ്യ അജണ്ട ഇതിനുപിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ട്.സരിതയെ അപഹാസ്യയാക്കിക്കൊണ്ട് ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയെ വെള്ള പൂശാനുള്ള ശ്രമം നടപ്പാകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. ചെവിയില്‍‌ സ്വകാര്യം പറയാനും , സരിതയുമായി അടച്ചിട്ട മുറിയില്‍ കുടുംബകാര്യം സംസാരിക്കുവാനുമൊക്കെ ഉമ്മന്‍‌ ചാണ്ടിക്ക് കഴിഞ്ഞത് കേരളം കണ്ടതാണ്. അപ്പോഴൊന്നും സരിതയെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെയായിരുന്നില്ല പറഞ്ഞിരുന്നത്. സോളാര്‍ കേസ് പുറത്തു വന്നതോടെ ആ സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച് അപവാദം പറയാനും പ്രചരിപ്പിക്കാനും ആളുകളുണ്ടാതില്‍ അത്ഭുതമില്ല.സ്ത്രീയെ പിഴച്ചവളാക്കുന്നത് വീരത്വവും പിഴപ്പിച്ചതിനു ശേഷം പഴിക്കുന്നത് ആഡ്യത്തവുമായി കരുതിവരുന്നവരില്‍ നിന്ന് മറ്റെന്തു പ്രതീക്ഷിക്കാനാണ്? കാര്യം സാധിപ്പിച്ചുകൊടുക്കാമെന്നു പറഞ്ഞ് വിശ്വസിപ്പിച്ചാണ് അവരെ ചൂഷണം ചെയ്തിരിക്കുന്നതെന്ന കാര്യം പോലും നാം സൌകര്യപൂര്‍വ്വം മറക്കുന്നു. അതിന് അവള്‍ തയ്യാറായിട്ടല്ലേ എന്നാണ് മറുചോദ്യം. ഒരുവള്‍ തയ്യാറായാല്‍ പോലും ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയടക്കമുള്ള പരിണതപ്രജ്ഞരായ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വം ആ വലിയിലേക്ക് ആകര്‍ഷിക്കപ്പെടാമോ എന്ന ചോദ്യത്തിനാണ് ധാര്‍മികത കൂടുതല്‍ എന്നു കേരളം കരുതുന്നു.
            റിപ്പോര്‍ട്ട് നിയമസഭയില്‍ വെക്കാത്തതിനെക്കുറിച്ചും ആക്ഷേപമുയര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്.ജൂഡീഷ്യല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ലഭിച്ചാല്‍ പ്രസ്തുത റിപ്പോര്‍ട്ടിന്മേല്‍ എടുത്ത നടപടികള്‍ സഹിതം നിയമസഭയില്‍ വെച്ചാല്‍ മതി എന്നാണ് ചട്ടം. ഇത്രയും കോളിളക്കമുണ്ടാക്കിയ ഒരു കേസില്‍ ആവശ്യമായ നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കുക എന്നത് സര്‍‌ക്കാറുകളുടെ ജനാധിപത്യപരമായ ബാധ്യതയാണ് എന്ന കാര്യം നാം വിസ്മരിക്കാതിരിക്കുക.ബി ജെ പിക്ക് ഗുണമാകുന്നു എന്നാണ് മറ്റൊരു നിരീക്ഷണം. ബി ജെപിയുടെ വര്‍ഗ്ഗീയ അജണ്ടക്കെതിരെ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത നിലപാടുകളും സമരങ്ങളും സ്വീകരിക്കാന്‍ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധമാണ് എന്നതുപോലെ തന്നെ അധികാരം ദുര്‍വിനിയോഗം ചെയ്ത് കീശവീര്‍പ്പിക്കുവാനും സ്ത്രീയെ ലൈംഗികമായി ഉപയോഗിക്കുവാനും മടികാണിക്കാത്തവരെ നിയമത്തിന്റെ മുന്നില്‍ കൊണ്ടുവരിക എന്നതും ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ കടമയാണ്.

