#ദിനസരികള് 129
നാവുകളരിഞ്ഞ് കെട്ടിത്തൂക്കിയിടപ്പെട്ട ഇരുണ്ട കാലത്തെക്കുറിച്ച് സച്ചിദാനന്ദന് നാവുമരം എന്നൊരു കവിത എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. പാടാനും പറയാനും വിലക്കുകളുണ്ടായിരുന്ന അക്കാലത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയത് അടിയന്തിരാവസ്ഥ എന്ന പേരിലായിരുന്നു. ഒരമ്മയും മകനും ആസേതുഹിമാചലം , തങ്ങളുടെ അധികാരത്തെ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കാന് വ്യഗ്രതപ്പെട്ടപ്പോള് പ്രതിഷേധങ്ങളുടേയും പ്രതിരോധങ്ങളുടേയും രൂപത്തില് നമ്മുടെ സാംസ്കാരിക ലോകം ജനാധിപത്യത്തിനുവേണ്ടി കോട്ടകള് കെട്ടി.അടക്കിഭരണം അനുവദിക്കില്ല എന്ന നിലപാടിന് പകരം ജീവന് പോലും ബലികഴിക്കേണ്ടി വന്ന സന്ദര്ഭങ്ങളുണ്ടായി. പരാജയപ്പെടാന് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നേരവകാശികളായ സാംസ്കാരിനായകന്മാര്ക്ക് മനസ്സുണ്ടായിരുന്നില്ല.നാവടക്കാനും അടങ്ങാത്തവയെ അരിഞ്ഞെടുക്കാനുമുള്ള കല്പനകളെ അവര് വെല്ലുവിളിച്ചു. നോക്കുക. നാട്ടമ്മ നല്ല തേവി നാവെല്ലാമരിഞ്ഞ നാളില് നാവിലൊന്നു മുളപൊട്ടി നാളുതോറും നീണ്ടു വന്നു നാറാണക്കല്ലില് നിന്നും നാരായ വേരു പൊട്ടി – നാടിന്റെ നട്ടെല്ലായി നാവു മരം മുളച്ചത് അങ്ങനെയായിരുന്നു.അറുത്തെടുക്കാന് ശ്രമിക്കവേ ആയിരം നാവിലകളുമായി മരം പൂര്വ്വാധികം ശക്തിനേടുകയും നല്ല തേവിയെ വെല്ലുവ...