#ദിനസരികള്‍ 317

“ ഈ കുഞ്ഞിനെ നേരെ തുക്കൂമരത്തിലേക്കാണോ കൊണ്ടുപോകുന്നത്” സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ ചോദിച്ചു

പുരവാസി പറഞ്ഞു “ ഹേയ് നിങ്ങള്‍‌ക്കെന്താ പ്രാന്തുണ്ടോ?അതിനൊക്കെ നിയമങ്ങളില്ലേ ! ആദ്യമായി രാജ്യദ്രോഹിയെ വിചാരണ ചെയ്യും”

സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ ചോദിച്ചു “വിചാരണ കഴിയുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ അവനെ രാജ്യദ്രോഹിയെന്നു വിളിക്കുന്നതെന്തിന്? “

പുരവാസി പറഞ്ഞു :” മണ്ടനായ മനുഷ്യാ അവന്‍ രാജ്യദ്രോഹിയായതുകൊണ്ട്”

സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ ചോദിച്ചു: “പിന്നെന്തിനു നീതിപീഠങ്ങള്‍”

പുരവാസി പറഞ്ഞു:” ജനങ്ങളുടെ വിധി നടപ്പിലാക്കാന്‍”

സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്‍ പറഞ്ഞു:“എനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നില്ല”

പുരവാസി പറഞ്ഞു:” പോവുക എന്റെ സമയം നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്”

അതും പറഞ്ഞ് അയാള്‍ പല്ലിളിച്ച് മുദ്രാവാക്യങ്ങള്‍ വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി

“കണ്ണു ചൂഴുക കരളു പറിക്കുക

കുടലു പിരിക്കുക”

            ഒ വി വിജയന്റെ ധര്‍മപുരാണമാണ് ഇക്കാലങ്ങളില്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും വായിക്കാന്‍ ഉപദേശിക്കപ്പെടേണ്ട പുസ്തകം. നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയബോധ്യങ്ങളുടെ, പൌരപ്രാമാണിത്തത്തിന്റെ ഡംഭുകളിലേക്ക് കാറിത്തുപ്പിക്കൊണ്ട് സമകാലികമായി വര്‍ത്തിക്കുന്ന ആ കൃതിയില്‍ ആവിഷ്കരിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്ന പ്രഹസനങ്ങളുടെ കേവലമായ അനുകരണങ്ങള്‍ മാത്രമായി നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ – സാമൂഹ്യ – സാംസ്കാരിക ജീവിതങ്ങള്‍ മാറിയിരിക്കുന്നു. “ നിസ്സാരങ്ങളും നിഷേധ്യങ്ങളുമായ വാക്കുകളില്‍ തുടങ്ങിവയ്ക്കുന്ന ധര്‍മപുരാണം ഇന്ത്യയുടേയും ലോകമൊട്ടാകെയുമുള്ള മനുഷ്യജീവികളുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയുടെ അവരുടെ ചരിത്രത്തിന്റേയും വരാനിരിക്കുന്ന കാലങ്ങളുടേയും മഹാപുരാണമാണ് “ എന്ന് സക്കറിയ കുറിക്കുന്നത് ധര്‍മപുരാണത്തിന്റെ ഉള്‍ക്കാമ്പ് തൊട്ടറിഞ്ഞതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ്.