            എന്തായാലും ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതം കലര്‍പ്പില്ലാത്തതാണ് എന്നു കരുതരുത്. ടി എച്ച് മുസ്തഫയുടെ പാമോലിന്‍ കേസിലെ പ്രതികരണം , കരുണാകരനെതിരെ പിന്നീട് വെറും ചാരക്കേസായി മാറിയ ഐ എസ് ആര്‍  ഒ കേസില്‍ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി നടത്തിയ നീക്കങ്ങള്‍ , ആന്റണിയെ കെട്ടുകെട്ടിക്കാന്‍ നടത്തിയ ഉപജാപങ്ങള്‍ , മാണിയെ കൂടെ നിറുത്താന്‍ കളിച്ച കളികള്‍ ഇങ്ങനെ എത്രയോ നീക്കങ്ങളുണ്ട് ഉമ്മന്‍‌ ചാണ്ടിയുടെ അക്കൌണ്ടിലെന്ന് ചരിത്രം തിരയുന്നവര്‍ക്ക് അറിയാം.പല നാള്‍ കള്ളന്‍ ഒരു നാള്‍ പിടിക്കപ്പെടുന്നത് കാലം മുന്‍കൈയ്യെടുത്ത് ചെയ്യുന്ന പ്രതികാരമായിരിക്കാം.

Wednesday, October 11, 2017

#ദിനസരികള്‍ 182


അതിരുകള്‍ സങ്കല്പിക്കാന്‍ പോലുമാകാത്ത അനന്തവിസ്തൃതമായ ഈ  മഹാപ്രപഞ്ചത്തില്‍ മനുഷ്യനെന്ന നിലയില്‍ നാം തനിച്ചാണോ?  ആകാശവിതാനങ്ങളിലെ ഏതെങ്കിലും തേജോഗോളങ്ങളില്‍ മനുഷ്യതുല്യമായ ജീവിതം പുലര്‍ത്തുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും ജീവിവര്‍ഗ്ഗങ്ങളുണ്ടോ ? അല്ലെങ്കില്‍ എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും ഉപഗ്രഹങ്ങളുമൊക്കെയായി വിരാജിക്കുന്ന ഈ മഹാപ്രപഞ്ചത്തില്‍ നമ്മുടെ ഈ നീലജലഗോളമൊഴിച്ച് ബാക്കിയെല്ലാം അപാരമായ തരിശാണോ? ഇതരഗോളങ്ങളില്‍ ജീവനുണ്ടോ എന്നന്വേഷിക്കുന്ന എത്രയോ പഠനങ്ങള്‍ നാം നടത്തി. എത്രയോ യാത്രകള്‍ ബാഹ്യാകാശങ്ങളിലേക്ക് നാം നടത്തി. ഭൂമിക്ക് പുറത്ത് മറ്റേതെങ്കിലും സ്ഥലികളില്‍ ജീവനുണ്ടെന്നുള്ളതിന് ഒരു തെളിവും നമുക്കിതുവരെ ലഭിച്ചിട്ടില്ലയെന്നത് ഭൂമിയൊഴിച്ച് മറ്റിടങ്ങളിലൊന്നിലും ജീവനില്ല എന്ന നിഗമനത്തിലേക്കാണോ നമ്മെ നയിക്കുക?
            ഈ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ നാം തനിച്ചോ എന്ന ചോദ്യമുന്നയിക്കുന്നത് ഡോക്ടര്‍ ഹമീദ് ഖാനാണ്.പ്രസിദ്ധനായ പ്രഭാഷകനും ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇതേ പേരിലുള്ള പുസ്തകം ഡി സി ബുക്സ് മലയാളത്തിലാക്കി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.പ്രസ്തുത പുസ്തകത്തിലെ ഒരു ലേഖനമാണ് പ്രപഞ്ചത്തില്‍ ഇതര ജീവികളുണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കുന്നത്.ജീവന്റെ സാന്നിധ്യമുണ്ടോയെന്ന് അന്വേഷിക്കേണ്ടത് ജീവനുണ്ടാകാനിടയുള്ള സാഹചര്യങ്ങള്‍ നിലനില്ക്കന്നുവെന്ന് നാം കരുതുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലാണ്.നാം കണ്ടെത്തിയ അന്യസൌരയുഥങ്ങളില്‍ ഭൂമിക്ക് സമാനമായ ഗ്രഹങ്ങളുണ്ട്.അവിടെ ജീവന്‍ കുരുക്കുന്നതിനാവശ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളുണ്ടോയെന്നാണ് അറിയേണ്ടത്.എന്നുമാത്രവുമല്ല ഉത്തരം കണ്ടെത്തേണ്ടതായ ഒരു പിടി ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്. ശ്രീ ഹമീദ് ഖാന്‍ എഴുതുന്നു ഈ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ നമ്മുടെ സ്ഥാനം എന്താണ്? പ്രപഞ്ചത്തിലെ ജീവികള്‍ സാധാരണമോ മറിച്ചോ ?പറക്കുംതളികകള്‍ എന്നാലെന്ത് ? അവ മറ്റുലോകങ്ങളില്‍ നിന്നു വന്നവയാണോ? സൌരയുഥത്തില്‍തന്നെ വ്യാഴത്തിലോ മറ്റോ ജീവനുണ്ടോ ? ബുദ്ധിശക്തിയുള്ള ജീവനുകളെത്തേടി നാം എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടത്?അത്തരം ജീവികള്‍ നിലവിലുണ്ടെന്ന് നാം കരുതുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനമെന്ത് ?നമ്മുടെ റേഡിയോ സിഗ്നലുകള്‍ മറ്റേതെങ്കിലും ഗോളത്തിലിരുന്ന് ശ്രവിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ? അന്യഗോളജീവികള്‍ നമ്മോട് എന്തെങ്കിലും പറയുന്നുണ്ടോ ?” ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങള്‍ നിരവധിയാണ്. അസന്നിഗ്ദമായ ഒരുത്തരവും നമ്മുടെ മുന്നിലില്ല. ഊഹാപോഹങ്ങളുടെ പുകമറ ധാരാളമായുണ്ടുതാനും. ഇത്തരം സന്നിഗ്ദഘട്ടത്തില്‍    അനന്തമജ്ഞാതമവര്‍ണനീയം ഈലോകഗോളം തിരിയുന്ന മാര്‍ഗ്ഗം
അതിങ്കലെങ്ങാണ്ടൊരിടത്തിരുന്നു നോക്കുന്ന മര്‍ത്യന്‍ കഥയെന്തു കണ്ടു എന്നു പറഞ്ഞ നമ്മുടെ കവിയെ മുറുകെ പിടിക്കുകയല്ലാതെ നമുക്കെന്തു വഴി?

           

            

Tuesday, October 10, 2017

#ദിനസരികള്‍ 181


മലയാള സിനിമഗാനങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഇതുവരെ നമുക്കു ലഭിച്ച ഏറ്റവും സുന്ദരമായ വരികളേതാണ് എന്നു ചോദിച്ചാല്‍‌ എന്തുത്തരം പറയും? ഒരു നിമിഷത്തെ അന്ധാളിപ്പ് ഉറപ്പ്. ആ സമയം കൊണ്ട് എത്രയോ ഗാനങ്ങള്‍ മനസ്സിലേക്ക് അലയടിച്ചെത്തും. മനുഷ്യന്‍ തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവരുന്ന  ഓരോ വികാരങ്ങളേയും ജ്വലിപ്പിച്ചുണര്‍ത്തുന്ന എത്രയോ വരികള്‍ നാം കേട്ടിട്ടുണ്ട്? അവയില്‍ ഏറിയ പങ്കും നമുക്ക് പ്രിയംതന്നെ. എങ്കിലും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒന്ന് ഏത് എന്ന ചോദ്യത്തോട് എങ്ങനെ പ്രതകരിക്കും?രാജശാസനയനുസരിച്ച് രാമായണത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ശ്ലോകം തേടിയിറങ്ങിയ വരരുചി, രാമം ദശരഥം വിദ്ധി എന്നു തുടങ്ങുന്ന നാലുവരികള്‍ കണ്ടെത്തിയ പോലെ ഒരു അന്വേഷണം അത്യാവശ്യമാണെന്ന് തോന്നി.
            എങ്ങനെയാണ് പ്രിയപ്പെട്ടത് നാം കണ്ടെത്തുക? അല്ലെങ്കില്‍ പ്രിയം എന്നു പറയുന്നത് എന്താണ്? ഓരോരോ സാഹചര്യങ്ങളും വ്യത്യസ്തമായ പ്രിയങ്ങളാണ് നമ്മളെ ഭരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു സമയത്തെ പ്രിയം മറ്റൊരു സമയത്ത് അപ്രിയമായിരിക്കാം.ഒരിഷ്ടം മറ്റൊരിഷ്ടത്തിന് വഴിമാറിയേക്കാം. കൃഷ്ണതുളസിപ്പൂവുകള്‍ ചൂടിയൊരശ്രുകുടീരം ഞാന്‍ എന്ന പാട്ട് കാലാതിവര്‍ത്തിയാണെങ്കിലും സാഹചര്യമനുസരിച്ച് കേള്‍ക്കാനുള്ള ഇമ്പത്തിലും വ്യത്യാസങ്ങള്‍ വരുത്തും.അതുകൊണ്ട് സ്ഥിരമായ ഇഷ്ടം എന്ന സങ്കല്പത്തിന് വലിയ പ്രസക്തിയില്ലെന്നു തന്നെ പറയണം.പിന്നെ നമ്മുടെ ചില കവികള്‍ സങ്കല്പിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ കല്പാന്തകാലത്തോളം ഒരേ പ്രണയച്ചൂട് പേറുന്ന പ്രണയിനികള്‍ എന്നതൊക്കെ വെറും കല്പനകള്‍ മാത്രം.തൊങ്ങലുകള്‍ ചേര്‍ത്ത് പാടിപ്പുകഴ്ത്താനുള്ള അത്തരം പാഴ്ശ്രമങ്ങളോട് , പക്ഷേ നമുക്കും ഐക്യദാര്‍ഡ്യം പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടിവരുന്നത് ഗതികേട് എന്നേ പറയേണ്ടു

            വീണ്ടും ചോദ്യത്തിലേക്ക്. അങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത് എന്ന വിശേഷണത്തെ ഒഴിവാക്കി എത്ര കേട്ടാലും മടുക്കാത്തത് എന്ന ജനുസ്സിലേക്ക് മാറ്റിയാല്‍ ഉത്തരത്തിലേക്ക് വന്നു കയറാന്‍ എത്രയോ പാട്ടുകള്‍ വരി നില്ക്കുന്നുണ്ട്.അവയില്‍ ഏറ്റവും ആദ്യം മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നവ ചന്ദ്രകളഭം ചാര്‍ത്തിയുറങ്ങും തീരം, ആയിരം പാദസരങ്ങള്‍ കിലുങ്ങി ആലുവാപ്പുഴ പിന്നേയുമൊഴുകി , രാജശില്പീ നീയെനിക്കൊരു , ചക്രവര്‍ത്തിനീ നിനക്കു ഞാനെന്റെ , പ്രാണസഖി ഞാന്വെറുമൊരു പാമരനാം പാട്ടുകാരന്‍ , അരികില്‍ നീയുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ , നക്ഷത്ര ദീപങ്ങള്‍ തിളങ്ങി , കാട്ടിലെ പാഴ്മുളം തണ്ടില്‍ നിന്നും , യവനസുന്ദരീ സ്വീകരിക്കുകീ , ആരേയും ഭാവഗായകനാക്കും , ദുഖമേ നിനക്കു പുലര്‍കാലവന്ദനം തുടങ്ങി എത്രയെത്ര പാട്ടുകള്‍.ഏതാണ് അപ്രിയം എന്ന് തിരിച്ചെടുക്കുകയായിരിക്കും എളുപ്പം എന്നു തോന്നുന്നു.അതുകൊണ്ടു , ചോദ്യം ഉന്നയിച്ച പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തേ , എന്റെ ഇഷ്ടം ഒന്നില്‍ മാത്രമായി ഒതുങ്ങുന്നില്ല. പ്രിയപ്പെട്ട ഒരുപാട് ഇഷ്ടങ്ങള്‍ എനിക്കുണ്ട്.തുല്യപദവികളില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്ന ആ ഇഷ്ടങ്ങളിലെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളുണ്ടാക്കാന്‍ ഞാനിഷ്ടപ്പെടാത്തതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ചോദ്യം അസാധുവായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

Monday, October 9, 2017

#ദിനസരികള്‍ 180


ദളിതരെ ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ പൂജ ചെയ്യാനനുവദിച്ചുകൊണ്ട് ലോകത്തിന്റെ മുമ്പില്‍ കേരളം ഒരു പുതിയ മാതൃക കൂടി കാഴ്ചവെച്ചിരിക്കുന്നു. പാരമ്പര്യമായി സിദ്ധിച്ച പൂണുനൂലിന്റെ പിന്‍ബലത്താല്‍ അബ്രാഹ്മണരെ അകറ്റി നിറുത്തിയിരുന്നവര്‍ക്ക് ഇന്നവരെ സ്വീകരിച്ചിരുത്തേണ്ടിവന്നു.മാതൃഭൂമിയുടെ ഇന്നത്തെ (10-10-17) മുഖപ്രസംഗത്തില്‍ ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരിക്കുന്നു ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ ശിവപ്രതിഷ്ഠയും അവർണരുടെ ക്ഷേത്രപ്രവേശനവും നടന്ന തിരുവിതാംകൂറിൽനിന്ന്‌ വെളിച്ചത്തിന്റെ മറ്റൊരുവാർത്തകൂടി വരുന്നു-തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിനു  കീഴിലുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ 36 അബ്രാഹ്മണരായ ശാന്തിക്കാർക്കു നിയമനം. 1936-ൽ തിരുവിതാംകൂറിലെ രാജഭരണകൂടം നടത്തിയ ക്ഷേത്ര പ്രവേശനവിളംബരത്തിനു സമാനമാണ്‌ ജനാധിപത്യസർക്കാരിന്റെ ഈ നടപടി. കേരളത്തിന്റെ  സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിലെ മറ്റൊരു വെള്ളിരേഖ
            ബ്രാഹ്മണ്യത്തോടുള്ള വിധേയത്വത്തിന് അവസാനമായിരിക്കുന്നു. ഇരുപത്തി രണ്ടു വയസ്സുള്ള പുലയ സമുദായത്തില്‍ ജനിച്ച യദുകൃഷ്ണ ഉള്‍‌പ്പെടെയുള്ള മുപ്പത്തിയാറു പേരെയാണ് ദേവസ്വം റിക്രൂട്ട് മെന്റ് ബോര്‍ഡ് വിവിധ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ശാന്തിക്കാരായി നിയമിച്ചത്.തിരുവല്ല വളഞ്ഞവട്ടം മണപ്പുറം ശിവക്ഷേത്രത്തില്‍ ജോലിക്കെത്തിയ യദുകൃഷ്ണക്ക് വിശ്വാസികള്‍  ഒരുക്കിയത് വന്‍സ്വീകരണമാണ്. ജനമസ്സുകളില്‍ ഈ തീരുമാനത്തിനോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണ് സ്വീകരണത്തിനായി എത്തിച്ചേര്‍ന്ന ജനക്കൂട്ടം.ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില്‍ പ്രത്യേകിച്ചും ഹിന്ദുത്വ അജന്‍ഡ വെച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സംഘപരിവാരപ്പാര്‍ട്ടികള്‍ ഭരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ കിണറ്റില്‍ നിന്നും കുടിക്കാന്‍ വെള്ളമെടുത്തു എന്നതിന്റെ പേരില്‍ ദളിതരെ ആക്രമിച്ചുകൊല്ലുന്ന സാഹചര്യം നിലനില്ക്കുമ്പോഴാണ് കേരളത്തില്‍ നിന്ന് മാറ്റത്തിന്റെ ശംഖൊലി മുഴങ്ങുന്നതെന്നത് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്.ദളിതര്‍ക്കും ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ പ്രവേശിക്കുവാനും പൂജ നടത്തുവാനും അവകാശം നല്കുന്ന തീരുമാനത്തിന് രാഷ്ട്രീയമായും വളരെയേറെ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. വേദാധികാരവും പൂജാധികാരവും ഒരു ജാതിയുടെമാത്രം കുത്തകയല്ലെന്ന്‌ എത്രയോ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പാണ്‌ ചട്ടമ്പിസ്വാമികൾ പറഞ്ഞത്‌. കാലംകഴിഞ്ഞിട്ടും ഹിന്ദുധർമത്തിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ദേവപൂജയിലും ജാതിക്കോയ്മ നിലനിൽക്കുന്നത്‌  ദുഃഖകരമാണ്‌.
അന്തണനെച്ചമച്ചുള്ളൊരു കൈയല്ലോ
ഹന്ത നിർമിച്ചു ചെറുമനേയും
ബാഹുവീര്യങ്ങളും ബുദ്ധിപ്രഭകളും
സ്നേഹമൊലിക്കുമുറവകളും
ആഹന്തയെത്ര വിഫലമാക്കിത്തീർത്തു
നീ ഹിന്ദുധർമമേ, ജാതിമൂലം ! “ എന്ന് മാതൃഭൂമി എഴുതുന്നത് കൃത്യമായ നിരീക്ഷണമാണ്.
സമൂഹത്തിലാകമാനം മാറ്റത്തിന്റെ കേളികൊട്ട് ഉയരുമ്പോഴും നമ്മുടെ ഇടയില്‍ സുരേഷ് ഗോപിമാര്‍ നിലനില്ക്കുന്നു എന്ന വേദനിപ്പിക്കുന്ന വസ്തുത നാം കാണാതെ പോകരുത്. മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായി കാണുകയും സമീപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മൂല്യബോധങ്ങളല്ല അവരെ നയിക്കുന്നത്. മനുഷ്യരെ ജാതീയമായി വേര്‍തിരിച്ചു കൊണ്ട് ഉച്ച നീചത്വങ്ങള്‍ ആരോപിക്കുന്ന സുരേഷ് ഗോപിയെപ്പോലെയുള്ളവരെ കേരളം കരുതലോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം. അല്ലെങ്കില്‍ ഇതുവരെ നാം നേടിയെടുത്ത മാനവിക മൂല്യങ്ങളെയാകമാനം അത്തരക്കാര്‍ അട്ടിമറിക്കും.